Fire & Rescue Movie Novels & Stories

paliwanag ni Thunder na kina higit ko ng hininga. THIRD PERSON POV “Sumuko kana Lavistre! Marami ka ng sinira hindi na papayag ang goby—-“ lahat nagulat ng biglang tumakbo si Flame at mabilis itong sumampa sa Police Mobile at tumalon sa ibabaw ng isang Firefighter truck. Nasa pinaka tuktok ito ng bakal kaharap ang Hepe ng kapulisan. “Tingin mo mapupuksa mo ang apoy?” Tanong ni Flame at nilabas nito ang dalawang Angel and Death Dagger nito.

The information I got is enough. Sa isang private villa ng resort ako nanatili kasama si mommy para mas maayos ang paggaling ko. May doctor na pumunta para i-check ako at dahil maayos naman ako maliban sa ilang first degree burn at sugat ko sa braso. The suffocation I got from the smoke is just mild at hindi naman yun gaanong malala. In fact the doctor said I'm fine.

Kung hindi nailigtas ni Sebastian ang bata at tuluyang namatay sa sunog ay sigurado siyang hindi nito iyon kakayanin bilang isang ina. Soon the fire truck arrived. The property and security guards worked together, and the fire was quickly put out. It was a false alarm. Except for burning some property, there were no casualties! It's not that there was no one injured. An old lady ran downstairs too fast and sprained her ankle.

Walang tigil sa pagbato nito ng apoy sa kaniyang kinatatayuan samantalang siya'y walang tigil sa pag-iwas sa mga nagliliitang apoy na iyon. Sa bawat pagtama ng apoy sa kinaroronan nila'y lumilikha iyon ng sunog. Ang kakalabasan kapag hinayaan niya iyo'y masusunog ang kabuuang silid. Wala nang nagawa pa si Wave at lumabas na ng alon saka ibinuhos sa mga nag-aalab na apoy.

And right on cue, biglang narinig ni Tori ang serena ng paparating na fire truck. "Parang pelikula, ah," usal niya habang nakasunod ang mga mata sa dumaang fire truck. "late din ang dating ng rescue team." dugtong niyang natuon ang pansin sa lalaking nakalambitin sa likod ng fire truck.

May mga firefighter na sumama sa amin pero maliit lang ang manpower nila. Yung feeling habang gumagala ka sa streets — para kang nasa pelikula pero totoong life ang stakes. Dami ng debris, amoy sunog, at mga taong gustong tumalon sa takot. May mga nagsisigaw, may mga tumatakbo, may mga nanonood lang ng walang magawa. Kami? Nag-focus. Rescue first.

Baliw siya at ganoon din naman ako sa kanya. We are no longer worried about whatever the world will give us because we are covered with whatever we have and contented in life. We just have to keep fighting into the wilds with our wildfire romance. And together with our kids, we will survive. . THE END

Tila nakikita naman niya ang naniningkit nitong mga mata. "A chopper," paliwanang niya. "Tssss..." "I'm a heiress, remember?" "Yeah, right... Heiress of Fire..." Napangiti rin siya sa sinabi nito. Si Gregor lang naman ang nagsisindi ng apoy sa katawan niya. "I want to burn my body inside you..." bulong nitong inaakit na naman siya. "Goodbye, my lover... Dream of me tonight..." malambing naman niyang wika para iwanan si Gregor ng kasasabikan nito sa kanya. Nakangiti siyang ibinaba ang telepono.

Rapturous Wildfire Iiwan ko na sana siya sa kanyang tabi ngunit marahas niyang hinapit ang aking baywang dahilan kung bakit napabalik ako sa kanyang dibdib. His hand snaked actively around me. I tensed up. I get nervous whenever he gets tactile. Kahit pa talaga anong gawin kong sanay sa sarili kong maging kumportabke sa kanya, parang hindi ako nasasanay. Halos mapatili ako sa ginawa niya. Tuyong napalunok ako sabay taas noo ko siyang hinarap. His gaze an unspoken question. Naningkit ang kanyang mga mata and were gradually overwhelmed by a more intense complexity of emotions. As I notice a smidgeon of fury on his face, isang alon ng panginginig ang gumapang sa aking gulugod na nagresulta ng p

nanggagalaiting sigaw ng lalaking may hawak na patalim. Nabunggo ko siya, sa kaniyang likuran. Panandalian kong inilibot ang paningin ko. Doon ko napagtantong, hindi kami nag-iisa dito. May lalaking nakaluhod at nakayuko sa semento—ang nagsisilbing hostage marahil ng lalaking ito. May limang katao rin sa aming unahan. Mga labing limang hakbang mula sa amin.