Facing Problems Novels & Stories

"Anak, parang may problema ka ba? Tungkol ba sa trabaho? Samantha, may alam ka ba kung ang kapatid mo—" Nagpasya si Benjamin na talakayin ang isang seryosong paksa. Naging seryoso ang kanyang mukha nang magsalita siya tungkol sa mga komplikasyong kinakaharap ng kanilang kumpanya dahil sa kanilang pinakamalaking karibal. "We're in a tight spot," pag-amin ni Benjamin, may bahid ng pag-aalala ang boses.

“ pukaw nito sa atensyon ko hindi ko namamalayan na nakatitig na pala ako sa muka nito how embarrassing. Mabilis akong lumihis ng mga tingin sa muka nito. ”Yeah, im okay.“ i manage to smile. Kumunot ang mga noo nito na para bang ayaw maniwala. ”Really? You look not. Muka kang hagard na hagard but still be beautiful.“ ani nito sabay kindat. Napairap naman ako ng wala sa oras. ”But seriously muka kang problemadong tao. You can share it to me if you have problem, malay mo i can help.“ saad nito habang nakatingin sa muka ko.

It was making it hard for me to speak. "If it's just simple, then it could pass without us facing all of these problems! Akala mo ba ikaw lang kasi ang haharap sa mga problema na 'yan? No. At kung hindi pa ako gumawa ng paraan, hindi ko pa malalaman. Or hinihintay mo lang talaga na isa sa amin ni Ara ang madisgrasya bago ka umamin?"

Ang gabing iyon, gayunpaman, ay puno ng ibang hamon—isang pangunahing isyu na humahadlang sa aming pag-unlad. Ilang araw ang nakalipas mula nang magdesisyon kaming magtrabaho sa mga problema ng kumpanya, nakatanggap ako ng tawag mula sa isa sa mga supplier. Nagkaroon ng malubhang problema sa logistics ng mga materyales na dapat dumating, at ang hindi inaasahang delay ay maaaring magdulot ng malaking epekto sa aming production schedule.

Perp bakit sa tuwing problema na sa totoong buhay ay hindi ko magawa? Hirap na hirap ako kung tutuusin, at kung makahanap man ako ng solusyon ay mas lalo nadadagdagan ang problema. Parang hindi mauubos. Kung baga ay sa tuwing gigising ako, hindi na panibagong saya ang natatanggap ko. Puro problema, at takot na lang palagi.

Pagkaupo ko sa aking pweseto ay Sinubsob ko ang aking mukha sa mesa kung saan nakapatong at nakasiklop ang mga kamay ko roon. Hindi ko alintana kung nariyan ang boss ko at nakikita niya akong ganito imbis na magtrabaho. Ang laki laki ng problema ko at hindi ko pa alam kung anong gagawin ko para magkaroon ng isang daang libo. Bweset! bakit kasi ngayon pa nagkakaproblema kung kailan wala pa akong kapera pera.

Lagin naman na parang may problemang pasan ito. And of course, we all do. Lahat naman ng tulad namin ay may problema na hindi basta-basta, but I still want to handle everything I am facing in my life subtly. Ayokong maging padalos-dalos, ayokong dinadaan lahat sa kung ano ang kaya kong gawin para matapos ang problema.

Napagtanto niyang hindi siya unang taong may mas na mabigat na problema. Napakababaw man ng dahilan na iyon sa ibang tao ay para sa kanya ay sapat ng upang matauhan siya. He should stop running away from his problem instead face it to fix it. Maraming paraan ang pwede niyang mabago kung haharapin niya ito. Ang kanyang problema ay napakasimple lamang kumpara sa problem ng iba.

Napalunok ako habang hawak ang alak sa kamay ko. “Meron ka na naman bang hinaharap na problema?” tanong ni Rafa sa akin. “Walang araw na hindi ako nawalan ng problema Rafa,” wika ko sa kaniya. Tunay naman ang bagay na iyon dahil kahit ilang beses akong lumayo sa problema pilit akong hinahabol no’n. Hindi ko alam kung ano pa ba ang kailangan kong gawin para lang mapigilan ang problema na kinakaharap ko.

Nang lingunin ko siya ay halata na sa kan’yang mukha ang lungkot, pagkakadismaya at animong may malaking problema na dinadala. “What’s with your face, Doc?” Pinilit kong magmukhang malakas sa harapan niya. Nagawa kong ngumiti ngunit mukhang hindi iyon ganoon kapanipaniwala dahil wala man lang nagbago sa expression ng mukha niya. “Is there something wrong? May nangyari ba?” Hindi ko na naiwasan ang kabahan. “I know how hard your situation is right now, Rina, and it’s frustrating the hell out na ako pa ang kailangan magbalita nito sa ‘yo.” Ramdam ko ang frustration sa bawat pagbuntonghininga niya.