Financial Problem In Tagalog Novels & Stories

“Umalis ka na, please?” Gusto ko lang naman matapos ang problema ko kaya ko binigay ang credit card na iyon. Dahil ayokong patagalin ang problema ko sa isipan ko. Dahil kapag pinatagal ko, baka masiraan ako ng bait kung saan ako kukuha ng ganoong halaga. Kaya last resort ko na ang credit card na iyon. Tapos pag-iisipan niya ako nang masama? Mukha ba akong p****k? Right. Nasabihan niya akong desperada, ‘di ba? Malamang dahil doon kaya siya nag-overthink. Sabi ko nga naman sa kanya, easy money. Baka dahil doon.

taas noo kong tanong. "T-ten million. Ten million pesos ang utang nila sakin. Kaya mo bang bayaran yun?" O_________O TEN MILLION PESOS? as in sampung milyon? Talaga? Buti nakakatulog pa sila sa laki ng utang nila na yan. Napakagahaman talaga ng mga magulang ko sa pera. Ten million pesos. Kaya ko bang bayaran yun? I thought to myself. Bakit ngayon ko lang nalaman na may utang sila na ganyan samantalang kapag umuutang ang mga magulang ko, sinasabi nila sakin pero yung sa kanya. Wala naman silang nabanggit sakin pero kapani-paniwala pa rin yun kasi gahaman nga diba ang mga magulang ko sa pera na kahit nag-iisa kong kapatid nagawa nilang ipagbenta dahil sa pera.

Hindi agad makasagot si Sofia dahil kailangan niyang itago ang totoo niyang pagkatao sa matanda. "Ah, nasa probinsya po ang mama ko at papa ko, nagkaroon po kasi kami ng problema sa pera kaya kailangan ko pong magtrabaho para mabayaran ang utang namin sa isang matandang bilyonaryo!" "Bilyonaryo? Ibig sabihin malaki ang utang ng pamilya mo?" bulalas na tanong nito sa kanya. "Parang ganoon na nga po nay!"

“Ano ang ibig mong sabihin?” Iniabot ni Leo ang ulat. “Nagkaroon sila ng seryosong problemang pinansyal dati. Totoo, mukhang matatag sila ngayon, pero may ilang transaksiyong kahina-hinala na hindi natin matukoy ang pinagmulan.” Binuksan ni Nico ang file, sinuyod ng mga mata ang mga numerong naka-highlight sa pula. “Bwisit,” bulong niya. “Hindi tayo pwedeng sumugal.”

he explained before folding his laptop to see me properly. “E-Eh kasi, to tell you honestly we’re facing a huge financial problem dahil sa nasalanta naming palayan dulot ng bagyo. Kaunti lang ang nai-salba, magkano lang ang kita nyon. Walang pera sila Mama dahil sa nagastos sa pagtatanim ng palay, hindi sapat ang savings namin dahil magbabayad pa ng mga nagamit na tractor, pati na rin ang mga sahod ng mga magsasaka. My savings are not enough dahil malaki rin ang nailabas naming pera last month dahil sa mga baboy. Wala pang ani ng mangga maging ng tubo, hindi pa pwede ang mga baboy at manok kaya wala talaga kaming mapagkukunan as of now. Pero ginagawan naman na namin ng paraan, s-so no need t

“OH MY GOODNESS Seryoso ba yan? Ate saan naman tayo kukuha ng 3 milyon?” “Bunganga mo paki tikom pwede ba? At kung maari ikaw na muna ang bahala dito kay mama hahanap ako ng paraan at baka hindi ako agad makabalik kaya umayos ka ha ayokong ma balita na hindi ka na pumapasok ah” “Ate naman eh kailangan pa ba iyon? Eh ang laki laki na nga ng problema natin tulungan na lang kita”

There are five banks na kailangan kong hulugan, pero ang mas pinoproblema ko ay ‘yung dalawang past due na utang. My calculation for my assets is a little over ₱600,000... kung maibebenta ko lahat ng mga ’yon sa presyong gusto ko. Kasama sa mga assets na ’yon ang luma kong kotse, ilang alahas na nabili ko noon, isang high-end laptop, at ilang mga gamit sa bahay. Kapag naibenta ko lahat, may sobra pang matitira sa akin… pero paano kung hindi?

Pakiusap nya rito. "I said I don't have that kind of money in my account. At anong isasauli mo rin kaagad? Ni wala ka ngang sariling source of income, eh!" Sigaw nito sa kanya. "I you're in a deep mess right now, and you can be saved by that Fifteen Million you need. Then you better get out there yourself. Nobody can help you." Dagdag pa nito na lalong nagpahina sa kanyang mga tuhod. Magsasalita pa sana siya pero pinatay na nito ang kanyang tawag.

Hindi niya maintindihan kaya nakanganga lang siyang nakatingin rito. "For example," sabi naman ni Finn. "Ikaw gusto mong mag-ipon, kaya nag-apply ka ng savings account sa bangko, halimbawa nasa halagang 50,000. Tapos ang bangko na hack, nawala ang malaking halaga ng pera pati sa'yo nadali. Ang CEO ng bangko, may pera pa rin yan pero ikaw, wala. Pero ang sisisihin mo ay ang bangko, hindi ba?"

Pero ng maalala niyang malayo ang antas ng buhay niya sa lalaking ‘to ay nalungkot siya ulit. “Hey, may problema ka talaga eh. Ano ba ‘yon? Sabihin mo na, pera, lovelife o utang?” pangungulit nito ulit. Paano kung sabihin niya na problema niya iyon lahat? Magagawan ba ito ng solusyon? Napakamot siya sa kaniyang batok. Nakakahiya namang sabihin niya na kailangan niya ng ten thousand pesos. “Huwag na sir. Nakakahiya sa’yo sir.”