Novel & Cerita Familiar Wife

I know na napakatraditional ng mindset ko, but this is a marriage of convenience, sana man lang kahit sa parting may mangyari sa amin ay pagkatapos na ng kasal, para magkaroon din ako ng sapat na panahon para ikundisyon ang sarili ko. I flinched when he suddenly cupped my face with one hand, samantalang nanatiling nakasandal ang kabila para pigilan akong makatakas. "You are my girlfriend." Deklara niya. "How are you going to convince them if that's how you react to my touch?" Saad nito habang pinadadaanan ng hinlalaki ang mukha ko. I know. Pinakilala nga niya ako bilang girlfriend sa mga tao rito sa mansion, but the circumstances that brought us together is not normal, kaya paano ako normal

wika ng nurse. "Uuwi na muna kami," paalam ng asawa niya sa mga kasama. "Teka-- sa--saan mo siya iuuwi?" tanong ni Audrey. "Sa bahay namin, bakit? asawa mko siya hindi ba?" "Pe--pero paano kami?" tanong nito. "Audrey, uuwi na muna kami," paalam niya sa babae. "sa masiyon tayo umuwi Dahlia. Wala naman tayong pasok bukas."

utos ko sa kaniya at hindi ko pwede pabayaan ang wife ko na masakit ang puson ngayon. I know Dad is in critical state but, I cannot ignore my wife na kailangan din ako. Isa pa, nandoon naman si Mom and Ate habang ako lang ang mayroon ang wife ko kaya uuwi ako sandali to see her. Pagkarating sa palasyo ay tumakbo na ako paakyat sa kwarto namin at sa pagbukas ko nang pinto ay nakita ko ang wife ko na nakahiga sa kama at nakabaluktot na parang she's been enduring her tummy.

wika ni Jade. Sunod-sunod na umiling si Oliver. “Mas okay nga sa akin ang tumandang walang asawa. All I want now is to have my own child.” Muling s******p si Jade sa kaniyang kape at halos isang minutong pinasadahan ng tingin si Oliver bago nagsalita. “Tinatanggap ko na ang alok mo. Kailan natin sisimulan?”

Wife. Gusto ko itong isigaw sa kanya ng harap-harapan. His face is only inches away from me pero parang bulang nawala bigla ang kaba ko dahil sa pagpalapit niya sa akin. Napalitan na naman ito ng inis. Everytime he calls me wife, nanggigigil ako bigla at naiinis. Kung dati pang tinawag niya ako sa endearment na iyan at trinato bilang totoong asawa, siguro'y hindi ako ngayon nagbabalak na gantihan siya.

Basta pinakawalan lamang niya ako nang pareho na naming habol ang aming paghinga. "Ano kaya kung huwag na akong pumasok ngayong araw na ito at samahan na lang kita rito sa kuwarto," mahinang anas ng asawa ko sa gilid ng aking tainga. Bahagya akong nakiliti sa kanyang hininga kaya napapitlag ako habang natatawa. Alam ko kasi kung bakit niya nasabi iyon. Alam ko kung ano ang binabalak niya. Siyempre, ano ba ang gagawin naming mag-asawa sa loob ng kuwarto? Alangan namang magtitigan lamang kami.

"I know hon! You dreamed a simple family like a fairytale. Simpling pamilya. Kumakain ng tatlong beses sa isang araw. Masayang magkasama. They will live happily ever after. Alam kong iyon ang gusto mo. But... It's never exist. Walang happily ever after sa mundo." Unti-unting lumandas ang luha niya sa kaniyang mukha. Hindi ko kayang makita na umiiyak ang asawa ko sa harapan ko. Ang bitter ko naman kasi magsalita. Kahit na pala may asawa ka pwede ka pari maging bitter. "Shhh! Stop it! Ang ganda ng asawa ko para umiyak." sabay pisil ko sa mukha niya. Bigla tuloy akong naging maharot sa mga sandaling ito.

Bigla akong ngumiti matapos kong sabihin ang huling mga salita sa aking linya. She is obsess over her husband. Guguluhin ko ang pagsasama nila ni Farris. Humanda siyang maghirap sa mga kamay ko. Masyado na siyang feeling asawa. Baka bigla ko siyang sampalin ng mga papeles na nagpapatunay na kasal kami ni Farris. “Umalis ka sa harapan ko habang nagtitimpi pa ako. Baka makalimutan ko na investor ka sa kompanya namin ng asawa ko,” aniya. Binibigyang diin niya talaga ang salitang asawa.

Wala Rin magawa Ang Ina nito para tulungan siya. Kaya nag-aalala Ang ginang sa gustong mangyari Ng Asawa. Nakita iyon ni Mekki Kaya nilapitan Ang Ina nito dahil nag-aalala Rin ito sa ginang. Narinig Kasi niya Ang usapan Ng tatlo kanina. At naaawa Rin ito sa bunsong Kapatid.

“All this time na halos mamatay-matay ako sa selos kay Phil, pinagtatawanan mo lang pala ako?” Humagikgik ito lalo. His silly wife, may itinatago ring kapilyahan. Malaking tinik ang nabunot sa dibdib niya. Sa bait ni Phil ay talagang tatalunin siya if only he had chosen to pursue his wife. Thankfully, iba ang type nito. “Lalaki ka nga talaga.” Sinabayan na niya ang marahang paggalaw ng asawa. They were swaying together to some unfamiliar ballad. “And why is that?”