Malayang Pilipino Novels & Stories

Tanong sa akin ng lalaki na nagsasalita. Nilingon ko siya, nakangiti. Mukhang may lahi siya. “I’m Filipino,” he immediately told me when I looked at him puzzled. Tumango ako, “so? Mainit ba o malamig?” “Hot,” sagot ko nang mahina. Sino ba ang magkakape tas malamig? Hindi ko na lang iyon nilakas dahil baka ma-offend itong kababayan ko. Tinulungan pa naman niya ako.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

nag-aalala kong tanong dito, pilit kong inaalala kung may mali ba akong nagawa nang dahil sa pinagdadaanan ko ngayon. "I'm worried about you, you always seem jumpy these past few days, and I can't help, but noticed you being scared all of the time." sinabi nito, I can see concern towards me. Isang malalim na paghinga ang kumawala sa bibig ko, dahil alam ko naman na totoo ang sinasabi nito, sino ba naman ang hindi matatakot matapos bantaan ng isa sa pinakamayamang tao hindi lang sa Pilipinas kung hindi sa ibang bansa na din, pero minabuti kong huwag nang ipaalam dito ang bagay na iyon.

masaya nyang aniya kaya ako'y natuwa sa asal niya Minsan kona nakinig ang Villareal sa radio o maging sa TV kaya hindi akoo makapaniwala na makikita ko ang isang Villareal dito kaya naman pala ganun nalang siya makahusga siya pala ang pinakamayan dito sa Philippinas at hindi lang yun sabi din ni daddy mafia daw siya kaya daw hanggat maaari ay iwasan ko silang makasalubong

Sabi nga nila wala namang permanente sa mundong ito so , this pain that I'm feeling right now, mawawala din ito. "Girl, are you sure about your plan? I mean how will you manage yourself? Malayo ang Italy girl, let's say na kahit andun pa ang lola mo iba pa rin kung dito ka sa Pilipinas. Doon ka nga pinanganak pero dito ka na lumaki, dito mga kaibigan mo, andito kami."

hindi ko narin tuloy maiwasang mapaluha dahil sa kasiyahang nararamdaman. "Kahapon lang kami dumating ng Lolo mo dito apo, nasabi sa amin ng mga magulang mo na uuwi ka na ngayon sa Pilipinas kaya naman nagpumilit talaga kami ng Lolo Mario mo na makaluwas dito, para naman makita ka na ulit at ang apo namin sa'yo." "Ahhhh thank you so much po. Sobrang miss ko narin po kayong lahat."

Napalingon kaming tatlo sa aming likuran! May isang nilalang doon na nakasuot ng baro na tila yari sa mga dahong pula na nahuhulog tuwing taglagas! Maliit siya, tingtingin, tulis ang mukha at matangos ang ilong, at ang tenga niya ay patulis din. Malalaki ang kaniyang mga matang kulay luntian at ang balat naman niya ay kulay olibo. “Ah!” napasinghap ako nang siya ay makita. “Mangwalang galang lang po!” agad kong bawi. “Kami po ay galing sa ibang mundo, at nais sana namin manirahan dito!”

Parang may script siya tapos copy and paste na lang niya kung baga sa kada babaeng isa-swipe right din siya pabalik. Maui: I know I’m beautiful. ☺️ Adrian: Taga saan ka? Napataas ang kilay ko nang mabasa ang reply niya—nagta-Tagalog naman pala. Sinimulan pa ako sa English kung kaya naman palang sabayan ako sa Tagalog, partida. Maui: I think we’re both living in the same country. Maui: From Philippines ako. Adrian: I’m afraid your perceptions are wrong.

DYLAN "Saan ka nanaman galing?" Bungad ng ama niya na nasa sala na tila hinihintay siya. Napailing siya. Here we go again. "Dylan, kailan mo ba aayusin ang buhay mo?!" Galit na ito. "From your grades, records on the school, bisyo and all. Ano? Sisirahin mo ba buhay mo? "Dagdag pa ng ama. Lagi na lang ganito simula umuwi siya ng pilipinas.

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.