Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit 소설 & 이야기

Maya maya pa ay pumasok muli sa venue si Arthur Ledesma, ang ama ni Lindsay at nagsalita hawak ang mikropono. “I offer my sincerest apologies for any inconvenience caused, however, I must inform you that the engagement will be delayed due to an urgent matter. I have just been notified of my daughter's illness.” Isa isang nag-alisan ang mga bisita matapos marinig ang anunsyo ng ama ni Lindsay. Hindi muna ako umalis upang alamin kung anong nangyari kay Lindsay. Nang makaalis na ang mga bisita at kami na lang ang natitira ay galit na galit na pinatatapon ng ama ni Lindsay ang mga bulaklak.

He never think that the anger of his old bestfriend will gone this far. "AMA, I know now I'm not worthy of asking your help pero please iligtas mo sana ang mag-ina. I know it's not my fault, but I feel guilty about it. Save them, please God. Amen." Taimtim na panalangin ng binata, saka muling isinandal ang katawan sa dingding kung saan siya nakagapos.

Kahit nakakahiya at wala na akong mukha na ihaharap pa sa kanya, kinapalan ko na ang mag-message. "Hello Sir. Ahm... Pasensya na po kung hindi ako makakapagluto ng hapunan mo. Ahm... Masama po ang pakiramdam ko. Masakit po ang buong katawan ko. Hindi na po yata ako makakalakad. Nabali yata ang bewang ko, pati ang singit at hita ko, sobrang sakit parang binali mo yata kagabi, sir. Ang sakit pa ng leeg ko, kinagat mo po yata ako kagabi. Hindi po ako makakalakad ngayon dahil winasak mo ang kayamanan ko," iniisip kong i-delete at baguhin ang ita-type ko, kaso na-send ko bigla.

I can't stop my tears now, hindi ako makapaniwala sa lahat. "Shh, I'm really sorry. Sorry for everything that I've done. Sorry, Almika. I don't want to hurt you, please forgive me, forgive me, baby." Hindi ako umimik. Tuluyan na nga akong humagolgol dahil sa sakit na umuusbong sa buong katawan ko. Ayoko na, ayoko na. "Almika, mi dispiace davvero."

Hindi na niya natuloy ang sinasabi niya nang magsalita ako agad ng seryoso. "—you said we are family here, and it is not hard to say sorry to your family, sana hindi iyon excuse lang for terminating them...sorry for almost breaking your expensive bracelet, see I can say sorry, pero if hindi mo kaya ma'am I guess I can understand that not everyone can apologize...excuse me po"

Lumapit siya kay Ma’am Cayatan sabay bigay rito ang dalang letter, marahil ay excuse letter iyon para sa lahat ng SSG Council Students. “Good morning, Mr. Feniz,” balik na bati ni Ma’am Cayatan sa kanya. Tinanggap ni Ma’am ang bigay nitong letter. Binuklat at mabilis na binasa iyon ng tahimik. Ilang sagilt lang ay nag-angat ito ng tingin habang tinitiklop ang papel. Gamit ang kanyang mga mata ay hinanap niya kami ni Geminina. “Ms. Tagalolo and Ms. Manchuchupa! You are excuse!” Halus magkasabay pa kami ni Gaminina na tumayo. Napatingin ako sa gawi ni Daomingsi, nagtama ang mga mata naming dalawa, nakatitig na siya sa akin bago ko pa man dumako ang tingin ko sa kanya. Nginitian niya ako ngunit

“Bigay ‘to sakin ni mommy at daddy, regalo sa birthday ko.” “Oh, by the way, happy birthday..” “Thank you,” “Ahm, sorry hindi ako nakarating sa imbitasyon ni tito Lucas. Kakarating ko lang kasi galing US, at nagkaroon agad ng emergency meeting pagkarating ko. You know, busy..”

Wala na akong pakialam kung makita nilang pareho na t-shirt at pajama ni Seig ang suot ko. “What's the result? Anong dahilan kung bakit siya nilalagnat?” “E-e besh, d-dengue raw e.” nahihirapan pa siyang sabihin. “What?! Bakit sa dami dengue pa!?” “It's my fault Ean, I'm sorry.”

Mas lalo akong napahagulhol. ~Honey I'm sorry if I leave you, I just only have an urgent problem and when I came here? You're the only one I am thinking and I ended up writing this. This letter is made up with different song titles. I know it sounds corny and cheesy right? Because you know me like a rugged and strange husband to you. So? Here I go, just don't try to laugh baby~ Para akong sasabog sa sobrang sakit. Gusto ng utak ko na patayin na 'yong DVD pero ayaw ng puso ko. Kahit masakit ay gusto ko pa ring marinig.

Yong taong pinili kong mahalin pinagtulakan ako. Pakiramdam ko lalabas ang puso ko sa aking dibdib sa sobrang sakit. Parang gustong bumaliktad ng sikmura ko, parang abot hanggang buto ko ang sakit. Bakit ganito? Oh God help me...sobrang sakit...please take this pain away. Ayoko nito...ayoko... I stayed in the car and cried hanggang sa mapagod ako. Hnaggang sa mamanhid ang utak at puso ko.