Novel & Cerita Feel Good Pilipinas

aniya kaya bahagya akong napangiti. Ang ngiting sumilay sa labi ko ay agad ko ring inalis. Baka kasi mukhang excited ako masyado na makasama siya ro’n. Kahit na ang totoo ay excited ako na makapunta sa isa sa mga pinakamagagandang isla sa Pilipinas. Well, kasama na rin iyong makasama siya kasi okay naman talaga siyang kasama. Ay ewan! Parang nababaliw na ako. Magsasabi ng isang salita tapos babawiin ko rin. Baliw na nga ata ako. Masyado na akong nakikipagtalo sa sarili ko.

I need to do this para makauwi na ako kaagad sa Pilipinas. "Let's do this, now." Sa sinabi ko na iyon ay kaagad na nagsi-kilos ang lahat, pumunta na ako sa dressing room para maayusan at maisukat na ang aking mga dinisenyo na damit. Shit! Ano ba itong pinasok ko? Sana naman magawa ko ito ng maayos, gusto ko ng umuwi ng Pilipinas. I can't wait to see you, Nanay at Tatay...... ******************

“How about strolling, ‘pag okay ka na?” Napaisip siya bigla. Sana okay na ang pakiramdam niya bukas. Hindi puwedeng ganito. May ina pa siya na nagmamahal sa kan’ya. Hindi naman kawalan ang ama niya sa buhay niya. Kung ayaw, eh ‘di, ayaw niya na rin. Pero papalipasin niya talaga ang bigat na nararamdaman ngayon. Sana bumuti na ang pakiramdam niya talaga. Hindi siya dapat umuwi ng Pilipinas na talunan.

Girlfriend ko ba talaga ito, walang -wala siya sa kalingkingan ng babae sa panaginip ko. "damn.!muli akong napamura dahil siya na lang palagi ang laman ng isipan ko. Hindi na ako makapag hintay pa, gusto ko na makabalik na kami ng Pilipinas dahil nagugulohan na ako. Paglapag ng sinakyan naming private helicopter parang nabunutan ako ng tinik sa aking dibdib,dahil sa wakas nakabalik na kami at masasagot na ang maraming katanungan sa aking isipan.

Hindi naman kasi kami ganito. Nag-iyakan pa kaming dalawa tapos bigla na lang tatawa na parang mga baliw. ***** After ng drama kahapon ay finally ngayong araw na ang flight naming tatlo pauwi sa Pilipinas. Kinakabahan ako pero sobrang excited rin ako na makauwi ulit sa bahay namin.

Natawa naman si Valerie sa excitement na pinakita ni Daviah kaya hinawakan ni Valerie ang ulo ni Daviah at hinaplos iyon. “Ang cute naman ng pamangkin ko! Yes, Baby. Maraming dagat ang Pilipinas. You love swimming, right? Then the Philippines is really a good choice.” Valerie said at nanatiling nakatayo habang kinakausap si Daviah. “Oh, I want to swim!” Daviah said at humagikgik pa. Pinanood ni Belinda at Valeria si Daviah na maglinga-linga sa paligid habang nakatungtong pa rin ito sa kinauupuan niya kanina.

Alam niyang fetish ni Cassian ang makinis at mahubog niyang legs noon pa kaya iyon ang lagi niyang pinapakita rito, para maalala nito kung gaano ito kabaliw noon sa kaniya. “Pupunta ka pala ng Pilipinas…” ani Lauren kay Cassian. “I saw your ticket in your drawer…” dagdag niya. “Kaya ka ba nagpa-meeting to inform your people taht you will have indefinite leave ay kasi sa Pilipinas ang punta mo? Ano ‘yon? Lilibutin mo ang buong Pilipinas kaya hindi mo alam kung hanggang kailan ka mapapagod?”

“Thank you, sir.” Umupo kami sa harap nila. Inilapag ng creative director ang tablet niya sa lamesa at ipinakita sa amin ang screen. Trending topics. #StarTVBall #RaliaColyarga #AleronSotelo #AleronAndRalia #BestDressedRalia #PowerCouple Number one. Across platforms. “Alam niyo ba,” sabi ng president habang nakangiti, “halos buong Pilipinas pinag-uusapan kayo ngayong gabi.”

Dagdag pa nito, "This will allow our clients to experience Boracay's beauty while also immersing themselves in the Philippines' rich culture. It will be a memorable trip for everyone for sure. I'm excited to meet your family, my dear." Tumango ako. Alam na rin nila Nanay na may nanliligaw sa'kin. Excited ang mga ito na ipakilala ko sa kanila ang lalaki. Ano na kaya ang hitsura ng Pilipinas? Ang tagal ko ring nawala...

Bata pa lang kasi ako ay pangarap ko ng malibot ang lahat ng beaches sa Pilipinas at kung papalarin ay maging sa ibang bansa. "Isa, I just want you to be free and happy for godsake!" nauubos na ang pasensya niya base na rin sa tono na lumalabas sa kanya. Wala akong magawa kung hindi ang tumingin sa mga kamay kong magkahinang na ngayon dahil sa kaba.