Novel & Cerita Ever After

napupuno na talaga ako sa isang ito. Tumawa siya na lalong nagpainis sa akin. "Hey, baby. Do you think nakikipagbiruan lang ako before? I asked your favor but you declined it. Napakasimple lang naman ng favor kong hinihingi. Anyway, let's move on. Sabi nga nila past is past. Hindi na maibabalik ang nangyare na. So, you won't regret your decision. Bye baby. See you around." After that he hanged up his phone call.

K I N A B U K A S A N Nagising ako sa sakit ng ulo ko. Parang pinipiga sa sakit kaya agad akong tumayo at bumaba patungong kusina. Hinanap ko ang hangover pills at agad na ininom iyon. “Saan ka galing kagabi? I heared mom scolding from my room. It’s sounds awful, heidi.” Leopord just show up to annoy me. He chuckled while drinking the coffee on his hand.

Tsaka ko tinugunan din agad ng "I love you,too. Ingat ka" Hindi pa din mawala sa isipan ko ang mga natuklasan ko tungkol sa kanila. I am also wondering kung nasaan yung Reena ngayon. Nagkikita kaya sila? But I heard nasa ibang bansa pala ito. Halo halong palaisipan ang tumatakbo sa utak ko....

“Aagahan ko ang pag alis dito bukas dahil walang signal baka i cancel ni Mr. Aragon ang meeting namin." “Gaano ka Importante ba ang meeying na 'yan babe at kailangan mo talagang umuwi?" “Subrang importante 'to babe." “Okay babe kailangan mo talagang umuwi." “Paano ba 'yan girls tayo lang ang matitira dito." “Babalik din naman ako pagkatapos, may guard naman sa resort na 'to." “Basta babe balik ka agad."

sabi ni Everisha sabay ngiti habang punong-puno ng spaghetti sauce ang mukha. “Yes, sweetheart, a very cute clown,” sabi ni Everett, habang ako naman ay hindi na rin mapigilan ang tawa. Sobrang saya ng moment na iyon, parang wala kaming problema sa mundo. Pagkatapos ng ilang minuto, matapos ang feast na naganap sa mukha ni Everisha, finally, tahimik na siyang nakatulog sa stroller niya habang umiinom kami ni Everett ng wine.

biglang tayo ni Erich mula sa pagkakaupo nito. Sinenyasan niya ito na ipagpatuloy ang kanyang ginagawa. Dito niya kasi ipinagkatiwala ang pamamahala ng resort. Nakilala niya ito noon sa isang bench sa isang theme park. Umiiyak ito noon katabi ang mga gamit nito. For some reason ay hindi niya maiwasang lapitan ito. Doon niya nalaman na pinalayas pala ito ng mga magulang dahil sa nabuntis ng nobyo at hindi pinanagutan. She helped her go through her battle tinulungan niya itong makapagtapos ng pag-aaral and when she asked if she is willing to help her on managing the resort ay agad na pumayag ito. Mula simula ay kasakasama na niya ito sa pagpapalago ng resort. She became her partner in managing

Pero nakikinig sila sa akin kapag alam na nilang hindi na ako natutuwa o galit na ako. Walong taon na ang nakalipas ng dumating ang pinakamalaking pagsubok sa buhay ko. Hindi ko alam ang gagawin ko kung sakaling mawala si Dion sa amin. Akala ko katapusan na niya, akala ko huli na ang lahat. But God has a plan and that plan is to save him. He save Dion, he save him for us. I was really happy that time, I felt my whole world stopped as the doctor announced that the operation was successful. I am so happy, because God gave us another chance again. Because I know that there's always a rainbow after the rain.

The rain outside felt like a cruel reflection of the chaos tearing through Mich’s chest. Inside the quiet office, after Veronica had marched out, Mich’s gaze fell sharply on the brown envelope. Her hands trembled as she picked up the documents inside, but it wasn't just the surveillance photos that caught her eye. Slid underneath them was a glossy, sophisticated invitation card—an engagement gala announcement bearing the names of Zane Villanueva and Veronica Delos Reyes.

Minsan ay mas masinop pa siya sa akin sa office dahil ang desk ko ay puno ng kalat lalo na kapag nagsusulat ako ng recipe. A pink and silver envelope caught my eye. At nang buksan ko ’yon ay isa ’yong wedding and baptismal invitation in one. Ikakasal uli ang kapatid niyang si Priam kay Ryleigh. And their daughter Iris Jade will be baptized. Limang buwan na siya pero walang nababanggit sa akin si Justin. Sinabi niya noon na kukunin siyang ninong ni Ryleigh kapag ipinanganak ang bata pero hindi ko na rin naalala ang tungkol doon. I was busy being miserable.

"I know." Muli ay unti-unti ulit nitong nilapit ang mukha nito sa mukha niya, wala nang sali-salita at mata na niya ang nagkusa. She slowly closed her eyes and she felt again his soft and sweet lips on her own lips. She just dreamed about this before and she can't believe that her dream are now slowly and finally coming true. Parang sa mga fairytales lang, sana nga lang ay meron din silang 'and they live happily ever after' at sana hindi lang sila hanggang 'Once upon a time'