Novel & Cerita Feel Good Pilipinas

May dahilan siya kaya ayaw niyang umuwi ng Pilipinas pero this time, panahon na. Pinag-isipan niya ito nang maige: It's time to get back on track. You're right, Kuya, isa na akong matatag na ina na handang humarap sa publiko. See you, my beloved Philippines. I'm coming home...

Wala siyang gf pero hindi niya dinedeny ang pakikipaghalikan kay Mallory? "You mean, walang kayo pero naghahalikan na kayo ng ganoon? pwede pala yon?" "yes. unlike in the Philippines, dito pwede yung ganun basta gusto niyo yung isa't isa." "really? so maybe gustong gusto mo siya?" ""Yes, I really like her. I love the way she dresses, moves, and talks. She's so sexy! Ahhh! I hope she says yes to me."

ang nahihiyang sagot ni Serena. “Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae. “S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.

Umupo ako sa aking upuan at pinadaanan ko sila ng tingin isa-isa. "Your majesty, why would we not be in a good mood if our country is so peaceful right now? No one is rallying outside. There is no epidemic. Walang nagbabantang darating na digmaan dahil dinadaan ng ating mga sundalo sa magandang usapan kong anuman ang problema sa mga boundaries natin. So basically, everybody is doing fine. Isn't that enough to make us happy?" Proud na sagot ni Prime Minister Mauricio.

Natapos ang party na masaya at maligaya ang lahat. Balik na kami ng PILIPINAS!!! Mahaba ang byahe, pero maligaya ang lahat sa kakaibang experience na kani kanilang naranasan lalo na't ang mga kapatid ko na alam naman natin na hindi namin na experience 'yan noong bata pa lang kami. Lumaki kaming salat sa hirap at tanging si Nanay lang ang nalakihan naming kasama at namatay pa.

Her body shuddered as pleasure rippled through her, her hips moving instinctively to meet the rhythm of his hand. “It—oh God—it feels incredible,” aniyang nagpakawala ng naliligayahang ungol pagkatapos ay sinundan iyon ng mahabang pagsinghap. Her fingers gripping his shoulders tightly, her nails digging into his skin as she clung to him. Her body was on fire, every nerve alight with sensation, every inch of her skin tingling with the need for more. She felt as though she were teetering on the edge of a precipice, balancing on the thin line between pleasure and oblivion.

“Walang problema. Naisip ko lang, hindi yata talaga ako para dito.” Hindi na ako masaya sa totoo lang. Marami ngang pera dito. May trabaho. Tuloy ang kita, pero hinahanap-hanap pa rin ng puso ko ang Pilipinas. Hindi ko maiwasang mainggit kay Savanna dahil masaya na siya ngayon, at nasa Pilipinas na ang buhay niya.

inis pang sagot ni Rebecca saka nagdadabog na bumangon. Na-badtrip na lang tuloy siya bigla. These past few years kasi ay ginawa niya ang best nia just to forget that man pero ngayon ay naalala na naman niya ang pagmumukha nito. Sa tuwing napapaisip siya ng tungkol sa Pilipinas ay naaalala niya ito pero hindi siya nae-excite para rito. Kumukulo lang lalo ang dugo niya. “Feeling ko nga rin!” Pag-a-agree pa ni Alexis.

paliwanag ko at sumandal na ako at pinag laruan ang lapis sa kamay ko. "Hindi ko iniinsulto ang mga pilipino. All i want to say is, kahit pa gaano kahirap ang pinoy, bumibili parin sila, ngunit doon sila sa kaya ng kanilang bulsa. Ang Fior Scent ay hindi kasama sa list nila dahil international ito at mahal," paliwanag kong muli.

National Anthem. Haist. Pilipinas kong mahal. Ang ganda kaya ng National Anthem natin. Yung naririnig mo tapos sabay mararamdaman mong kaba dahil nakokonsensya ka sa bayan natin. I am Proud, and Pride ng bansa natin! Will always and forever! 😘😘😘 Pinaupo. Madaming nakaka antok na mensahe ngunit halos malaglag ako sa silya ng tawagin ang pangalan ni Sean, bilang Guest Speaker. Yun parang Presidente ng isang bansa kung alalayan ng mga tauhan niya.