All These Time Or All This Time Novels & Stories

“Pero kailangan ko lang ng oras.” Ang mga salitang iyon ay nagbigay ng isang mahaba at tahimik na sandali sa pagitan nilang dalawa. Sa kabila ng sakit at mga alalahanin, may muling pag-asa na sumik. Ang bawat hakbang na ginagawa nila ngayon ay isang patunay na kahit ang pinakamalalim na sugat ay may pagkakataong maghilom, basta't mayroong oras, pag-unawa, at pagmamahal.

Ilang araw ang lumipas, papalapit sa kaarawan ng kanyang ama. Patuloy ang pag-agos ng oras—mabilis at walang pakialam, tulad ng tubig sa bundok. Hindi ito hihinto para kaninuman. Oo, umiikot ang mundo para sa lahat nang pareho—dalawampu’t apat na oras sa isang araw. Hindi sobra, hindi kulang.

𝐹𝑜𝑟 𝑎 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡 𝑖𝑛 𝑡𝑖𝑚𝑒 𝐴𝑛𝑑 𝑖𝑡 𝑠𝑒𝑒𝑚𝑒𝑑 𝑜𝑣𝑒𝑟𝑙𝑎𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑇ℎ𝑎𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑜𝑢𝑙𝑑 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑏𝑒 𝑚𝑖𝑛𝑒 𝑁𝑜𝑤 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑡𝑜 𝑏𝑒 𝑓𝑟𝑒𝑒

Takot siyang baka panaginip lamang pala niya ang lahat. "You just don't know how happy I am, babe. I can't thank God enough for bringing you here with me again. I miss you so much! Na-miss ko rin lahat ng mga bondings natin. Noong lumalabas tayo, nag-o-overnight sa resorts tapos magkatabi matulog... Kahit hindi tayo nagse-s*x noon, kontento na ako basta't kasama lang kita at kayakap. Of course, I would be lying if I say I was never tempted to make love to you, pero bata ka pa kasi noon. Your dreams and desires matter to me the most!" aniya saka muling hinalikan ang tuktok ng ulo ng dalaga.

Nuestra historia sera Reescrita con las estrellas Esperare a que illegue el set El tiempo y el tiempo Cambiaran Volver! (Ang kuwento natin ay muling Maisususlat sa mga bituin Hihintayin ko ang pagdating ng itinakda babaguhin ang takbo ng oras at panahon Babalik! ) Nilalamon ng liwanag ang paligid na para bang unti-unting naglalaho ang lahat.

“I’ll make time.” Tahimik. Simple lang na mga salita, pero iba ang dating. Habang nagtatrabaho siya sa café buong umaga, paminsan-minsan napapangiti siya nang hindi niya namamalayan. I’ll make time. Parang musika sa tenga niya, at hindi niya maiwasang isipin kung paano siya pinapahalagahan ng isang tao na hindi niya inaasahan.

“Olive, huwag mo akong bitawan. Bigyan mo pa ako ng oras. Hahanapin ko siya para makasara ang lahat. Para makapagsimula tayo nang bago.” “Oras?!” tumawa si Olive nang mapait, puno ng sakit. “Dalawang buwan na, Romer! Dalawang buwan na parang patay na asawa ka sa akin! Ilang oras pa ang kailangan mo? Isang taon? Dalawang taon? Habang buhay?! Habang ako naman ay namamatay nang dahan-dahan dito sa tabi mo!”

knowing na mas mataas ang pinag aralan nila kaysa sa akin ngunit heto at susunod lang sila kapag sinabi ko. of all People in the world, ako na ata ang pinaka blessed sa lahat. thats why I inlove with this bible verse. "when the time is right, I, the lord will make it happen." at ito na nga iyon. sulit ang matagal kong pagtya-tyaga at pag-aantay. ito na yun. ito na ang panahon ko. lahat ngayon ng masasarap na bagay ay isa-isa ko nang nararanasan.

Pagpunta •• Sa pagkakataon naman na ito, ako naman ang naging abala ulit. OT sa trabaho tapos abala sa system namin. Doon ko na lang napagtanto na time is precious at time is gold. Daniel Elizabeth Valdez: Can we go for a street food date today? "Oh hala!" pagkabigla ko no'ng makita ko ang message ni daniel sa akin mga fifteen minutes ago.

“Ngunit hindi pa rin ito tamang oras.” Ngunit alam naming pareho—walang oras, walang dahilan, hindi pa rin tamang panahon. Ngunit ramdam namin na kahit sa simpleng brush ng mga kamay, may spark na lumalabas, isang tension na hindi maipaliwanag.