Las Felipinas Novels & Stories

____________________ Philippines Manila Airport Ang mainit na klima dito sa Pilipinas ay nag-aalala ng napakaraming magaganda at mapapait na ala ala. "Were here baby Ali. This is mommy's home town!" wika ko habang pangko ni Third ang anak namin. "Naaalala ko tuloy ang kuya Jonas mo, anak." wika ko ulit bagay na hindi naman maiintindihan ni baby Ali dahil hindi siya nakakaintindi ng tagalog. Alam ni Ali na nasa heaven na ang kaniyang kuya Jonas at hindi niya alam ang kondisyon ng kuya niya dahil pinili kong huwag munang banggitin sa kaniya ang tungkol doon dahil masyado pang bata si baby Ali.

At ang alam ko, kilala ito sa pagiging metikulusa at maselan at the same time, masungit na din. Paano ba naman kasi, kung yaman ang pag-uusapan, isa ang Fulgencio family ang namamayagpag dito sa Pilipinas. Noong nakaraang taon, napasama si Mr. Nathan Fulgencio sa top ten na pinakamayaman sa buong Pilipinas. “They are identical kaya lang, medyo boyish si Mikay at si Zyra naman ay fashionista.” nakangiting sagot naman ni Mommy.

"I need you." "Saan tayo pupunta?" "Philippines." --- PHILIPPINES Komportable ang pagkakaupo ni Ethan Parker sa kama habang ini-scroll ang I*******m account ni Shally Villafuerte. Muli niyang tiningnan ang larawan ng dalaga. Pretty. Simple. At mukhang wala ring interes sa arranged marriage na ipinipilit sa kanila. Biglang bumukas ang pinto ng kanyang silid.

"Don't leave me alone, ayoko ng maiwan pa." Ilang sandali silang ganoon hanggang sa biglang tumunog ang phone ni Felip kaya kahit gusto pang manatili sa tabi ng asawa ay pinakawalan na siya para masagot ang tawag. "Hello, 'Mmy, napatawag ka?" ani Felip ng makitang ang Ina ang tumatawag. "Nabalitaan kong nasa bansa si Cynthia. Gusto ko siyang makita."

Napaupo si Felip at tila napaisip. "I thought he would never come home to the Philippines? Sa pagkakaalam ko ay madami na siyang negosyo sa California," sabi nito. "Hindi ko alam. Baka binibisita niya ang ilang negosyo niya?" "How about you? How are you? Hindi ka naman niya sinaktan? Ano'ng ginawa niya?" Sunod-sunod na tanong ni Felip at nag-aalalang tumingin sa kaniya.

“Don't get me wrong, ha. I’ve been abroad for so long. I don’t have many friends here in the Philippines, kaya I’m really happy na nakilala kita ulit.” Napahawak si Vaiana sa buhok niya at dahan-dahang naglakad sa tabi ni Felix. “Nabasa ko 'yong article tungkol sa'yo. Grabe ka pala sa U.S., I didn’t expect na gano’n na ang narating mo.” “Suwerte lang. I'm just an ordinary guy,” sagot ni Felix. “Ang humble mo naman,” natatawang sagot ni Vaiana.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

But Felix never loses. "Magpakasaya ka muna diyan, baby," Felix murmured from inside his car, staring at her through the window. "Pero malalaman mo rin na kahit anong gawin mo... kahit sinong dumating... ang sa akin ay sa akin pa rin. Babalik ka sa akin." He had to find a way to bring her back to the Philippines. Back to where he could claim her properly. Back in her shop, Lia was busy arranging a bouquet when two elegantly dressed Filipino couples entered. They looked wealthy and business-minded.

FEBRUARY 2024, PHILIPPINES "Seven billion people in the world. Seven continent. Seven-thousand-six-hundred-forty-one islands clustered into three major island groups: Luzon, the Visayas, and Mindanao. Sa dinami-rami kong nakakasalubong na tao sa kalsada bawat araw sa Manila, ikaw pa 'yong taong nakilala ko out of nowhere. Sa dinami-rami na taong tinulungan mo, ako 'yong ma-swerteng taong hindi mo lang basta tinulungan; iniligtas at inahon mo pa ako sa kahirapan. Binigyan ng liwanag ang madilim kong mundo, at binigyan nang pagkakataon na mahalin ako at mahalin kita."

Kanyang ipinakilala na hindi siya sanay magsalita ng Tagalog kahit magkasira-sira ang pagbikas ng salitang Kastila. May katawa-tawang pangyayari na naganap sa mismong araw kinabukasan lamang ng ikasal si Doña Evelyn sa alperes na noon ay kabo pa lamang ang rango. Ang paksa ng usapan ng mag-asawa ay tunhkol sa salitang Filipinas. Pilit na pinabibigkas ang salitang Felipinas ang pangalan ng iyong bayan na isinunod sa pangalang Felipe. Kanyang kinutusan si Doña Evelyn.