Novel & Cerita Feel Good Pilipinas

sagot niya sa akin. Agad na nagsalubong ang mga kilay ko. “Seryoso ka? So ibig sabihin ba nito willing ka nang mag-stay dito?” hindi ako makapaniwala. Ang totoo kasi matagal ko nang alam ang dahilan ni Calum kung bakit hindi ito bumabalik ng Pilipinas. Sa katunayan ay ako lang talaga at si MJ ang nakagawa ng ganoon. Isama pa ang kadahilanang hindi ko siya pinilit. Nagkusa si Calum na bumalik ng Pilipinas kasama ako dahil ayon rito ay gusto lang nitong magbakasyon. Kasama na rin doon ang ginagawa nito ngayon. Nasa Davao at dinadalaw ang mga kamag-anakan.

Si Caius naman ay kanina pa nasa sala nagbabasa ng mga aklat tungkol sa mga hayop. "It's so mainit outside Kuya. I feel like I'm dying." Maarteng sabi ni Soleil. Ang pagiging mainit sa Pilipinas ang unang naging reklamo ni Soleil mula nang dumating kami. "Please tie my hair na po."

saad ko sa kaniya. “Napakabait mo kasi, likas na sa iyo ang kabaitan ngunit narito ako para baguhin ka, I will make you strong and a fierce woman. Iyong tipong pagbalik mo sa Pilipinas ay hindi ka na maabot ng ex-husband mo at ex-bestfriend mo.”

I smiled back. "What's your drink, Ma'am?" I twitched my lips. "Just give me a rum with ice on it." "Right away Ma'am." Masaya niyang sabi. I mouthed thank you at saka ako tumingin ulit sa dance floor. I miss my friends sa States. Urgh. Hindi na yata ako masasanay pa sa Pilipinas. It feels like I'm not belong here. I can't see myself living here anymore. Kung magkikita man kami ng dating Rizalyn Estebas baka kamuhian niya ako ng sobra sobra.

sigaw ni Javi, pilit na itinatayo ang asawa. “Hindi ko pwedeng iwan ang terminal, Javi!” iyak ni Maria. “Si Gabriel... ang puso niya ay nasa peak na! Kapag hindi ko nakuha ang feedback loop, mamatay ang anak natin!” Tumingin si Javi kay Augusto Soliven. Ang kaniyang ama ay nakatayo sa gilid, pinapanood ang kaniyang sariling imperyo na gumuho nang may malupit na kasiyahan. “Napakaganda, hindi ba?” ani Augusto. “Ang huling 'Glow Up' ni Maria Valdez ay ang maging pinakamagandang paputok sa kasaysayan ng Pilipinas.”

Ni-repost din ito ng restaurant at magalang na binati ang diwata mula sa Pilipinas ng “Merry Christmas” At doon na ito naging viral. Puno ng papuri ang mga comments. Ang comment na “alam ko na, lahat ng mga Pinoy ay kayang lumipad” ay nakakuha ng mahigit sampung libong likes… Pinanood ng lola niya ang pagsasayaw niya, nangingilid ang mga luha sa kanyang mga mata.

Humawak ako sa railings, tahimik na pinagmasdan ang magandang panahon ay hindi mapigilan ang pagguhit ng matamis at totoong ngiti sa aking labi. Hindi ko mailawanag kung bakit... basta, ibang-iba talaga ang pakiramdam ko kapag nandito ako sa Pilipinas. Kakaiba ang simoy ng hangin, maganda ang mga tanawin ay may nararamdaman aking hindi ko maipaliwanag sa pamamagitan ng nga kataga na pumapasok sa isipan ko. "This place feels different..." bulalas ko at sinang-ayunan naman niya iyon.

Tumugon naman ito nang mahigpit “Kaya enjoy mo na lang ang sarili mo kapag nag-travel na kayo. Promise mo ‘yan sa akin, huh? Baka pagbalik mo dito, ‘di ka na marunong magsalita.” Natawa lang siya rito. Ang ibig sabihin nito, maraming nagbago sa kanya nang bumalik siya ng Pilipinas. Nawala daw ang lively na si Everlee. Kung ngumiti man, pilit pa kadalasan.

"Ang akala ko ba naka-move on ka na, Empress Faye? Kung naka-move on ka na ngang talaga, ipakita mo sa akin—" "At bakit ko naman gagawin iyon?" reklamo ko sa kanya kasabay ng singhal na ikinatawa niya. "Oo, nakamove on na ako. Hindi porket galit ako sa kanya, hindi pa rin ako nakakamove on, Pablo. Oo, galit ako pero nakamove on na ako. I don't want to make uwi. I will stay here no matter what. Hinding hindi na ako uuwi sa Pilipinas!"

May kasama pang mga mababangis na hayop ang ilan na gumulong sa aming harapan na tila mababait na mga tupa, at mga kakaibang makina na kumikilos mag-isa, kahit walang mahika na nagpapaandar sa kanila! Napaka saya ng kaarawan ni Marius, at `di ko mapigil sa sarili na sumama ang loob ng bahagya, dahil hindi ako pinarangalan ng aking amang Emperador na tulad nito, noong ako’y nagbinata na. Sa bagay, iba ang kaugalian sa aming bansa.