Example Of Short Diary Everyday Novels & Stories

" Dear Diary," Malungkot ako sa gabing ito at hindi ko maintindihan kung bakit. Basta ang alam ko lang parang masama ang loob ko at hindi ako makatulog sa kakaisip ng dahilan. Nakita ko sina Enemy at Pia na naghahalikan sa labas ng bahay ngayong gabi. Hindi ko alam kung bakit parang nasasaktan ako. Umiiyak ako ng walang dahilan at naaalala ko lahat ng masasayang pangyayari sa buhay ko mula ng makilala ko si Enemy. Sana bukas ay hindi ko na maramdaman ito dahil ang hirap nalilito ako. " Serenity...."

Gutom na gutom na 'ko, diary. -Shin Entry 5: Diary, bakit ako pinalo ni yaya ng walis sa ulo? Nanghingi lang naman ako ng pagkain e! Ang sama nila! -Shin Entry 8: Diary, dinalhan na 'ko ng pagkain. Nabusog ako. Sana araw-araw nila 'kong pakainin kasi nanghihina talaga ko. Siguro itutulog ko nalang muna ang pagod ko.

“Ano yan, Mahal ko?” “Ah ito? Lumang diary ko yan, mahilig kasi ako magsulat tungkol sa nangyayari sa buhay ko araw-araw noon kaya lang madalang ko na ngayon gawin kasi busy. Pumunta kasi ako doon sa luma kong kwarto, hindi ko nga ine-expect na nandoon pa eh.” paliwanag ni Cassandra. Diary. She likes documenting her life too. Habang tumatagal she’s getting more like Katrina. Naalala kong mahilig din sa diary si Katrina noon. Nagsusulat siya sa ilalim ng puno ng mangga sa Mansyon.

"Take it. Read it when you need context. It helps." Tinanggap ko ang diary na may bahagyang pag-aalinlangan. Binalot iyon ng kahoy na parang may proteksyon. Nang buksan ko, nakita ko ang sulat sulat ng isang batang lalaki na nagsasabing natutong magbilang at mangarap kahit maliit ang pera. May mga simpleng sketches ng bukid at ng mga ngiti ng tao.

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

“Jessica! Isang oras mo ng iniisip ang halik na yan!” Umupo ako dahil sa frustration. Wala akong matatapos ngayon kung uulit ulitin kong iisipin ang nangyari kahapon! Kumuha ako ng isang notebook at ballpen. Writing was one of my ways to let out something in my head. Hindi kasi ako open kay mama at sinasarili ko palagi ang problema ko. Dear diary…. Kinagat ko ang dulo ng ballpen habang iniisip ang isusulat ko. Nakadapa ako sa kama habang nakataas ang dalawang paa ko sa likod. Nasa harap ko ang notebook.

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

Yet he did not ask for payment. Mj and Hanna's trip was postponed again due to Super Typhoon Paeng, which was Signal #1. And, I reckon it was also the reason why Mama did not arrive. Twelve noon, I tore u the pages of Correspondence Book I have written and made it int a "Summary of Daily Life". Or I preferred to call it "Autosummary". It is similar to a slam book. The only difference is that the questions are only keywords such as: mission, vision, desire, wants, necessity, health, wealth, dream, thought, memory, mood, love, hate, fear, security, anger, activities, attainment, inspiration, observation, appreciation, expectation, violation, question, recognition, secret, problem, hope, advers

Tila gusto niyang maramdaman ang bawat bahagi ng bagong tahanan na ito—bahagi na ngayon ng kanyang kasarinlan. Maya-maya’y naupo siya sa maliit na sofa, hawak ang isang notebook na dati niyang pinaglalagyan ng expenses at grocery list ng kanyang tita. Ngunit ngayon, ibang laman ang isusulat niya. Binuksan niya ito sa bagong pahina at sinimulang magsulat: “Day 1 – Buhay ko, ako na ang may hawak.”

Kumuha siya ng dalawang hiwa, nilubog sa instant coffee ang isa, at kumagat kahit medyo malambot na. Umupo siya sa lamesa at kinuha ang planner na puno ng sticky notes. Doon nakasulat ang buong buhay niya—class 7AM, work at library shift 10AM, hospital visit 3 P.M. Imperial Palace 8 P.M. onwards. Binuksan din niya ang maliit na sobre na may lamang mga resibo at pera. Doon siya tumitig ng matagal. “Tita, kaunting tiyaga na lang. Makakahanap din tayo ng milagro,” mahina niyang bulong, kahit wala naman talagang nakikinig.