Novel & Cerita Father-son Quotes

agaw sa akin ni daddy sabay layas sa tabi ko. "I hate you, Dad!” "Make it fast, Son, Mario is waiting for you downstairs.” Napangiti ako sa sinabi ni Daddy. I'm aware that we always quarrel or exchanging good and bad words every day, we know that we love each other. I love him as my father, and he loves me as his son.

I smirk with a hint of sarcastic. “You don’t know what’s at stake—” “I do.” I glared at him. “I’ve known for a long time. I just never thought you’d sell your own son to cover your guilt.” There was silence on his end. I sighed and look back at Ramon after thinking about my last conversation with Papa. Just thinking about it makes me mad. He's too coward, at wala man lang ginagawa si Mama para pigilan siya sa mga plano niya. They would fucking literally sell their son!

With that, I slowly wiped the tears on my face and held my wife's hand. Ang mga magulang ko na rin ang lumapit sa akin. Pati si Lola Asunta ay natatawa na sa pagiging iyakin ko. "We wish you nothing but the best son. Be the best father that I am not. Don't be like me. Don't commit the mistakes I did before. Honor and love your wife always." I cried hugging Papa Gideon.

"Stop being stupid, son! H'wag mo sana akong piliting pabalikin ka ng Australia. Hangga't maaari ayoko sanang maghiwa-hiwalay tayo ulit, naiintindihan mo ba!" "Yes of course and you're right, I am your son! Kaya nga dapat ako ang naiintindihan mo and stop being like a blackmailer to your own son, right Daddy?!" "Okay, okay! I'm sorry, ayoko lang magkaroon ng problema sa pagitan n'yong dalawa ng kuya mo. And always remember that you're both my sons!" "Then be fair, Dad!"

sarkastiko nitong sambit. "Son, you could've just told us na low class pala ang gusto mo. In that case, we won't be pushing you to date with your father's recommendations!" aniya ng nasa kabilang linya. Napabuntong hininga na lamang ang binata at sumandal sa kanyang swiveling chair.

"Old man." Napasulyap siya sa akin kahit na busy siya nakikipag usap sa telepono. Paalis na sana ako pero narinig kong nagpaalam na siya sa kanyang kausap at hinarap niya ako. "Hindi ka pa rin nagbabago, Son. Bastos ka pa rin," malamig na sambit niya sa akin. Napataas ang sulok ng labi ko dahil sa sinabi ko. "Like father, like son, ika nga nila. Siguro naman masaya ka na at nandito na ako?"

wika niya habang magkasalubong ang kilay. Dahil sa sinabi niya, bigla kong naalala ang napag-usapan namin ni Lucifer noong gabing ‘yon. They are indeed a father and son. Maghapon akong lutang dahil sa tanong ni Levin. Kahit nagsiuwian na ang mga bata ay hindi pa rin mawala sa isipan ko ang tanong niya sa ‘kin. ‘Do you like my dad?’ “Ahhhh! Hindi nga kasi! I don’t like him!” parang baliw na sigaw ko sabay hilamos sa mukha ko. Tangina mababaliw ako sa tanong ng batang ‘yon!

Napaiyak kaming dalawa. "You did a great job, daddy. You're a selfless father. You're the best dad in the universe." Tumawa siya. "You're the best daughter, hija. Kahit paano mapapanatag na ako kapag nawala na ako sa mundong 'to." "Dad! Pinapalungkot mo ako..." "Lahat naman tayo papunta doon. Alam mo namang matanda na ang daddy." "May sakit ka ba na hindi ko alam? May taning na ba ang buhay mo?"

At walang araw na ‘di siya umiiyak o namomroblema. “Hindi ko pa alam kung kailan, anak, pero makakalaya rin ako... hindi man ngayon ngunit darating din ang panahon,” ang marahang sabi ni Papa at ginulo ang aking buhok. “You’re a strong child, son. Kahit bata ka pa ay alam kong malawak ang iyong pang-unawa. Sana’y patuloy kang maniwala sa katotohanan at pag-asa sa kabila ng lahat ng ito... lagi mong aalagaan ang mama mo, ha? At ang kapatid mo, kapag isinilang na siya, huwag mo siyang aawayin... at huwag mo rin hayaang maaapi kayo ninuman.”

"Feel free to share with me. Handa akong makinig sa'yo" "Nagalit kasi sa akin ang father ko, " mababang tono na tugon nito. "Nalaman kasi niya ang pakikipag-ayos at pakikipaglapit ko sa nanay ko. Pilit ko kasi na magkausap sila kaya lalong nagalit sa akin. " "I see, mahirap talaga ang gusto mong mangyari Lukas. Siguro ay sarado ang isip ng father mo sa mga nangyari noon. Huwag mo munang ipilit ang imposibleng mangyari. "