Food Thoughts Quotes Novels & Stories

Sabi ko rito nang papunta na kami sa grocery store. "Hindi ko naman sinasabing walang mapapakain sa inyo si Tito, pero mas maganda ng may mga healthy foods kang kakainin. Baka mamaya kung ano-ano ang pinagkakakain mo." Panenermon nito. Natawa na lang ako at hinayaan siyang gawin ang gusto niya.

Hindi raw kasi nito mapigilan na mamangha sa kanya. Hindi naman kasi siya ang tipo ng babae na masyadong pa-tweetums. Basta gusto niya ay ginagawa niya at ang pagkain ang pinakaimportanteng pangangailangan ng tao kaya naman hindi masamang kumain ng marami, lalo pa't isang manunulat na gaya niya. Para kasi sa kanya ang magagandang ideya na nagagawa niya ay nakukuha sa mga kinakain niya. "Kailangan pala lagi na nasa harapan tayo ng pagkain."

“Kahit kaylan masiba pa rin siya sa pagkain.” Ang iiling-iling na sabi sa sarili ni Ycon habang ngingiti-ngiti. “Oh, tama nga yan kumain ka ng mabuti. Ilang buwan ka nang nangangayayat. Pakabusog ka lang diyan. Magwawalwal tayo mamaya.” Ang sabi ni Menchie kay Maricor habang masaya silang kumakain ng hapunan sa resto bar. “Hmmm sarap talaga.”

Yet she looked at me as though the idea had never occurred to her. She lowered the ladle into the pot before speaking again, her voice quieter than before. "Alam mo, Winston, palaging sinasabi ng papa ko..." She smiled faintly, though there was unmistakable fondness in her eyes. "...food tastes better when it's shared." A gentle silence settled over the kitchen. No one spoke, not because they were intimidated by my presence. But because every person inside that room seemed to understand the meaning behind those words. Chef Roberto quietly cleared his throat and busied himself arranging the ingredients on the counter.