Financial Problem In Tagalog の小説・ストーリー

Nay magkano daw po ba ang babayaran natin kung sakali po? 2 million anak kasama na ang bahay natin at lupaing taniman. Napabuga ng hangin si camilla dahil sa narinig.Nasapo niya ang ulo dahil sa problema nilang kinakaharap,Saan sila kukuha ng ganung kalaking halaga.kahit ibenta pa niya ang kidney niya ay kulang pa. Wag po kayong mag alala nay maghahanap po ako ng paraan pangako po.Sige po patayin ko po muna at tatawagan ko na lang kayo pag may balita po.

“A-Ano? T-Teka paano?” “Wala na sa pangalan natin. Bankrupt na tayo.” “Paano nga? Naloko ba tayo? Na-scam? May tumakbo ng pera?” Bigong umiling ang kanyang kapatid. “Walang perang maitatakbo dahil wala naman na talaga tayo no’n.”

“Magsalita ka kung may sasabihin ka. Wala ang tatay ko, pero makikinig ako!” “Hindi, hindi. Nagbibiro po siguro kayo, sir,” Ang kabadong sagot ni Oliver. Wala nang paraan para tumakas ngayon, kaya ang magagawa niya na lang ay ang magsalita. “Ang kumpanya ko ay may problema sa pera nitong nakaraan. May $45,000,00 na kulang sa pondo. Sinusuportahan ni Mr. Matthew ang kumpanya ko, pero ang pondo ay hindi pumasok nitong nakaraang dalawang buwan ng hindi ko alam kung ano ang rason…”

Nakakalimutan ko yatang nasa reyalidad ako and I'm facing this major problems. Problems talagang maituturing ko ang lahat ng ito. Wala na kasi akong pera. Paubos na ang ipon ko mula sa pagpa-part time job ko. Ayoko namang manghingi kay Don Jaime, no. Nakakahiya. Ayokong i-asa sa kanya ang sarili ko kahit na buong buhay ko pa ay kaya niyang pakainin. "Jaymee," napamulagat ako sa tawag ni Mico na parang nanggagaling sa lupa ang boses niya.

Tapos ako, eto, ang daming problema. Naisipan kong dumiretso sa paborito kong bar kung saan madalas mag-hang-out ang mga kaibigan ko. Gusto ko lang mag-chill. Alam ko na pag-uwi ko, sasalubungin na naman ako ng mga problema sa pera mula sa mga kapatid ko. Wala na talagang mga kahihiyan, mga batugan. Tapos si Mama pa, walang tigil sa pagkonsinti, sasabihin na andiyan naman daw ako para mag-alalay. Hay, buhay!

Titulo ng lupa? "Kaninong listahan ng utang 'yan, Callip? Alam kong wala akong pera pero wala rin akong natatandaan na may utang ako," pabiro kong saad sa kaniya dahilan upang paningkitan niya ako ng mata. Umupo siya sa tabi ko at tumikhim-tikhim na animo'y naghahanda para sa pagkanta. "Fuck your joke, tsk!" asik niya.

"Ah, gano’n ba? Pero wala akong oras para sa mga lumang alaala. Nandito ako para makipag-usap tungkol sa negosyo." Maya-maya pa, sumeryoso siya at dumiretso sa punto. "Alam kong tuluyan nang nawala sa Panyun ang suporta ng pamilya Hilario. Hindi lang ‘yan, mukhang magkakaroon din kayo ng problema sa cash flow sa mga susunod na buwan."

Hindi ko kayang makita na nagkakapisikalan na silang dalawa. “Alam mo kung ano ang dahilan, Teodor! I asked you so many times! Tinanong kita! Anong sinabi mo?! Na hindi dapat ako mabahala. Pero ano ‘to?! 600 million pesos ang utang mo! Ano’ng gagawin mo?! Nalulugi na ang kompanya. Kulang nalang mag-issue ng statement for bankruptcy! You gambled! Hindi ka na natuto!” She cried.

Mukhang mamahalin pa naman ang sasakyan na nasa harapan namin. "Ako nang bahala, iha. Pasensya na hindi na natin mahahabol yung pinapasundan mo." Inabot ko sa driver ang tatlong libo na pera ko. "Manong, ito lang laman ng wallet ko ngayon. Pasensya na sa abala!" "Naku, iha--"

"You have a problem right?" "Oo tapos ano ngayon?" "Pera?" Naningkit ang mga mata niya. Is there anything wrong? Wala namang masama sa sinabi ko 'di ba? Halos lahat naman kasi ang problema pera. Tama naman siguro ako roon sa sinabi ko? Niyakap niya ang sarili niya at alam ko na kaagad ang iniisip niya. Dirty minded lady. "Hindi ako ganoong babae! Oo, may problema ako sa pera pero kahit kailan hindi ko inisip ang mga ganyang gawain para lang magkapera 'no! Hindi—"