Farthest Novels & Stories

"Aalis na ako, Mahal. Hintayin mo ako, ha?" Nakatangong iniikot niya ang katawan paharap kay Efraim. "Para namang makakaalis ako." Umangat ang sulok ng labi nito sa itinuran niya. Naisin man niyang magtungo sa bayan ay hindi naman niya magagawa. Sa paanan sila ng bundok naninirahan. Walang kapitbahay, kuryente at malayo sa siyudad. Sa tantiya niya ay gugugol siya ng maraming oras bago marating ang bayan.

Lahat ng ito ay dala nya upang gamitin sa plano nyang paglayo. Pagkatapos ay in-off nya ang network ng simcard nya sa cellphone at pinatay ito bago itago sa pinakailam ng bag nya.. Ang tanging nasa isip nya ngayon ay ang makalayo kung saan walang nakakakilala sa kanya or sa pamilya Ortega. . Bumaba sya sa Bus terminal, na ang destinasyon ay hindii nya pa nararating kahit kailan. Bitbit ang isang malaking bag ay sumakay sya sa bus na ito ng walang pag aalinlangan.

Imposible naman na bigla na lang siyang nagkagusto kay Luis. “Naisip ko lang na malapit na ang graduation. Hindi ko pa nga alam kung makakapasok ako dahil wala pa akong pang-enrol. Imposible naman na dito ka sa Laguna magkolehiyo kung puwede naman na sa Maynila. Mahirap ang long distance at—” “Tangina. Ngayon mo pa naisip ang long distance?” “Huwag kang magmura.” Now she’s mad at nakakuyom na ang kamao.

Marahan siyang bumangon, hindi alintana ang sariling kahubaran habang tinatahak ang maikling distansya patungo sa dalaga. Mula sa likod, marahan niyang binalot ng kaniyang mga braso ang baywang ni Lauren, isinasandal ang kaniyang dibdib sa likod nito bago dahan-dahang yumakap nang mahigpit. She moved her head closer, resting her chin on Lauren's shoulder habang ang kaniyang mainit na hininga ay humahaplos sa leeg ng dalaga. “Where are you going, baby? Why are you up?” bulong ni Anne, ang boses ay paos ngunit punong-puno ng lambing, malayo sa striktong propesor na kinatatakutan ng lahat sa campus.