Food Thoughts Quotes の小説・ストーリー

iiling-iling na sabi ni Jorge. "Seryoso kami sa sinabi namin, huh!" sabi ko agad. "We know. Para di kayo mag-overthink, ikain na lang natin ang lahat. Food is life and life is good," sagot naman ni Ralph. "Food is life and life becomes peaceful if we are full," segundo rin ni Jorge. "Ang dami niyong alam, tse!" sabay pang sabi namin ni Elisa. "Syempre Elisa, hindi lang kayo ang maraming alam kami rin," sagot ni Ralph.

Sa harapan niya ay inihain ng mga katulong ang almusal: scrambled eggs with herbs, caviar toast, smoked salmon, at Greek yogurt na may pulot at berries. Maganda sa mata, pero… hindi iyon ang panlasa niya. Tahimik niyang tiningnan ang mga pagkain, at halos maramdaman ni Quen ang pag-aalinlangan niya. Kumindat ito nang bahagya, saka dahan-dahang yumuko palapit sa kanya, halos magdikit ang kanilang balikat. “If you don’t like the food,” mahinang bulong nito, mababa at malambing ang tono, “we can go home.”

Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda. Umupo na sa kama si Lovely, "Hindi ko talaga mapigil ang sarili ko sa pagkain. Ayoko rin pigilan ito. Ang motto ko ay, ang pagkain ay ang pinakamasarap na bagay sa buhay. Hindi ko dapat biguin ang sarili ko, lalo na ang aking bibig at mga binti. Kung kaya kong kumain ng dalawang beses lang hindi ako kakain ng higit pa sa dawala. Kung puwede akong humiga, hindi ako uupo. Basta’t nakakain ako ng masarap, umiinom at nagpapahinga nang maayos, ang sarap na ng buhay ko."

Lumapit ito sa pagkain at nilagyan n'ya ito ng bagong pagkain dahil baka panis na ang nandodoon sa lamesa. "Kumain ka na para lumakas ka." Inilapit nito ang lamesa sa kanya at agad nitong nakita ang mga pagkain na nandodoon. Iniisip n'ya kung may lason ba ang mga pagkain na nasa harapan n'ya. "Kung iniisip mo na may lason sa pagkain ay wag mo ng isipin dahil hindi trip ng amo ko na maglagay ng lason sa pagkain."

pagbasa ko. "Pero may dala tayong pagkain hahahaha!" wika ni niccolo na nakatayo sa tabi ko. "Sa taas tayo magpipicnic, timang." sambit ni lucas. Ang kinaganda rito sa meditation trail ay bawat pag-akyat mo at pagbaba, 'yong mga makakasalubong mong puno ay may mga nakapaskil na life quotes at bawat isang 'yon ay palagi naming binabasa. Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa.

“Siguro pwede na tayo lumipat sa may mas malaking kusina.” Napangisi si Tito Fran. “Hindi naman tayo magbubukas ng restaurant.” “Pero kung ganito ka magluto, baka kaya mo.” “Would they even enjoy the food?” Napaisip si Czarina. “That depends on who you’re eating with.” Napatawa si Tito Fran. “Exactly.” Sinulyapan nito ang hapag na puno ng pagkain. “Lahat sila may sariling iniisip. Kahit gaano kasarap ang ihain mo, tila wala ring ganang kumain.”

Hindi lang iyon dahil sa pagkain kundi sa sinabi ni Thrasius na nag-udyok sa kaniya na tanggapin ang egg pie. “Your pride won’t feed you. Ang pagtampo sa pagkain o pag-iwas ay parang sinabi mo na rin na walang halaga ang buhay mo. Kahit ayaw mo, kumain ka. God created the food to keep us alive to survive the battle while reaching our goals. Natutunan ko ito sa kababata kong namatay matapos akong isalba mula sa pagkalunod sa dagat,” sabi noon ni Thrasius.

Wika ni Frank sa kaibigan habang kumakain sila. “Wala na lang talagang pumapasok diyan sa utak mo kundi pagkain. Marami ka namang pera bakit hindi ka na lang kumuha ng personal chef mo para araw-araw masarap ang pagkain mo. Hindi yung idadayo mo pa ang katakawan mo.” tinawanan lang naman ni Frank ang sinabi ni Jaydon sa kaniya. Akala mo hindi rin mahilig sa pagkain.

Kung pwepwede lang basta, hindi iyon ang unang mga salita na malaman niya muna. "Fvck! Anong tawag mo sa pagkain na ito? Nabubusog ka ba sa ganito lang? Ganitong pagkain ba ang pinapakain niya sayo, Esmeralda?" isang mapanghusga na titig ang ginawad niya kay Quinoa, habang hawak-hawak ang kutsara niyang may laman ng paborito kung sabaw. Oo, paborito ko! Hindi naman bibili si Quinoa nang ganitong pagkain kung hindi ko inutos, kasi hindi niya din naman kakainin.

Maayos na naka-pack, at may kasamang maliit na note: "Don’t work too hard. Eat well. – Fin" Napangiti ako habang binabasa iyon. Kahit simpleng bagay lang, damang-dama ko ang malasakit niya. Habang kumakain, iniisip ko kung gaano ako kaswerte na may taong tulad niya na laging iniisip ang kapakanan ko, kahit hindi ko ito hinihingi.