Fire Demon Novels & Stories

Hindi maintindihan ni Fire ang sarili dahil simula kagabi ay parang may sariling pag iisip ang bawat parte katawan n’ya at kumikilos ang mga yon para lang magpapansin sa dalaga. Fire never was rejected nor left hanging by a woman well except from his slutty ex, until he met Krissel. Kilala ni Fire ang sarili. Hinding hindi sya titigil hanggat hindi nakukuha ang gusto nya and Fire wants Krissel under him shouting his name in pleasure.

kinuha naman niya agad iyon, at isinuot. Parang nanonood tuloy ako ng model na lalaki, parang nag slow motion ng suotin nito ang sando. Napaka gwapo talaga ng mga lalaki kapag naka sandong gray para sa akin. " Can you please call me by my name? instead call me Damon." utos nito sa akin. "Pero boss ko po kasi kayo sir," sagot ko pa rito. "Ang kulit mo talaga, Matatanggal ka kapag hindi ko pangalan ang itatawag mo sa akin." pananakot nito sa akin.

What the hell is wrong with her? TAHIMIK LAMANG SI LUCIFER habang pinapatakbo ang kabayo. Unti-unti na ring humihina ang ulan, mukhang papatila na ito. Sa bawat ihip ng hangin ay nalalanghap niya ang mabangong amoy ng dalaga na hindi siya magsasawang amoyin.

Ang ngiti nito'y parang may mangyayaring hindi maganda sa kanila. Isang malakas na pwersa ang dumaan sa kanilang harapan na hindi nila nakikita. Mula iyon kay Sun sa tungkod nitong hawak. Ang tungkod na sigurado si Wave na iyon ay gawa ng isang salamangkero. May salamangka iyong halo. “Asula!” Hinigit ng malakas na pwersa si Asula papunta kay Sun at diretso ito sa loob ng apoy na kulungan.

Naging taong butiki si Jenny at ngayon ay gulat pa rin ang lahat dito. "Monferno!" wika niya at lumabas ang naglalagablab na apot sa kaniyang magkabilang kamay. "Isa akong Fire Lizard kaya apoy ang kapangyarihan ko. Alam kong may trauma ka Lucifera sa apoy at hindi ko pa rin alam kung bakit," pahayag ni Jenny habang nakatayo malapit sa tapat ni Lucifera at kahit anong oras ay maaaring ibato ni Jenny ang apoy doon sa kaibigan.

Mahigit isang dosenang tao sa loob ng kuweba ang nasunog at naging uling gamit lang ang dalawang incendiary grenade. Binabangungot pa rin siya sa karanasan na iyon hanggang ngayon. Sa sandaling iyon, tinawag nila ang armas na ito na ‘Demon’s Flame’. May natitirang takot pa rin si Hamed nang makita niya ang armas na ito.

mga kabayong may mga nag-aapoy na mata at mga hiningang amoy kamatayan. "Panahon na para ipakita sa kanila ang poot ng taglamig!" sigaw ni Bjorn. Ang kanyang palakol na Fimbulvetr ay umugong. Iwinasiwas niya ito, at isang dambuhalang blizzard ang bumalot sa kalahati ng kapatagan. Ang mga demonyo, na sanay sa init ng kanilang mundo, ay napasigaw sa sakit habang ang kanilang balat ay nasusunog sa lamig. Ang lupa ay naging isang madulas na patibong ng yelo, na nagpabagal sa kanilang pagsugod.

Hindi boses ni Papa ang narinig ko kundi isa pang malalim na boses, malamig at masakit sa pandinig, parang nanggagaling mula sa malalim na hukay. Dahan-dahan akong dumilat, at doon ko naalala kung nasaan ako. Ang paligid ay madilim pa rin, pero naroon pa rin ang pangalawang demonyo, nakatayo at nag-aabang, habang si Papa ay nakaluhod sa tabi ko, hawak ang balikat ko na parang binabantayan akong gumising. “You have fire within you, girl,” sabi ng demonyo, nakangisi na parang natutuwa siya sa nangyari. “Let me see it again.”

ay talo na naman ako. I'm in danger.

“Kung ang puso mo ang kalaban mo… sino ang pipiliin mo? Ang nagligtas sa’yo… o ang kayang palayain ka?” At bago pa siya makasagot — biglang bumukas ang pinto ng rooftop. Nasa gilid si Christian. Tahimik. Pero parang kumulo ang hangin. Minsan… hindi kailangang magsalita para maramdaman ang galit ng demonyo. At ngayong gabi… parang may digmaan na magsisimula.