Novel & Cerita Feel-good Story

I smile more than I expect, and I think it’s because being with Celsius feels easy and natural. While we’re looking over the city, he shared a funny story about one of his travel mishaps, and I burst out laughing. Ramdam kong he was enjoying the moment just as much as I was. There’s something special about sharing these kinds of experiences with someone who makes everything feel lighter and more joyful.

Imbes kasi na makisimpatya sa problema na kinakaharap ko ay para pa itong nagdiriwang sa nangyari sa akin. “Sinasabi ko na nga ba, ginusto mo ang nangyari sa akin, and now you still seem happy.” Naghihinala kong wika habang matalim na nakatitig sa nakangiti nitong mukha. “Of course not! I feel happy dahil parang katulad ‘yan sa mga nababasa kong novela. A one night stand with stranger’s, and then suddenly ay nagkita muli si guy and si girl. Then the girl was discovered na mayaman pala si Mr. Stranger. You know, it seems like Cinderella's love story.” Tila nangangarap ng gising na pahayag ng aking kaibigan at halatang kinikilig pa ito.

Pinapakita rin ng kwento na ang simpleng mga sandali ng pagsasama-sama at pagbibigayan ay nagdudulot ng tunay na kaligayahan at kapayapaan sa buhay. =WAKAS= (AUTHOR NOTE: Maraming salamat sa inyong subaybay at sa suporta. Kahit na hindi gaano ka gaano ka galing tulad ng iba ay inyo pa rin binabasa. Ta-os puso po akong nagpapasalamat. Nagmamahal: Inday Stories)

"There's no use of covering it. Orderan mo na lang 'ko. Nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-aagahan. At saka kunin mo na rin para sa 'kin 'yung 'It ends with us' na book ni Colleen Hoover." Maraming nagsasabi na sad story daw ang book na 'yon kaya susubukan ko. Mahilig talaga ako sa mga novel na sad ang theme. Siguro dahil malungkot at puro pasakit ang naranasan ko sa buhay ko kaya gano'n rin ang taste ko pagdating sa mga libro. "Right up," tumayo siya saka tinungo ang cashier. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naghihintay.

Gusto ko po na magpasalamat sa lahat ng mga nagbasa at sumuporta sa story ko na ito. Ito po ang unang story na naisulat ko kaya masayang masaya po ako dahil merong nagbasa at tumangkilik dito. Maraming maraming salamat po sa inyo. Dito ko na po tatapusin ang My Billionaire Boy Best Friend. Maraming salamat po sa mga sumubaybay sa story nila Vin at Bella hanggang sa love story nila Mark at Kate.

To those who supported this story from the beginning, thank you for believing in it before it even fully found its shape. To those who joined along the way, thank you for staying. To those who felt something anything while reading this, thank you for opening your heart, even just a little. You are the reason stories like this matter. You are the reason they continue. And if this story gave you even a moment of comfort, of escape, of understanding, or of quiet happiness… then it has done exactly what it was meant to do. As I close this chapter, I don’t feel sadness. I feel gratitude.

Even a thousand clothes won't complete me. I am longing for something i can't have. Even if it's priceless, why can't I have it? Why can't i just feel it. You don't need to spend even a cent. But why can't i just have it? (Hi! This story is made up of author's imagination. Any similarities to real life situations is just a coincidence. Names, places, events etcetera are purely made up of author's imagination. There are some typographical errors and grammatical errors. Kaya pasensya na po hehe

Hanggang umubo ito at lumabas ang dugo doon kaya agad kong tinawagan ang isa kung kasamahan upang ipag-alala ang mga nangyayari. Habang nag hihintay ako sa aking kasamahan ay nag babasa muna ako ng story. Hanggang nabasa ko ang isang story na ang pamagat ay Play with me Mr Billionaire. "Hmmm! mukhang maganda tong basahin ah!" sabi ko sa aking sarili kaya agad kong inumpisahan basahan dahil na aalis ako sa kakulitan ng mga bida ay hindi ko namalayang napalakas ang aking tawa, sino bang hindi natatawa dahil yung panty sa bida ay may tatak na GOOD MORNING, buti na lang at hindi EAT ME. Bawat chapter ay may chuchàchan at kaabang-abang na eksena. Dahilan upang nauubos yung coins ko pati rewards k

Dahil bukas uumpisahan ko na ang mag job hunting na sana ay may tumanggap pa sa akin kahit na buntis ako. Kaagad na kumain din ako pagkatapos kong magluto. Tila nakakabingi ang katahimikan sa bahay na ito kung kaya't binuksan ko ang radyo upang makinig ng music. Nagkataon naman pagbukas ko at nasa isang programa na nagbabasa ang DJ ng isang kuwento galing sa isang sender. Kakaumpisa pa lamang ng kuwento kung kaya't pinakinggan ko ito ng maigi. Habang sumusubo ako ng pagkain hindi ko mapigilan ang malungkot dahil halos magkahalintulad ang buhay na dinanas namin ng sender sa kuwento. Mas lalo akong nalungkot nang umabot sa point na nagkaroon siya ng miscarriage dahil sa stress at iniwanan pa s

Laging ganoon, parang palaging may hinahanap na bagong ginagawa. Si Mommy, kahit ilang beses na naming sabihing magpahinga na, hindi pa rin mapigilan ang sarili. Pumupunta pa rin siya sa clinic niya, pero ngayon, mga free check-up na lang ang tinatanggap niya. Wala na siyang kinikita doon, pero doon siya mas masaya. Tuluyan na niyang ginawang libre ang pagiging doktor niya, at iyon na ang naging libangan niya lalo na kapag may medical missions ang grupo nila. Nakakatuwa nga eh, kasi bawat balik niya galing mission, dala niya ay kwento ng mga taong natulungan niya. Kita ko sa mata niya yung fulfillment, yung glow na mas hihigit pa sa kahit anong luxury.