Extrovert In Tagalog Romane & Geschichten

Sexily's POV 'We are now arrived in the Philippines' Agad naman na nagsitayuan ang mga kapwa ko pasahero mula sa ibang bansa at kinuha ang kanilang bahage, at isa-isang lumabas. Nagpahuli ako dahil ayaw kong sumabay sa kanila at makipagsiksikan. Ng makalabas na ang lahat ay tyaka ako kumilos palabas, ng nasa labas na ako ay agad na bumungad sakin ang napaka-init ng sikat ng araw. "Welcome Back to the place where you abandon your children and your love, Sexily." mahinang wika ko at tyaka bumaba sa hagdan.

Kinakabahan ako, baka hindi ako magustuhan ng mommy niya. Kasunod namang pinakilala ni Cyrus si Calvin. "And this is my best friend, Calvin." "Bonjour!" Pagbati ni Aunt Jamie sabay beso rin kay Calvin. Pagkatapus makipagbeso ni Aunt Jamie ay nagsmile lang si Calvin. "Bonjour means Hello in French." Cyrus explained. "Ahhh... yun pala yun? Hello po Sir Jamie." Nakangising bati ni Calvin. Kahit paano talaga tong si Calvin, napaka-kalma lang.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Na mas lalong nagpagulo sa akin. It's raining, am I right? I hate rain, I really did hate the rain. Lahat kami ay nagulat at napatingin sa pintuan nitong room nang bigla na lamang itong bumukas nang napakalakas dahilan para matakot ang iba. Isang malamig na ihip ng hangin ang bumalot sa amin.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Kamukha mo si Paraluman Nu'ng tayo ay bata pa At ang galing-galing mong sumayaw Mapa-Boogie man o Cha-Cha Ngunit ang paborito Ay pagsayaw mo ng El Bimbo Nakakaindak, nakakaaliw Nakakatindig-balahibo Nakisabay ako sa pagkanta. Tumingkayad pa 'ko para makita ko sila pero kulang pa ata dahil hindi ko talaga sila makita. Pagkagaling sa 'skwela Ay didiretso na sa inyo At buong maghapon ay tinuturuan mo ako

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

Nakatanaw din ito sa labas. "Sa tingin mo babala kaya ng langit iyan sa akin?" Eksaherada itong lumingon sa kanya. "Napaka-superstitious mo naman. Blessing 'yan, noh. Biruin mo, 'di lang ambon ang ibinagsak ng langit. Bagyo pa! Oh, ha, saan ka pa love na love ka ni Papa God, 'di lang super guwapo nang napangasawa mo kundi super yaman pa, day!"

Tnaong ni Nathan habang pasakay sa sasakyan ni mama, “Maganda ba sya tulad mo?” Mom chuckled as she started the car. "Nathan, bestfriend ko sa and yes she’s pretty! Much prettier than me! I haven't seen her in a long time though. Bata pa si Snow nun nung naisipan nyang lumipat ng tirahan, and you were born after that, so you haven't met her yet." Tumango si Nathan, "Pero pupuntahan natin sya ngayon?" We nodded, making him squirm and smile from ear to ear. Nathan is the extrovert type and at enjoy na enjoy sya kapag nakakakilala sya ng bagong tao.

"Go away and mind your own business!" Hindi alam ni Dante kung ano ang sumapi sa sarili at biglang naaliw siya sa kaibigan. Ramdam niyang nagseselos ito kaya ito nagkakaganito. "Tell me the truth, nagseselos ka ba?" Nanunukso niyang biro dito at kusang umangat ang kamay niya upang humaplos sa pisngi ni Troy. Lalo siyang napangiti nang hindi ito umiwas sa kaniyang kamay.