Eulogy Speech Tagalog Novels & Stories

Hindi naman nagsalita pa si Dave at saka sumeryosong tingin na lamang sa aking pinsan "By the way ako nga pala si Ellaine" Sadyang mapagpala ang lahat nang tao na nabubuhay at masayang namumuhay sa mundong ibabaw kahit na ang dami raming pagsubok ang pinagdadaanan natin sa loob nang mahabang panahon ay lagi pa rin nating ipagpasalamat ang blessings na laging dumarating sa atin. Yan lagi ang mga katagang lagi kong tinatandaan lalo na't sinabi yan mula sa akin nang aking pinakamamahal na Ina't Ama.

"mahal na mahal kita." "Mahal na mahal din kita, sige na namimiss tuloy kita eh," natatawang wika niya rito. " i miss you more, Baby, Sige na tatapusin ko na muna itong trabaho ko. See you soon, Baby Ru!" "okay, see you soon! May naiwan pa akong misyon, ipinasa ko lang muna kasi kay shane dahil nagkaroon nga ng emergency dito sa bahay." paliwanag niya.

Umuga ang balikat niya, senyales ng pag iyak. Napahilamos ako sa sarili ko at nanghihinang humawak sa dibdib. "Hindi ba masakit? Ngayon paano ko sasabihin sa anim na taong gulang na batang nakikipag laban din para sa buhay niya sa loob ng ICU na wala na siyang makikitang Nanay pag gising niya? P-paano ko sasabihin sa kaniya na hindi ko man lang nakita si Nanay bago mag agaw buhay dahil nasa loob ako ng kulungan at pinag bintangang magnanakaw? Paano sa tingin mo Gideon? Anong paraan ang pwede kong gawin para hindi masaktan ang kapatid ko?"

Muli siyang ngumiti, at buong giliw na naglakad tungo sa lugar na yaon. Wakas. "Ang pagpapakamatay ang pinakamatinding karahasang magagawa ng isang tao laban sa napakabigat na mga pangyayaring hinding-hindi niya kailanman matatalo." - F. Sionil Jose's novel, PUNO. (Mula sa alaala ng aking yumaong kaklase, Pcpl. Rocapor.)

Parang biglang nagrebolusyon ang tiyan ko sa ginawa niya. “I…l-love…it…Mal…” Halos pabulong na niyang sabi at hindi ko alam kung bakit muntik na akong humagulgol sa sobrang tuwa as if ako ang nanay niya at first time ko siyang marinig magsalita. “Oh my God! Say it again!” Hinawakan ko ang magkabila niyang pisngi sa sobrang excitement. Ngumisi siya sa akin. “Mummy!”

“Kung ako sayo, Gael, buti na lang at nakawala ka d’yan. Parang basurang itinapon ng Diyos.” Riva couldn’t speak. She was too stunned, too ashamed. Masyado na siyang pagod para lumaban. She wanted to scream, to fight back, to say something—anything. Pero wala. Pati ang dila niya, tila iniwan na rin siya.

I never really understood his emotions, minsan sweet, minsan gusto akong patayin, minsan naman ay parang may sarili mundo kagaya ngayon. Hindi ko na lamang siya binigyan ng pansin at tinuon na lamang ang atensyon sa paglalakad ako. I can't feel the lost soul inside me, nor do I have to ability to speak to him again. Parang naglaho na lamang siya kasabay nang pagsama niya sa 'kin.

Namula pa ang mukha niya. *TUG*DUG*TUG*DUG*TUG* DUG* Muling bumilis at lumakas ang tibok ng puso ko. At nagpaulit-ulit sa isipan ko ang mga salitang binitawan ni Xzy. "Hmm, oo sinasagot na kita, Harvey Kean Harrison. Kasi g-gusto-ay hindi mahal na rin kita" "Hmm, oo sinasagot na kita, Harvey Kean Harrison. Kasi g-gusto-ay hindi mahal na rin kita"

Got it? 17 Kayzel_123 [K&E4ever] __Got it. I’m sorry I won’t be of any help to you. SSS Ecto [K&E4ever] __Do not sweat it. I will carry you. | The word Ecto used is “buhat”, which is Philippine gaming lingo and literally means to carry. Mrs. Lapuz emits a nervous laugh by her lonesome as she types her next words: | 17 Kayzel_123 [K&E4ever]