Diary Everyday Life Novels & Stories

Umupo sandali ako sa kama habang binabasa ko ang mga nakasaad doon. Parang isang ito personal na diary na sinusulatan niya ng bawat pangyayari sa kaniyang buhay o kung ano mang tumatakbo sa kaniyang isipan. Wala akong gaanong napansing kakaiba sa unang pahina nito. Ngunit habang binabasa ko ito ay tila unti-unti akong nagkaka-ideya kung ano ang ginagawa niya sa araw-araw at kung sinu-sino ang mga nakakasama niya.

SAHARA's Marahas ang naging pagsara ko sa diary ni Aztec. Nakakainis! Kakagaling ko lang sa coffee shop kung saan nakakuha ako ng trabaho nang mapagdisisyunan kong ipagpatuloy ang pagbabasa sa diary ni Aztec pero nabwesit lang ako. From the looks of it ay may lovelife na pala siya! Grabe lang! I can perfectly understand that I am jealous! I am envious of the girl in the terrace na sinasabi ni Aztec. Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha. Dated journal ito na nakapetsa ngayong taon. Binasa ko ito mula umpisa. Nakaupo lang ako rito sa pink and white swivel chair habang masinsinan kong binabasa ang diary. At habang binabasa ko ito, naisip ko na si Mikhaella ang tipo ng tao na hindi kayang i-express ang sarili niyang iniisip at nararamdaman. ‘Yong tipong hindi niya ‘yon sasabihin sa’yo dahil mas okay pa sa kanya na siya na lang ang masaktan kaysa sa’yo.

Napatingin siya sa kawalan, parang sinisilip sa kanyang isipan ang laman ng bag—isa-isang binibilang sa imahinasyon kung alin nga ba ang nagpapabigat. Nandoon ang A4 notebook niya—makapal at mabigat. Hindi lang basta notebook, kundi parang koleksyon na ng kalahati ng buhay niya. Mga medical notes, lecture scribbles, doodles kapag stressed, pati na rin ang diary entries na isinisingit niya sa pagitan ng mga pahina. Limang sentimetro ang kapal. Isa nga namang “pader” sa bigat.

Gutom na gutom na 'ko, diary. -Shin Entry 5: Diary, bakit ako pinalo ni yaya ng walis sa ulo? Nanghingi lang naman ako ng pagkain e! Ang sama nila! -Shin Entry 8: Diary, dinalhan na 'ko ng pagkain. Nabusog ako. Sana araw-araw nila 'kong pakainin kasi nanghihina talaga ko. Siguro itutulog ko nalang muna ang pagod ko.

“Eh paano mong nalaman?” Napahalakhak si Annie. “Ay naku, ang loko kasi napaka-jologs. Imagine, kalalaking tao may diary. As in legit diary ha, hindi notebook na pang-class. At minsan nung pumunta ako sa bahay nila, dumiretso ako sa kwarto niya. Ayun, nakita ko yung pinakaiingatan niyang diary. At doon ko nabasa lahat tungkol sa kanila ng second girlfriend niya.”

I told myself that day. I stood up again and went to my desk, open a blank page on my diary and started writing. 09-17-18 11:48 PM Dear self, Snap out of it! Stop searching and thinking for reasons to be upset about! Remind yourself of your blessings. You have everything you need! Change your perspective! This is not a bad life! Those are just bad days! Get over it! You're strong! ps. i love you. -Sining. I closed my diary and went to my bed, took out my phone and started typing a message for Jaq.

Tila gusto niyang maramdaman ang bawat bahagi ng bagong tahanan na ito—bahagi na ngayon ng kanyang kasarinlan. Maya-maya’y naupo siya sa maliit na sofa, hawak ang isang notebook na dati niyang pinaglalagyan ng expenses at grocery list ng kanyang tita. Ngunit ngayon, ibang laman ang isusulat niya. Binuksan niya ito sa bagong pahina at sinimulang magsulat: “Day 1 – Buhay ko, ako na ang may hawak.”

Huling basa ako at sinara ko ang diary na ‘yun. Tiningnan ko sila na gumuguhit ang lungkot sa mga mata nila. “Noon pa man wala ng masayang mundo, lahat sakit at pait ang mararamdaman mo.” Maka hulugan kong wika at kinuha ko pa ang isang journal at binuksan ito. Doon tumambad sa akin ang listahan ng tingin ko ay plano.

Bihira siyang umalis sa kanyang villa sa panahong iyon at ng umalis siya, karamihan ay dumalo sa ilang mahahalagang pagpupulong at siniguro niyang hindi maglalaan ng maraming oras sa labas bago siya bumalik sa kanyang villa. Bagama't napaka hectic ng kanyang iskedyul, tiniyak niyang sundan ang serye ng mga paggalaw na nakasulat sa 'Journals of Madra' hanggang sa liham. Bilang resulta ng kanyang abalang schedule, nakita niya ang kanyang sarili na naghihintay sa pagpapatuloy ng kanyang unibersidad. Walang sinuman ang hindi magsasawa na gawin ang parehong bagay nang paulit ulit at si Darius mismo ay hindi eksepsiyon. Kung hindi dahil sa katotohanang nararamdaman niya ang mga epekto ng mga gawai