Financial Problem In Tagalog Novels & Stories

Mula sa kanyang boses pa lamang ay naramdaman ko na may malaking problema. “Catriona,” panimula niya nang may halong pangamba. “Nagkaroon ng malaking pagkalugi ang aming negosyo. Lubog na kami sa utang, at kung hindi namin mababayaran ang halagang kinakailangan sa loob ng dalawang buwan, maaaring mawala ang aming tahanan at ang natitira naming kabuhayan. Wala na kaming ibang malapitan.”

“‘Wag ka nang magmaang-maangan! Dalawang milyon ang utang ng Papa mo sa casino kaya anak ko ang hinuhuthutan mo! Hay nako! Ayan, napahiya ka tuloy. Iniinis mo ko eh! Para sa kakarampot na biko sinasagot-sagot mo ‘ko! Bilisan niyo na, tapusin niyo na ang ayos a lamesa!” Hindi niya man ako hinawakan pero pakiramdam ko n*******d ako sa harap ng lahat ngayon. Kinalkal niya ang pagkatao ko at mukhang mas marami pa siyang alam sa buhay ko kaysa sa akin. Hiyang-hiya ako, gusto kong lumubog sa lupa. Nakakahiya, nakakaiyak. ABANGAN... "Anong problema?” “W-wala, personal problems lang.” Pilit ko siyang nginitian, “Tara pasok na tayo?”

Kung hindi pa siya binisita ng dalawa ay baka hindi na siya inabutan ng ika-dalawamput tatlo niyang kaarawan. “Ang dami ko ng utang sa inyo na walang tubo!” Palatak niya rito. “Hindi naman kami nag-aano,” napatikom ito ng bibig ng hindi na malaman ang terminolohiya na gagamitin. “Singil?” Usisa niya. “Yes, hindi naman kami nagsingil.” “Naniningil kasi.” “I love Philippines but sometimes it makes my head spin.” Humalakhak siya sa tinuran nito. “Ano ba kasi nangyari sayo at nakalimutan mo na ‘yung ibang term sa filipino?”

Hindi ganito kahirap ang buhay nila. Pagod na siya, hindi na rin niya naasikaso ang dapat niyang ipasa sa school.Sobrang laki ng problema niya na halos lumuha na lang siya ng dugo. Nakauwi siya ng tahimik, hindi na rin siya kumain dahil wala rin silang ulam.Huminga siya ng malalim bago binuksan ang wallet niya. Labing pitong libong piso ang perang naipon niya, sobrang laki pa ng kulang para kahit makalahati man lang sila.

Maayos naman itong magtrabaho pero ang problema ay madalas itong umutang dahil sa bisyo nitong sugal at alak. “What did you tell him?” tanong ko. “Ano pa nga ba? Sabi kong malaki na ang perang nakukuha niya sa ‘tin gayong iilang buwan palang siyang nagtatrabaho,” “Then, anong sagot niya?”

Sanay na ako sa ganitong klase ng sakit. "Embarrassing?" ulit ko habang tinititigan sila isa-isa sa mga mata. "Kayong labindalawa ang naglustay ng mahigit dalawang bilyong piso sa mga ghost projects sa Palawan. Kayong mga iginagalang na negosyante ang magnanakaw, tapos ako na nagmamahal lang ng totoo ang 'embarrassing'?"

Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili dahil sa tensyon na nararamdaman. "Hindi ko lang maiwasang manliit sa sarili dahil sa karangyaang mayroon ang pamilya niyo Jarred. Ano ba naman ang maipagmamalaki ko? Bukod sa isa akong Civil Engineer at may kaonting ipon sa bangko na hindi naging sapat para mabayaran ang utang namin sayo, wala na akong maipagmamalaki pa. Kung kayamanan naman, walang-wala kami sa inyo. Bumabangon palang ang kompanya mula sa pagkakalugmok." ani ko habang nakatitig kay Jarred ng matiim.

“Nico, gagawa ako ng paraan para magkaroon tayo ng pera at matustusan ang pangangailangan ni mama. Yung pera sa laban ng bank account ko, iyon ang gamitin mo para ibayad sa operation.” “Pero… Saan ka naman hahanap ng ganoong kalaking halaga ng pera ate, lalo na ngayon na may kumakalat na issue tungkol sayo.” “Huwag ka ng mag-alala tungkol doon, sa ngayon si mama muna ang alalahanin mo.”

napapa-iling na lang ako ng ulo sa aking isipan dahil pera ang pinag-uusapan nila. “Fuck dude-" “Just do it Montenegro-" “Fuck dude-right now? May utang bang binabayaran agad? Ayaw mo bang patulugin ko muna ang utang bago mo ako singilin? Kanina lang ako humiram sa'yo ah, wala pang 24 oras, shit I'm broke." mura ulit na kung sino man. Mabuti pa sila dahil isang sabi lang na pera ay easy lang sa kanila at agad nasa harapan nila. Sa isang katulad ko ay sobrang hirap na hanapin at pagkasyahin ang limang daan lalo at sobrang mahal na ng bilihin ngayon.

sigaw ko hindi ko na alam anong gagawin ko wala akong sapat na pera san naman ako kukuha ng 10million na pambayad dun. Wala akong maisip na paraan wala na akong trabaho, they suddenly kicked me out, ni Hindi nila ako binigyan Ng chance na patunayan na inosente ako. Walang maisip na paraan si Keira para solusyunan Ang problema niya, kaya napagdesisyunan niya na umuwi muna sa mama niya sa probinsya at magbawas ng estress