Dear Diary Examples Novels & Stories

Agad akong nagpunta sa kuwarto ni Hannah, kinalkal ko lahat ng gamit niya, i saw a pink locked book sa ilalim ng kama niya at kinuha ko ito. Ito yung Diary niya na kinuha ni Kia non at ako lang ang nakabawi kay Kia.. I started opening the diary, sinira ko ang lock nito at inumpisahan itong basahin. Lahat ng nakasulat is about her first love... Wala siyang binabanggit na pangalan sa bawat sinusulat niya pero pamilyar lahat ng kinukwento niya sa diary niya.

Meron pa ngang lock na ang susi ay naroon na rin naman mismo. Maayos ang pahina ng diary sa bandang unahan nito. Kahit nga naka-lock ay kita ko pa rin na mayroon pang mga designs ang bawat entry—halatang in-effort-an. Kaya nga lang, mapapansin din na sa bandang dulo nito ay may mga bahagi na sobrang lukot ang papel. Mayroong may punit at para bang isinulat na punong-puno ang emosyon. Parang natatakot tuloy akong basahin.

"Nako, wag na po, Ma'am. Mapapagalitan kami ni Sir." Ilang beses nila akong pinigilan pero sa huli ay sumuko rin sila. "Lahat ba 'to?" "Wala raw pong ititira." Hawak ko ang isang maliit ngunit makapal na notebook galing sa isang drawer. Ilalagay ko na sana iyon nang mapansin ko kung ano ang nakasulat sa cover. 'Dear, Diary.' And curiosity killed the cat. I flipped the pages. Lahat iyon ay tungkol kay Raeden. I got bored reading those cringy letters. Kaya dinaanan lang ng mga mata ko ang bawat pahina.

Pagbukas ko pa lang, parang may malamig na hangin na dumaan sa dibdib ko. Sulat kamay ni Trisha, sobrang ganda ng penmanship niya, halata mong pinagisipan muna ang mga isusulat dito. Ang daming nakasulat sa kapal ng diary na ito, halata mong puno ng pag-ibig. “100 Wish List with Kuya Luis.” Napahinto ako. Saglit akong natawa, isang maikling, mapait na tawa na ako lang ang nakarinig.

Lahat ng naiisip niyang gawin, naiisip rin nito at laging isang hakbang ang lamang sa kanya. Pagkapasok ni Audrey sa kwarto ni Harvey, agad niyang hinanap ang diary ayon sa sinabi nito. Natagpuan niya ang lumang diary na may dilaw na pahina, ang pinakaunang diary niya sa buong buhay niya. Mabilis niyang binuklat ito at inisa-isa ang mga pahina. Hanggang sa mapadako siya sa isang pahina na may isang linya lang ng sulat.

Siya iyong tinutukoy ni Ahzik sa akin na kasabwat ni Leigh noon para palabasing may nangyari sa amin ni Leigh? Tiningnan ko pa ang iilang mga bagay na nakalagay sa loob ng bedside table ko at may nakita ako doong isang diary na may kalumaan na. "Naaalala ko pa na palagi kang nagsusulat sa diary na iyan dahil sa sobrang paghanga mo noon kay Leigh." nakangiti ngunit may halong lungkot na saad ni Mama habang pinagmamasdan niya akong buklatin ang hawak kong lumang diary.

“Did you forget that I’ve read your diary before?” Nahigit ko ang aking hininga. Hindi ko alam na nabasa niya lahat. Of course he remembered. Of course he noticed the smallest details about me, even the ones I had poured out only on paper, thinking no one would ever read them. Biglang bumalik sa akin ang mga nangyari noon. The childish handwriting, the pages filled with dreams of places I wanted to see, the quiet hopes I was too afraid to say out loud. Coron. Ilang beses ko ding binanggit ito sa diary ko.

sigaw ko kanya. Kinain ko ang binigay niya sa akin at sobrang nagustuhan ko. Masaya akong umuwi sa bahay at sinulat ko sa diary ko ang mga nangyayari sa akin. Simula noong makilala ko ang poging high school student ay masaya akong nagsusulat sa diary ko. Palagi na rin akong excited na makita siya.

Natatakot din siya sa maaari niyang malaman sa journal na ito. She flipped the page one. It was a long entry. Binasa niya ito. * Dear Jony, This is the first entry of my journal. Really, it is about us. And this entry is all about how I am greatful to meet you. Honestly, hindi ko alam kung paano ito gusto ko na lang magsulat ng journal. I hope someday, this will reminds me of you. I know time will come this helps me back to you if something happens unpredictable. Jony, I love you. I can’t think of my life in the future without you. I wish I will be there always for you.

Tinambakan raw kasi sila ng teacher nila sa Creative Writing ng sandamakmak na assignments. Kinuha ko na lamang ang isang volume ng SPU Diaries sa lames at binasa iyon. Na-aliw akong magbasa ng mga entries sa SPU Diaries na nakaka-inspire, nakaka-kikilig, nakaka-tuwa at kung ano-ano pang nakaka. Ang saya lang basahin, lalo na iyong mga editions prior to the Internet age. Iyong experience ng mga writers noon ay napaka personal at saka mas ma-effort kaya iyong mga relationship nila mas nagtatagal.