Novel & Cerita Excuse Me In Tagalog

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

sagot niya na kinangiti ko. "Salamat kung ganoon." I said smilingly. "For what?" he asked. "For walking with me." I said. "Assuming." Sabi niya na kinakunot ng noo ko. "Hindi ako assuming. I'm just grateful na naisip mo ring maglakad. Atlist may kasama ako." I said explaining my side. Assuming ka diyan! Pero pwede rin. Bigla akong napangiti sa naisip.

'Aasarin na naman niya ako panigurado' Dahan dahan kaming naglakad at iniingatan niya ako na parang bagay na babasagin. 'Syempre kapag nagkasugat ako malilintikan siya sa akin' saad ng isipan ko. "Excuse me po" buti na lang ay napadaan na kami baka maistock pa kami sa loob ng simbahan. ***** Nakahinga naman kami ng maluwag ng tuluyan na kaming lumabas. "Thank you" I say thank you for him. "No worries" ngumiti siya.

tanung neto saken " Gurl Hindi ko alam " sagot neto " Excuses Me kelangan kapag Mag uusap sa ibang tao kahit saan nalang?" tanung neto sa kanila napahinto kame para tignan kung sino ang nagsalita nun lalake ang nakita namen kaya sabay sabi ito nang "sir masama po ang makinig sa usapan ng may usapan " "Ay sorry miss narinig ko ng hindi sinasadya ang usapan nyo baket kase sa daanan pa kayo nag chichismisan?"

" Lea I'm sorry.. Im really sorry I failed to protect both of you" " Hello handsome can I join you?" " Lumayo ka sa akin" " Bakit ang sungit mo sayang gwapo ka pa naman sana" " Excuse me miss I'm sorry but that man is belong to me" napatingin ako sa nagsalita sa likuran. " Tssk fine maghahanap nalang ako ng iba" " Ace don't touch me" ngumiti lang siya bago kinuha ang kanyang braso na nakaakbay sa akin"

What should I say next? "Why are you here? At this hour?" malamig pa sa yelo ang boses n'ya. Sa mga oras na 'yon, parang gusto ko na lang umatras... but no! Kung mayroon man akong gugustuhin na samahan at mapangasawa, siya na lang. Siya lang. "Anakan mo ako, Chrome."

Agad namang napatakbo nang mabilis ang dalaga papunta sa kanyang classroom. "Ay ano ba ‘yan may klase pa ako!" inis niyang sabi habang tumatakbo at habol ang kanyang paghinga. Takbo-lakad iyon ang kanyang ginawa hanggang sa makita niya na ang pinto ng kanyang classroom at walang ano-ano’y agad niya itong binuksan at sabay yuko at sabing, "Ma'am, sorry I'm late!" nakayuko niyang paghingi ng dispensa.

"Teka, thank you na naman. Sana I love na lang. Ang hilig mo sa thank you, sorry, etc. Ano bang meron sa mga salitang iyan at napakadaling lumabas sa bibig mo?" Tumawa ang dalaga. Naalala niya na ganoon din ang reaksyon niya noon sa tuwing sinasabi iyon ng mga madre hanggang sa ipinaliwanag nila sa kan'ya ang ibig sabihin ng mga salitang iyon. "Those are magic words." "Magic words? Parang stick ng fairy na kapag iginalaw, boom! May milagro na. Ganoon ba?" "Parang gano'n na nga. Kaya ugaliin mong magsabi ng thank you, sorry, excuse me, pardon me, please."

magalang na wika nito kay kuya kaya mahina akong napatawa "Thank you" seryosong wika ni kuya sa kaibigan ko "Kuya" tawag ko dito "Yes" mahinahong tugon nito sa akin kaya agad akong naglakas-loob para sabihin dito ang pakay ko "Yung resignation ko at yung medical report nasa iyo pa po ba?" kinakabahang tanong ko rito "Wala na bakit?" nagtatakang tanong ko dito

Hindi. "Kung masakit pa ba ang ulo mo." "Ahmm.. h-hindi na.. okay na po ako." Bakit ba kinakabahan ako? Hindi ko naman alam yung ginawa ko kagabi! Nakakahiya man pero, nag sisisi naman ako! Kailangan ko lang humingi ng sorry. Yun na! Mag sosorry na ako ng mabilis. "Alright. You want.. something to eat?" "Hindi na po. Ah, gusto ko lang po na m-mag sorry. Yun lang po sorry po!" Mabilis na sabi ko at mabilis rin na binaba ang cp. Gosh!