Fire Demon Mga Nobela at Kwento

Pakiramdam ko kahit hindi pa niya alam ang lahat ay nahuli na niya ang pagsisinungalin ko. "The world is dangerous. Kaya nag-aalala na ako lalo sayo after what happened to mom. Muntik na siyang mawala sa'kin. That's why I want to know where you are, always." Puno ng pag-aalala ang mga tingin niya. Kahit na anong gawin ko ay mukhang alam niya talaga kapag may itinatago ako. "Hindi ko hahayaan na may mangyaring masama sa'kin." sagot ko sa kanya. "Isa pa, bakit ko hahayaang mapahamak ako? Magiging Lardizabal pa ako."

At ang ama ng batang ito… si Lucien. Hindi ko kayang ipaliwanag iyon. Hindi ko kayang ipakita ang katotohanan sa harap ng mansion na puno ng matang mapanuri—at lalaking tinitingnan pa rin ako ng may lihim na apoy sa mga mata.

Dahan dahan niyang ipinadala ang apoy patungo sa Devouring Demon. Nakaramdam ng nakakapasong init ang Devouring Demon habang papalapit sa kanya ang puting apoy. Ang apoy ay pumasok sa kanyang katawan sa pamamagitan ng kanyang mga butas. Hindi makayanan ang impyerno, nasunog ang malaking bahagi ng kanyang laman.

Klaro na ang mga power ng flame serpent ay fire-based, at walang kahit sino sa kanila ang kayang makaligtas sa atake ng mga apoy sa bibig nito. Gayunpaman, nang mawala na ang mga apoy, nakatayo pa rin si Wilbur na parang hindi apektado. May isang layer ng armor na gawa sa spiritual energy sa paligid niya, protektado siya sa kahit anong panganib.

"You probably would. I'm prepared for that." Flame. It is an apt description of him. You can tread on him or douse him, regardless of the outcome, he won't be extinguished. He gets stronger the more you try to squash him. His heart is unbreakable. From thunder to lightning in a bottle to keeping on burning to keeping me ablaze. Locking fire within a bottle is impossible to control. And that's right... Someone as perilous, tainted and flawed as you. You're screwed up and still be brilliant.

“Eliciaa… Na miss kita ng sobra, pwede bang wag ka nang pumalag kahit ngayon lang, please?!” Nagmamakaawang sabi ni Demon, hindi na siya ang cold, galit, o nasusugatang lalaki—siya na ang taong nauuhaw sa init ng babaeng nasa bisig niya. Ang pakiusap niya’y hindi mahina, kundi mainit, mapait, at punô ng pananabik na mas delikado pa kaysa sa dilim sa labas.

Oh God help me please. “ Hindi ako sasama sayo Zyaire! Gusto ko ng makita ang mama ko.” “ Do you think may choice ka? Baka nakakalimutan mo simula ng pumirma ka para mo na rin ibinenta ang sarili mo sa demonyo. I’m the Devil as you always say diba.” “ Dahil pinilit mo akong pumirma hayop ka!” “ So is it my fault na tatanga tanga ka?”

destiny? Nagising ako sa pagd-daydream nang bumagsak ang notebook ni Marie sa aking mukha. With a smirk on my face, I returned to my cringe-worthy literature assignment, trying my best to focus on the task at hand. “Ano ba! Nagh-homework ‘yong tao, e!” Napansin ni Shan ang distraction ko kaya hindi niya napigilan ang pang-aasar sa akin, "Tao ba iyan? Para kang demonyong nakangisi habang nakatingin diyan sa bintana!"

sagot nito na kina tango ko, naramdaman ko na lang ang pag galaw ng sasakyan. “Kaya napaka laki ng utang na loob ko kay Boss Flame simula pa una hindi na niya ako pinabayaan. Hanggang ngayon na may anak na ako..” sagot ko at pinag masdan ko ang anak ko. “Nature na ni Flame ‘yan kaya huwag kana mag taka..” sagot nito kaya tumango ako at hindi na muling umimik. Totoo naman ang sinabi ni Damon natural nature na ito ni Boss Flame. Palagi itong tumutulong mas lalo sa mga taong nangangailangan ng sobra.

"She told those shits that she's from the Underworld, the princess of Underworld and the only daughter of a demon who rules the underworld." Bigla na lamang tumaas ang temperatura ng silid. "Did you just... me? A demon?" malamig na tanong ni Hades. Imbis na matakot ang Alpha tumawa lang ito. Hindi alintana ang biglang pag iba ng temperatura ng silid. "Hindi ako ang nagsabi niyan, Kamahalan. Iyan ang kaniyang pakikilala sa mga bampira na gusto siyang atakihin."