Excuse Me In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Garalgal niyang tugon. [“Oh my god! Tam, I'm sorry...”] Nagpakawala ito ng malalim na hininga. [“Nag-alala ako sa'yo ng makita ko ang balita! Kamusta ka ah? Gusto mo bang puntahan kita? Tam, sorry... Sorry, talaga!”]

"aM, sorry, sorry talaga"malungkot na sabi ni loyd sa akin At napatingin ako kay loyd, at bigla nya akong niyakap, at nagulat ako, at napayakap din ako sa kanya, at maya maya napabitaw sya sa pagkakayakap sa akin, at nagsorry sya. "sorry, hindi ko sinasadya, sige labas na ako, excuse me"nahihiyang sabi ni loyd sa akin

☆gagamba☆ HEART'S POV 06-02-22 (TUESDAY) "I am sorry." malumanay na wika ng bakulaw. Nginitian ko lang siya bilang sagot. "Heart, you okay?" wika nang kung sino.

malumanay niyang tanong habang hinahawi ang aking mahabang buhok na tumabing at dumikit sa mukha dahil sa pag-iyak. " Papa, I'm sorry," walang pagdadalawang-isip kong sambit kasabay ng paghagulgol. "Tahan na," inaalo niya ako mula sa pag-iyak habang hinahaplos ang aking likod. "I'm sorry dahil binigo ko po kayo. I'm sorry kasi hindi ako nakinig sa’yo. I'm sorry kasi mas pinili ko ang aking gusto and now I failed you," saad ko sa pagitan ng mga hikbi.

“ Kumusta ang bidding?” “ Ok ka lang ba?” “ Sorry Love, di ako makakauwi ngayon sa condo. See you mamayang umaga” “ Goodnight Love!! I love you!!” “ I’m sorry Love, please let me explain.” “ Love please, nangako ka na pakikinggan mo muna ako, please mag- usap tayo” “ Love, I miss you “ “ Please usap tayo”

Bakit hindi ko maramdaman ang pagmamahal sa kaniyang sinabi? Napansin yata nito ang pananahimik ko kaya marahan nitong hinawakan ang mga braso ko at buong ingat iyong pinaglayo, "Excuse me, tatapusin ko lang muna 'to." she excused.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

"I-I am sorry...I am being selfish...I am sorry, hmmm, mali ako, puro nararamdaman ko lang ang iniisip ko, hmmm sob*sob* hmmmm..." "No, you just being honest, one thing I have never done for myself, iyong maging totoo, hanggang ngayon hindi ko pa rin magawa, so much in my plate that I need to do, balang araw mapapaliwanag ko sa iyo lahat..."

paliwanag nito sa kaniya ngunit anong klaseng palusot iyon? Nagayuma? Uso pa na iyon sa mga panahong ito? Isang malaking kalokohan. Isa itong excuse na hindi kapani-paniwala. “Kenna, I am really sorry. I know you are mad at me but please… talk to me…” nagmamakaawa ang tinig nito ngunit sa halip na maawa ay gusto niyang matawa.

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---