Novel & Cerita Excuse Letter Tagalog Dahil May Sakit

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

“Nakita ko...hayop ka,” Napabuga s’ya ng hangin. "Can I at least defend myself, baby?” “Can your explanation fix everything? Dahil sa totoo lang, hindi ko alam kung kaya ng mga salita na bawiin yung mganangyari o paghilumin ‘yung sakit na nararamdaman ko.“ "I'm sorry if I caused you a lot of pain." “Ano bang nangyari sa ating dalawa?”

I miss him so d*mn much! ang sakit ,sakit na .tama nga ang kasabihan na ,nasa huli ang pagsisisi..dahil ngayon wala akong magawa .mas nadoble pa ang sakit na nararamdaman ko.isabay pa ang mommy at daddy ko.

i distance myself, baka mas malala ang sampal at masundan pa ng mas malala iyon "Well, thank you for hurting and dragging me down. Mas lalo mo lang binuhay ang galit at poot ko sayo. Kahit saan husgado tayo mag kita. Babawiin ko ang mga anak ko Remon, mark my words" nilapag ko ng calling card ko bago lumakad palabas, i can feel that anytime, babagsak ang dibdib ko sa bigat at sakit

"Mahirap pong ipaliwanag." "Just make it simple." "Hindi ko po iyon maipapaliwanag nang simple lang. Dahil kumplikado po ang sitwasyon ko." "Wait." Bumakas ang pag-aalala sa mukha nito, "May sakit ka ba? I mean, may masakit na naman ba sa iyo?" Tumango si Faith. "Oh, god! Matagal na pala tayong hindi nakakapunta sa doktor. We should visit the hospital para matingnan ka."

tipid kong sagot. "Ahmm. Would you mind if I excuse myself first? Ang lagkit ko na po kasi. Need ko nang magpunta sa comfort room para makapagpalit." I excuse myself kasi hindi ko na kayang magtagal makipagplastikan—este magtagal na suot-suot itong damit kong natapunan.

Halatang mayaman dahil walang kalyo ang kanyang mga palad. "Thank you for...hatid me here in hospital...you know...my mader is hurting." Hindi ko alam kung tama ba ang english ko pero atleast sinubukan ko. Gusto ko lang naman mag pa impress sa kanya kaya nag trying hard ako mag english. "It's okay, i just want to help you. By the way, i have to go!" paalam niya sa akin. Hindi pa ako nakasagot ay lumakad na siya paalis. Shit! Bakit ngayon pa ako nakakita ng ganito ka gwapo?

Wala na akong choice at nagtipa na ako ng mensahe kay Brent. Ako: My abdomen hurts. I feel uncomfortable. I don't have extra sanitary pads. Can you buy me one, please? I really need it right now and it hurts. Please? Babawi ako. Babayaran ko. Pati oras at gas mo. Isinubsob ko ang mukha ko sa kamay. Pinagpapawisan ang kamay ko at nararamdaman ko na ring basa ang noo ko. Airconditioned naman ang resto at nalalamigan ako pero pinagpapawisan ako sa sakit.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Pasigaw kong sabi. "Sabi mo kagabi na okay lang na hindi ka makalakad bukas, pasalamat ka nga kasi nakalakad ka pa oh." Natatawang saad nya. Tinignan ko naman sya nang masama. "Wow, thank you huh!" Pilosopong sabi ko. "Your welcome." Sabay bow nya pa. Mag sisimula na sana akong mag lakad pero di ko kaya kasi sobrang sakit talaga. Hindi ko alam na ganito pala ka sakit 'yon kung alam ko lang sana... 'Pero nasarapan naman ako'