Excuse Me In Tagalog Novels & Stories

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.

anito sa wikang tagalog. “Why you didn't tell me? para naman hindi ako nagkaroon ng utang na loob sa ‘yo.” panisisi niya sa lalaki. Walang paalam na umibis siya ng kotse at basta-basta na lamang tumalikod. “It is polite to say thank you?” sabi ng lalaki binuksan ang windshield nasa driver set banda. Bahagya nakalabas ang ulo ng lalaki.

"Yo también te extrañé. Te extrañé mucho." "Sorry po if I was too mean. Sorry po kung may nasabi akong hindi maganda sa inyo. Sorry po kung nasaktan ko kayo. Ate, thank you for finding me. Thank you for bringing back my memories. I missed mamá, I missed papá."

Hindi ako sanay na ganito siya kalapit, piste! “E-Excuse me po, magbibihis lang po muna ako,” pagpaalam ko sa kanila. Hindi ko na hinintay pa ang sagot ng mga ito at dali-dali na akong umakyat ng hagdan papunta sa kwarto ko.

Baka kasi hindi ako makapagpigil at bigla na lang akong maiyak sa harapan niya. "Ma, excuse po muna, magsi-CR lang po ako." pabulong kong wika kay Mama Amor. Kaagad din naman siyang tumango "Kaya mo ba? Sasamahan na kita, anak." wika niya pa nga. Kaagad din naman akong umiling "Kaya ko po, huwag po kayong mag-alala." sagot ko din naman kaagad. Kaagad din namang tumango si Mama kaya pasimple na akong nag excuse sa kanilang lahat at tumalilis paalis

Cassandra mukhang hindi alam kung matatakot o maiinsulto. “Excuse me,” sabi ko, at naglakad palabas ng hall.

"Can I ask a question?" "Sure, unsa imong gipangutana?" aniya sa ibang linggwahe. Ako naman ang kunot nuong tinitigan siya. What did she say? "Sorry but I don't know what you said. You can speak Tagalog, Miss" "Of course sir, ano po ba ang itatanong ninyo? dalian nyo kailangan ko ng umuwi at makita ko ang mga pamangkin ko" naiinip na ani nito

*riing* *riing* "Excuse me lang Mia ha." Tumango lang ako saka tumayo si Venice at sinagot iyong tawag niya. ..... Venice's POV (Venice where are you? Kanina pa kita hinihintay. Buong araw kang wala sa bahay natin." "Mom I'm sorry talaga. May inaasikaso lang ako. Huwag mo nalang akong hintayin. Baka bukas pa ako uuwi Mom. Sorry." (But Venic..)

"Hindi nga, Manay! Tao nga s'yang totoo!” Ano bang nangyayari? Naguguluhan na 'ko sa nga kinikilos at sinasabi nila. "E-Excuse me? Kilala n'yo po ba 'ko?” hindi ko na napigilan 'yung sarili ko na magtanong.

Dahil hindi ko hahayaan na saktan ng kahit na sinuman ang asawa ko. "D-dude, I am sorry. I am sorry." Umiiyak niyang salita at lumuhod sa harapan ko. "H-help me this time. Wala na akong malapitan. Ayaw kong mawala si Mommy." Humahagulgol niyang salita. "And now you're making excuses. Gagamitin mo ang Mommy mo sa mga ginagawa mo?"