Diary And Journal Examples Novels & Stories

Kinuha ni Jandy ang kaniyang diary dahil magsusulat ito. Dear: diary, It's been a while since nagsulat Ako at ito nanaman ulit ako nagsusulat, well wala naman kasi ako ibang mapagsasabihan ng mga nangyayari sa buhay ko kundi sayo lang diary. At alam mo ba diary wala na si Ethan(evil laugh) at alam kung pinaghahanap na siya well I don't care mamatay silang kakahanap sa wala dahil hinding hindi na nila makikita si Ethan "bwahahahaha," at alam ko na kung sino ang isusunod ko kay Ethan , na eexcite tuloy ako. I know mali itong mga pinaggagawa ko at labag sa batas ang kumitil nang buhay pero kung ganito naman kasaya ang mararamdaman ko then be it . It's be a gonna big show baby.

"Take it. Read it when you need context. It helps." Tinanggap ko ang diary na may bahagyang pag-aalinlangan. Binalot iyon ng kahoy na parang may proteksyon. Nang buksan ko, nakita ko ang sulat sulat ng isang batang lalaki na nagsasabing natutong magbilang at mangarap kahit maliit ang pera. May mga simpleng sketches ng bukid at ng mga ngiti ng tao.

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.

Inayos ko na den yon at isisirado na sana pero may napansin akong isang notebook na may nakasulat pa rito na 'Diary' Dahil na curious ako at kinuha ko yon at tinignan ng mabuti. "Diary? Ano to? Display lang ba sa cabinet nya o sinusulatan nya to?" Takang tanong ko sa sarili. In-open ko yong notebook at may nakasulat don. "Dear diary," b**a ko sa unang sulat pa lang at itutuloy ko na sana ang pagbab**a pero naisip kung ibalik nalang ito kung san nakalagay kanina. Na realize ko lang na hindi sakin ang notebook na yon kaya ba't ko bab**ahin at pakikialaman? Kung ako si Xander magagalit ako dahil may nakialam sa gamit ko ng walang permiso, siguro kung ibang gamit pa yon ay okay lang pero kase di

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

"Sasabihin ko sa mga kaibigan ko na tulungan ka sa pag-imbestiga ng mga trabaho at kita ng mga pinsan mo. Pagkatapos mong kunan ng larawan ang kanilang mga kalagayan sa pabahay, kapag bumalik ka na sa siyudad, maaari mong isulat ang lahat ng nangyari noong panaho'ng iyon. Kung hindi mo kayang magsulat ng mabuti, maaari akong maghanap ng ibang tao na magsusulat para sa iyo, at ikaw na lang ang magbigay ng detalye." "Salamat, hindi na kailangan ng ibang magsulat para sa akin, at hindi ko na kailangan ng blog post. May habit ang ate ko sa pagsusulat ng diary. Sinulat niya lahat ng nangyari noon sa kanyang diary, at mayroon pa siya nitong diary. Kukunan ko ng larawan ang diary ng ate ko at ipopo

Kalalabas ko lang ng Hospital at huminto ako dito sa bench sa ilalim ng puno malapit dito sa Hospital. Marahan kong binuksan ang Diary. Napag-alaman kong isa pala itong Diary ni Kate. Medyo namukaan ko rin ito dahil minsan nakita ko na ‘to na dala-dala niya sa eskwelahan at sinusulatan. Una kong binasa ang unang pahina ng diary niya. Dear Diary, Ito ang unang beses na susulatan kita. Dati ayo ko talaga ang mga ganito dahil parang ang ano basta alam mo na ‘yon.

“Ano yan, Mahal ko?” “Ah ito? Lumang diary ko yan, mahilig kasi ako magsulat tungkol sa nangyayari sa buhay ko araw-araw noon kaya lang madalang ko na ngayon gawin kasi busy. Pumunta kasi ako doon sa luma kong kwarto, hindi ko nga ine-expect na nandoon pa eh.” paliwanag ni Cassandra. Diary. She likes documenting her life too. Habang tumatagal she’s getting more like Katrina. Naalala kong mahilig din sa diary si Katrina noon. Nagsusulat siya sa ilalim ng puno ng mangga sa Mansyon.

Doon niya planong ipagpatuloy ang pagbabasa ng laman ng diary. Makalipas ang halos isang oras na pagbabasa ay napahinto lamang siya nang makaramdam ng pananakit ng ulo. Marahan niyang hinilot ang kanyang sentido, pilit inaagapan ang pagbigat ng kanyang pakiramdam. Eksakto namang umiyak ang kambal sa sandaling iyon kaya ibinaba na muna niya ang hawak na diary at inasikaso ang dalawa.

Parang may bahagi ng pagkatao kong nawala sa proseso. Napatitig ako sa isa ko ring notebook—ang Pregnancy Journal. Doon ko sinusulat lahat. Mula sa cravings ko, mood swings, mga panaginip, hanggang sa mga moments na bigla na lang akong mapapaiyak kahit wala namang dahilan. Parang binuhos ko ang mga hinaing ko sa notebook, isinulat ko lahat. Isa itong pahina sa araw-araw na nagpapaalala sa akin na kahit mahirap, kahit walang kasiguraduhan, hindi ako nag-iisa. May batang umaasa sa akin—at dahil doon, hindi ako puwedeng sumuko.