Filipino Banat Mga Nobela at Kwento

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

“Wala na po, pa,” Ngayon na kami aalis papuntang Bantayan Island, Cebu. Nag-research pa talaga si Mama kung saan magandang puntahan na resort. Sinabihan ko si Mama na sa Lapu Lapu City na lang kami. Marami namang magagandang resort do’n hindi pa masyadong malayo at hindi pa siya mapapagod sa byahe pero ayaw niya ro’n dahil kilala na ang mga resort na nando’n at maraming dumadayo. Ayaw naman niya na maraming tao kaya naghanap siya at nakita niya ang isang bagong kakabukas lang na resort sa Bantayan Island. “O, mahal dahan-dahan lang ‘wag kang masyadong excited,” Natatawang sabi ni Papa habang inaalalayan si Mama na maupo sa passenger seat sa likod ng taxi.

Tumawa ang lalaki at kinarga ang bibo at makulit na Bata. Naiintindihan ni Renz kung bakit gustong sumama ni Aden sa kanya. Minsan lang ito maka labas tuwing nasa Manila sila dahil ayaw nyang mainitan ang Bata, lalo na't kapag naiinitan ito ay namumula ang buong mukha nya at madalas ito magka rashes. Buti nalang ay sa Baguio sila naka tira at sakto ang malamig na panahon sa Bata. "Promise me one thing, hindi ka magiging pasaway kay mommy"

Hindi lang niya si Camilla na anak nito dahil hindi pa naman niya nakikita ito. Max nods his head quickly and said, "Yes, bro. Kilala ko si Mr. Mariano Aquino. Isa sa mga kaibigan ng daddy mo siya, 'di ba?Bakit? Ano ba ang meron sa kanya, huh? Tinulungan ka ba niya na makahanap ng babaeng mapapayag na magpakasal sa 'yo, huh?"

Kinuha niya ang inilahad nitong isang baso ng gatas. “Thank you.” Ininom naman niya ito. Kasama niya si Fin na umalis ng bansa. Ayaw man niya dahil may sarili itong buhay ay wala siyang nagawa dahil nagpumilit ito. Ayaw siya nitong iwan lalo na’t buntis siya ngayon. Mag-aalala lang ito sa kanya habang nasa Pilipinas. Umupo si Fin sa tabi ng inuupuan niya. “Anong plano mo kapag nanganak ka na? Are you going back to the Philippines?”

biro nito at nagpaalam na. Tamemeng sinundan niya nang tingin ang lalaking lumabas sa pintuan. He's unbelievable. He didn't even give her time to think it over. Mukhang mapapasubo siya sa agent na iyon. Binuksan niya ang envelope at sinilip ang laman. Mapa iyon ng lugar na pupuntahan niya. Nephilim City, formerly Andromida estate is an island that lies near the border of Philippine National territory and part of La Salvacion Province. It is a fast-growing city officially owned and developed by the Andromida family.

wika niya. “Ano namang probinsiya o siyudad ang gusto mong puntahan?” tanong ng binata. Nag-isip si Athena. Saan nga ba niya gusto pumunta? “Gusto kong pumunta sa La Union, Zambales at iba pang lugar dito sa Pilipinas. Pero kung sa ibang bansa, Korea, Japan at Hawaii,” masayang sabi ni Athena.

Mabuti na nga lang ay bumagay sa akin. Naglagay lang ako ng face powder at lip balm bago bumaba. Nasisiguro kong ang mga lalaking Javier lang 'yon. Yes, the Javiers, hindi ako nawalan ng connection sa kanila. Sila rin ang naghatid sa akin dito nung umalis ako kila Mommy. Ang alam ko ay nakausap nila Papa sila Mommy at kung ano man ang napagkasunduan nila para sa akin ay hindi ko alam at wala akong balak alamin. Basta ako, masaya na ko rito. Hindi man 'to tulad ng Manila na nakasanayan ko at nag-eenjoy naman ako dito. Batangas is a wonderful place kaya.

Special Chapter 19 "Welcome to the Philippines!" masiglang bati ng flight attendant habang unti-unting bumaba ang eroplano sa runway. Natanaw ko agad mula sa bintana ang malalawak na palayan at mga gusali sa malayo. Ang init ng araw ay tila ramdam ko na rin kahit nasa loob pa ako ng eroplano. "Finally, we're here," bulong ko sa sarili, pero may kung anong kaba ang bumalot sa dibdib ko.

puno ng pag-asa ang tinig ni Minnie na itinaas pa ang mukha sa may kalangitan. Napakaganda ng lugar kung saan sila naroon. "Bantay bato" ang tawag nila roon. Dahil napapalibutan ng naglalakihang bato ang bundok na iyon. Noong unang panahon ay ginawang kampo ang ituktok ng bundok ng mga sundalong Hapon ng sakupin ang Pilipinas. Nang maitaboy ng tuluyan ang mga ito ay ginawa na lamang tourist attraction ang bantay bato sa La Buento del Corazon. "Naku! kung ako sa iyo ay pagtuunan mo ng pansin ang paghahanap-buhay Minnie. Hindi na tayo mga bata, matatanda na rin mga magulang natin,"wika nito.