Novel & Cerita Pelikula Pilipino

Khaliyah POV Kumakain kami ni Larkin ng merienda sa dining area nang mapunta ang usapan namin sa bar—ang bar na matagal na niyang pinangarap. Ngayon, ito na ang pinaka-sikat na bar sa buong Pilipinas. Lagi pang puno, laging trending, at laging pinupuntahan ng mga gustong mag-relax, mag-enjoy, o kahit ng mga curious lang pumasok sa loob para mga mag-picture.

Isa pa baka malaman lang nito kung saan siya nakatira. Kinagat niya ang labi ng maalala niya ang pagbabanta nito. Tiyak na mapapatay na siya nito pagnagkita sila. "Oh my god, Gina! Paano mo nakilala ang mga taong 'yan." Naihilamos ni Perper ang kamay sa mukha. "As I remember, Piero is one the wealthiest businessman not only here in the Philippines." Lalo siyang naiyak sa narinig.

At yong Pinuno na tinatawag nila mukha siya Chinese Japanese a jelly jelly fish Pero seryoso may lahi ba siyang Chinese ang singkit kase ng mata niya at ang puti

Maswerte sila kung sa tamang sindikato sila mapasok. Yes, may sindikato na may puso, gaya namin. After all, gusto pa rin namin ang patas at makuha ng bawat tao sa Pilipinas ang dapat para sa kanila. Bakit may kalaban ang Shadow? Sila ang nasagasaan noong pumasok ang Japanese sa bansa, they became and Ally to Japan and tried to eliminate Shadow but they did not succeeded. Kaya pinasa din nila sa next gen ang galit nila sa grupo.

"M-Mikaela, aapaw na raw ang dam. W-Wala na tayong pag-asa." Mariin akong napailing. Hindi pwedeng mawala ng parang bula ang Pilipinas. Kahit na anong parte ng Pilipinas, hindi pwedeng masira. Tiim ang baga kong lumapit sa dalawa at mabilis na hinablot ang susi ni Sean saka tumakbo. "Mikaela!"

Zak uttered. “Kamo baka digmaan ang mangyari.” Levi reminded them. “ Anjelouv is Guerera’s princess. Once nawala yan. Siguradong ipapahalughog ng mga Guerera ang buong Pilipinas.”` Clinton groaned. Mas lalong sumasakit ang ulo niya habang iniisip kung gaano kahirap ang sitwasyon nila.

Binuksan niya iyon para siguraduhin kung okay na ba ang dami ng pagkaing dadalhin niya sa dalaga. "Sarciadong Tilapia, check! Chicken Curry, check! Shrimp Takoyaki, check! Inihaw na Bangus, check! Ginataang langka? check?" pahina ng pahina ang boses ni Lolly habang iniisa-isa ang paborito ng alaga niya. Saka siya natawa. "Pati ba naman ginataang langka nasa listahan ng paborito niya?" Kahit talaga mayaman ay kilala pa rin ng alaga niya ang mga cultural foods ng mga Pilipino.

Kinakabahang tumingin ang dalaga sa gawi ng pinto ng silid-papalapit na ang mga yabag. Ganitong-ganito ang napapanood niya sa mga pelikula ni Rizal, sa mga nababasa niya sa history. Natutop niya ang bibig nang maalala ang nilalaman ng kasaysayan. Lahat ng mga Pilipino ay pinapatay ng malulupit na gwardiya-sibil, bata o matanda at walang awang ginagahasa ang mga kababaihan. Pumikit si Jia, nagbabakasakaling magising mula sa masamang bangungot na kinasadlakan. Ngunit nang muling marinig ang malakas na tinig mula sa labas, napaawang ang bibig niya. Mamamatay na yata siyang hindi na makikita pang muli ang pamilya.

Napaka hinhin ng kilos nito at parang hindi nakabasag ng pinggan. "Ako ang diwata ng karunongan, ako si Ruka." pag papakilala niya sa akin, wala sa sariling napa lunok ako sa sarili kong laway. Totoo ba itong nakikita ko? Bakit nag papakita sa akin ang isang diwata? Sa panahong ito kasi pinaniniwalaan ng mga pilipino ang mga diwata, diwata ng karagatan, diwata ng bulkan, diwata ng kagubatan, at iba pa. Bukod sa sinasamba nila ang mga ninuno nila na nagiging gabay daw nila. Ang buong akala ko ay walang katotohanan ang mga ito. Nakikita ko pa nga minsan sina andula nag aalay ng mga pagkain upang pasalamatan daw ang mga diwata, umalagad, bathala. Hindi ko akalain na may katotohanan pala ang mga

Kinalimutan niya ang babaeng muling nagpatibok ng puso niya at nagpa sakit din nito. Umalis siya ng Pilipinas para makalimot, pero yon ang akala niya. Mas naging aggressive siya na makuha ang dalaga. Hanggang sa nagpagawa siya ng isang living doll na kamukhang kamukha nito. Noong una nakukuntento pa siya, pero nang nagdaan ang ilang taon mas nanabik na siyang makuha ang dalaga. Kaya bumalik siya ng Pilipinas, ngunit napag alaman niyang wala na pala sa Masbate ang dalaga, muli na naman siyang nabigo na masungkit ang dalagang inaasam asam niya.