Facing Problems Novels & Stories

"Problema mo?" "Na-mo-mroblema ako kung paano ko pipigilan ’yong mga tao sa labas na tawagin akong pogi," problemadong saad niya. Napaawang anh labi ko at natigil sa ginagawa. Ang kapal ng mukha ng isang ’to! "Ang kapal ng mukha mo, Dane. Manang-mana ka sa pinagmanahan mo." "Nakakapagod na," aniya pa.

Ang ilaw mula sa poste ay tumama sa gilid ng mukha nito. “Noon,” simula ni Theo, “kapag may problema ang maliliit na negosyo, lagi silang huli sa tulong. Kung may nanloko, kung may nanakaw, kung may system na pumalpak, sila ang unang nalulugi.” Tahimik siyang nakinig.

Ang dami mang nangyari, ang dami mang problema na hinarap nila pero heto, sila pa rin, matatag pa rin. Sa mali man na paraan niya pinilit si Gian pero ang paghingi ng tawad ang naging daan para magkaayos sila. Totoo pala na kapag kayo talaga ang itinadhana, kahit pa harangin kayo ng limpak-limpak na problema ay mahahanap niyo pa rin talaga ang daan upang magtagpo kayong dalawa.

Napaupo siya ulit sa upuan dahil ramdam niya ang panginginig ng kanyang tuhod. Sa loob ng labing walong taon niya sa mundo, simple lang ang kinakaharap niyang problema, either exams, paghahanap ng trabaho at gastusin niya sa pang-araw-araw. Hindi niya alam kung paano i-handle ang gantong klaseng sitwasyon, hindi nga rin siya sanay na magsinungaling. Pakiramdam niya, para siyang nasa bangin at any minute ay mahuhulog.

"Konting tampuhan lang po. Sana makausap ko ho siya ng masinsinan." "Baka makatulong kami sa problema ninyo." Wika nang nakikinig na Daddy nila. "Hindi ako kumbinsidong maliit na tampuhan lang yan lalo pa't nakainom ka ring sumugod dito." "Konting tampuhan lang talaga Dad. Hayaan po ninyo, aayusin ko ho ang problema." Iyon lang at nagpaalam na siya. Nang naglalakad na siya palabas ng bahay, batid niyang mas marami pang darating na problema at di niya alam kung paano pa niya ito ngayong aayusing mag-isa.

ZAI HENLEY (POV) Naawa ako sa kaibigan namin na hanggang ngayon ay hirap na hirap dahil sa mga problema na nararanasan niya. Pati ako nahihirapan sa nangyayari,dahil pati ako natatakot sa mga nangyayari. Bakla man pakinggan pero hindi ako natatakot para sa sarili ko natatakot ako para sa pamilya ko,

Maliban sa guwapo nitong itsura mukhang wala itong problema kung titingnan lang pero alam niyang marami itong mabibigat na problema o sama ng loob. "Kung may problema ka pwede mo sa aking sabihin. Hindi puwedeng lahat kikimkimin mo, hindi puwedeng lahat ay itatago mo dahil mas masakit pag masiyado ng napuno 'yang nararamdaman mo," seryosong sambit niya rito. Natigilan ito sa pagbubukas ng alak at napayuko. Kita niya ang pag ngisi nito na parang hindi makapaniwala sa narinig. "Do I look like a problematic person?" he joked.

Ngayon ay mas malaking problema ang kailangan niyang harapin. "Ano bang meron sa araw na 'to't sunod-sunod ang kamalasan?!" nayayamot niyang bulong.

marahas naman akong napa buntong hininga "What's that kind of face?You look problematic"sabe ng isang napakapamilyar na boses tiningnan ko naman kung sino yun at hindi nga ako nagkamali walang iba kundi ang p*nyeta kung amo "Oh ano namang pake mo?"nagkibit balikat lang sya "Nothing i jus't want to know"umupo naman sya sa tabi ko"so tell me what's your problem?"

[translation: Do you want me to pick you up in there? “Why would you pick me up here? I have a work here. Don’t worry. He’s not hitting on me. It’s only pure business and I think he’s going to leave this place sooner after fixing the problem here.” “Quel est le problème?” he asked formally all of the sudden. [translation: What problem?] Muli siyang humiga sa kama at tumitig sa kisame ng silid. “Hindi ko rin alam. They were having a problem yesterday that he had to troubleshoot. Siguro aalis din siya. Don’t worry about me. I’m fine.”