Farthest Novels & Stories

Hindi na gaanong maingay, nasa labas siguro siya. "I'm on my way." "Faster." Pinagmamadali talaga ako. Excited na ba siya sa pag iinom ngayon. "Okay. Five minutes."Sabi ko bago ibinaba ang tawag. Five minutes. Ang layo ng bahay namin papunta sa octagon. Lumingo-lingo nalang ako at huminga ng malalim. "Five minutes. I can't believe my self. Let's just speed it up, lambo."Kausap ko sa sasakyan ko.

Tumahimik siya at sinabing, "Walang nangyari sa pagitan namin. Ito lang ang naramdaman kong sobrang gulo para sa iyo. Dahil iyon ang kaso, kung saan ang pinakamalayo na sangay? Gusto kong lumipat sa pinakamalayo na tanggapan." Nasimangot ang tag-araw. "Ang pinakamalayo na tanggapan? Kung nais mo ang isang lugar sa lungsod na ito, kailangan itong maging sangay sa Southern Lake District sa South Park. Ito ay isang anim na oras na paglalakbay, papunta at pabalik, at walang trapiko din. Mas matagal pa ito sa trapiko. Maaari mo ring hindi manatili dito ngunit magrenta ng isang lugar doon. Sa palagay ko mayroon kaming ilang mga lugar upang manatili doon. Hayaan akong ayusin ang isang lugar para ma

Sa pagkakataong ito, habang nakasuot ng isang camouflage na uniform, nakatayo si Hamed sa southernmost highland fortification ng base nila at hawaka niya ang isang tripod-style na high-powered telescope. Sa totoo lang, malayo ang 30 kilometro na distansya. Hindi ito kakayanin ng kahit anong ordinaryong telescope. Kahit sa mga high-powered telescopes, hindi rin magiging malinaw ang imahe. Lalo na kung malayo ang distansya, magiging malabo ang lahat at mahihirapan ang mga mata ng isang normal na tao na makita ang anyo ng mga kalaban.

KABANATA 31 Mabigat ang hawak ni Catalina sa pistol na hawak niya. Pilit niyang itong itinututok sa shooting target na ilang distansiya lang ang layo nito mula sa pwesto niya pero hirap pa rin siya patamaan ang gitna nito.

Nitong sumunod na mga araw nga ay madalas maglaro sa kanyang isip na siya ay nasa dulo na ng pedestal na kanyang minimithing maabot. Ang alam niya, mangyayari pa lamang ang napapanaginipan niya at hindi ang mga nakaraan na. Dahil sa kawalan ng magagawa sa bahay ay naisipan ni Erica na mapag-isa sa bayside. Tahimik na lugar ang kanyang inokupa, 'yung halos parang abot-kamay lamang niya ang dagat na kanyang kinaroroonan.

"I am afraid you could not. There is no way to return back to your world. Earth is the farthest galaxy from Pandora-" "What?!" Gulat na tanong ko. Tama ba talaga ang narinig ko? Farthest galaxy? Pandora? Earth? Am I in a freakin' alien world right now. "You gotta be kidding me right? You're just joking right?" Kinakabahang saad ko. I am not sure if that was a question or a statement to make myself calm.

Napapikit siya ng maramdaman na tila puputok ang ugat niya sa galit. Nook Village is the furthest place from Maleferia Castle. "Natatakot po kaming matunton ang aming kinaroroonan. Nawawalan na po ng pag-asa ang mga mamamayan lalo pa't biglang nagpatong ng malaking buwis ang bagong pamahalaan. Sa'yo na lang po kami kumukuha ng pag-asa, My King. Pakiusap, bumalik ka na po sa Maleferia." Mas yumukod ito sa harapan niya.

Samantala, ang divine sense niya ay parang manipis na sinulid na gumagapang sa mga lagusan sa loob ng pader. Mahaba ang mga lagusan— ngunit ang kumplikasyon nito ay higit pa sa inaasahan. 🧊 Ang Hangganan ng 100 Metro Hindi nagtagal, narating niya ang pinakamalayong naabot niya noon— mga 100 metro mula sa kuweba niya. Pagdating doon, naging napakahirap itulak pa ang divine sense. May malalakas na alon ng Yin energy na umaatake mula sa harapan.

Tugon ni Taira. "Nababaliw kana ba! Makukulong ang kapatid ko sa kasalanang hindi naman niya ginawa." Sagot ko sa kaniya. "Kong yun lang ang paraan para tuluyang malayo ang loob ni Max kay Kenjie why not,,hindi ba dapat na matuwa ka sa bagay na yun,,kapag nangyari yun sigurado akong masosolo mo si Max at ganun din ko kay Kenjie,,pareho lang tayo ng gustong mangyari,,why don't we push it a little bit." Ang tila nanghahamon pa nitong sabi.

Sinampal ni Isabel ang kanyang ulo at sinabi, "Esteban, alang-alang sa akin na iyong biyenan pagkatapos ng lahat, binigyan mo ako ng isa pang pagkakataon, iiwan ko ang lungsod ng Laguna, Malayo ako at hindi na muling lalabas." "Alam mo ba kung nasaan ang pinakamalayo na distansya?" Tanong ni Esteban. Umiling iling si Isabel, hindi lubos na nauunawaan ang ibig sabihin ni Esteban. "Ang pinakamalayo na distansya ay buhay at kamatayan." Magaan ang sinabi ni Esteban.