Novel & Cerita Forgive And Forget

Pinunasan niya ang luha ko bago niya hinaplos ang pisngi ko bago niya ako hinalikan ng marahan at nag iingat. You never loved someone, until u learn to forgive. Hanggat mahal mo ang isang tao ay may dahilan ka para mag sakripisyo, mag unawa at higit sa lahat MAGPATAWAD. If u love a person, learn to forgive kahit gaano pa kalaki ang kasalan na ito. I FORGIVE THEM BECAUSE I LOVE THEM. "iloveyou wife.." he whispered. I smiled "iloveyou more!.." nakangiting sabe ko.

“You’ve grown into someone I don’t get to claim. And that’s… okay. I’ll accept it. I’ll survive knowing I did wrong—but I won’t make it about me anymore.” Sa unang pagkakataon, naramdaman kong bahagyang nawalan ng kirot ang puso ko. Hindi pa lubusang gumagaling—may apoy pa rin, galit pa rin—ngunit may pintong bumukas. A sliver. Just enough for humanity, and maybe, later, forgiveness. “You’re not easy to forget,” malumanay niyang sabi. “Even when I try to leave, even when I’ve promised myself not to look back… I think about you.”

Mukhang kahit na hindi sabihin ay nagkapatawaran na ang dalawa sa puso at isip. No words needed, ika nga. Ang simpleng yakap na iyon ay nagsasabi na ng lahat. Hindi iyon simple. Para sa dalawang magkaibigan na nagkasira dahil sa masamang pangyayari sa buhay, ang yakap na iyon ang sagot sa lahat. It means forgiveness, forgetting and moving forward, starting all over again as friends and not enemies. Teary eyed and dalaga habang nakamasid, lalo na nang tumingin sa isa't isa ang dalawa at parehas na ngumiti.

Bagaman wala siyang ideya kung bakit siya hinanap nito, wala na rin siyang nagawa kundi ang patuluyin ito sa kanilang bahay. Nakatayo ito sa gitna ng sala, karga-karga ang anak nila na parang natural lang dito na gawin iyon. Hindi hadlang ang ilang taong hindi nagkita ang mag-ama, nag-click agad ang mga 'to. Parang may mainit na kamay na humaplos sa puso niya. This is unexpected, pero ngayon ay nangyari. Marami siyang gustong sabihin at ipaliwanag sa binata. Siguro nga panahon na para ipagtapat dito ang nakaraan, ang problema sa pagitan ng mga pamilya nila. She learned to forgive and forget, natoto siyang tanggapin ang katotohanan na hindi na pwedeng magkabali

"Me either, it's giving me nightmares. Ngayong nakausap na kita, I am sure I won't ever dream about it again." I have to forgive her. I don't have to like her, we don't have to be friends, but I have to forgive her, to forget. Because if I don't I am tying myself from the past, and it's too much to carry if I let it be with me in the future.

If I can't forgive, then I will forget. Mas lalo pang gumaan ang loob ko nang bumisita sa ospital ang mga magulang ni Dexon. I thought that his Mom is still mad at me, but she ran to me crying and saying sorry for everything. Humingi siya ng tawad sa pag-sampal, pagsabi ng masasakit na salita, at pag-iwas saakin. I am not mad for what she did to me but I really appreciate her apology. Nagalit lang daw siya dahil bigla akong umalis, pero hindi pa rin daw mawawala ang pagmamahal niya saakin. Naiintindihan ko naman kung bakit siya nagalit at tanggap ko na nagkasala rin ako.

I need to be strong, this time iba na ang sitwasyon at alam na namin kung papaano gagawan ng paraan ang mga bagay na dati ay hindi namin magawan ng solusyon. "I forgive you, not because you're ill or what. Pinapatawad kita dahil sa yun ang kagustuhan ko, I didn't force myself to forgive you, maybe I can't forget what happened on our past, but I will use that as a lesson. Gagamitin ko ito, hindi para paulit-ulit ko na saktan ang sarili ko," tumigil ako at hindi inalis ang titig sa mga mata ni Remon.

Gusto ko nalang munang hilumin ang sugat sa puso ko. Dati sabi ko, if the day come that I choose to forgive I will, but it doesn't mean that I will also forget all the bad things people did to me. Pero ang sabi ni Lola Raquel sa akin kung gusto kong tuluyang makalimot sa sakit ng nakaraan kailangan kung magpatawad. Pero kakambal ng pagtatawad ay ang pagkalimot. If I choose to forgive I should also choose to forget. Dahil hindi ako tuluyang makaka-move on kung patuloy kung balik balikan sa puso at isip ko ang sakit.

MF90D 02 || Solstice Grimaldi I was out the whole night. Wala akong kahit isang tawag na sinagot o kahit isang pinagsabihan kung nasaan ako dahil sa pagkasiphayo. I was so willing to run away with him pero parang ang dali-dali sa kanyang tanggihan ako. I know everything seems to abrupt, hindi pinag-isipan. Pero kung magtatagal pa kami dito, siguradong wala ng kasal na magaganap sa pagitan naming dalawa.

Kapag hindi na kailangan ni Amanda ang dugo ni Freya, matatapos na rin ang kasunduang iyon. Maghihiwalay sila. Magbabalik sa kani-kanilang buhay. At tuluyan nang mawala si Felicity sa mundo niya. Hindi naman niya ito pababayaan. Kapag natapos ang kontrata, bibigyan niya ito ng sapat na pera upang mamuhay ng marangya kasama ang anak nito habang buhay. Inalis ni Hendrix ang lahat ng iyon sa isip. May mas mahalagang bagay siyang kailangan asikasuhin.