Past Tense For Forgive Novels & Stories

Gustong-gusto ko na siyang makita. This time, I would love him freely. Sa loob ng apat na taon na pagtanggap ko sa pagkawala nang anak namin, ginawa ko rin ang lahat para palayain ang sarili ko mula sa nakaraan. I found forgiveness. Napatawad ko na rin ang sarili ko at kasunod no’n ay ang pagpapatawad ko kay Damon.

Kinakailangan niyang magmatigas, ipakita na hindi gusto ang nangyayari. “I'm not forever and unconditionally forgiving when it comes to you. Ilang beses na iyon at hindi ko na uulitin pa. Oo, pinagsisisihan mo na ang nagawa mo noon ngayon, but I just don't see the point anymore. Wala na. Tama na, Piper.”

Lumunok ako upang matanggal ang tila bikig na nakabara sa lalamunan ko na nagpapahirap sa aking huminga. " Nangyari na ang nangyari, Marcus. We cannot undone the past. Why can't you just forget and forgive? Kapag ba sinabi ko sa'yo na nagsisisi na ako sa lahat ng nagawa ko sa'yo, patatawarin mo ako? Kapag ba sinabi ko sa'yo na mahal pa rin kita hanggang ngayon, tatanggapin mo ba ulit ako? Babalik pa ba tayo sa dati?"

Hindi ko na lang pinansin ang iba at minarkahan na babalikan ko na lang si Letty mamaya. Hindi ko maintindihan. Bakit ngayon? Ano ang gusto nilang makuha? **“Your forgiveness?”** bulong ng parehong boses. **Forgiveness.** Ang simpleng salitang iyon, pero napakakomplikado.

I suddenly felt the urge to hold her and say it's okay but I felt stiffened because I want to know more. "The company, mansion and the island is not ours anymore. Achilles didn't helped us, but I truly understand them. Nagkamali ako eh, I am truly bitch 6 years ago but I did change... for the better." Pumikit siya ng mariin bago hinawakan ang dalawa kong kamay. "But if I didn't let you meet him maybe you're still working as slave right now. Kahit papaano ay may naging maganda na kinalabasan sa pagsisinungaling natin, I forgive myself for doing it. I hope you forgive me, and forgive yourself too." Makahulugan niyang saad. I smirked, she's still the Clarisse that I knew.

"It's weird. Last time I know, galit na galit ka sa kaniya. Bakit parang may nagbago?" Pinanggigilan ko ang ilong niya dahil mas tumangos ito lalo sa pagkunot ng noo niya. "Hindi ba pwedeng mag forgive and forget?" "Nah! You can forgive, but it's not necessary to forget." Sabi niya sa akin at pinatungan ng mabababaw na haIik ang labi ko. Ngumiti ako at yumakap sa kaniya. Ah- I love this man so much. Hindi ko na ito ibibigay pa kahit kanino. Kung pwede ko lang siyang ipagdamot ay gagawin ko.

Tanong ko sa kanya. "Are we friends now?" Nag tatakang tanong nito sa'kin, ngunit naroon pa rin ang matamis na ngiti nito sa mga labi. "I mean, the last time we talked I remembered, ayaw mo akong makilala or maging kaibigan." "Iba ang past tense sa present tense. We're friends now." Pilit na ngiti pa ang ibinigay ko sa kanya. "Cool hehe." Aniya na pinisil pa ang ilong ko. Tss.

Napabuga ako ng hangin at mabilis kong binuksan ang mga mata ko dahil doon. I am not yet ready to forgive him. I am different now. Hindi ko alam kung mapapatawad ko siya. Forgiving him is stupid. I won't forget everything. Kung nagawa ko siyang patawarin noon ay pinagsisisihan ko iyon. I am glad I've changed. I've changed for the better to become stronger.

“I want to explain what happened 3 years ago.” Sarkastiko akong napatawa sa harapan niya. “Anong tingin mo sa akin? Hotel? Kapag wala ka nang mapupuntahan ay babalik ka sa akin? Do you really think you can come back anytime into my life and expect me to forgive you?” nanginginig ang boses na tanong ko sa kaniya. His eyes dimmed. Cassian took a step closer without breaking our eye contact. “I don't expect a forgiveness, Eloise. J-just…let me. Let me fix my mistake.”

May parte sa puso ko ang naghihinmagsik, hindi mapalagay at hindi makaintindi ng salitang iyon. "Uh, forgiveness is..." i stumble. I remain in my pace and think what adliv word should i use right now. "Forgiveness is useless to those hearts who forget about it." Natigilan silang lahat sa sinabi ko. "Ano ang ibig mong sabihin, hijo?" medyo nabahala si Father sa sagot ko. I cleched my jaw and round my fist. I start to contruct my story.