Fraternal Triplets Novels & Stories

made all my internal alarms go off at once. "Exactly what I said, Cherry," Arthur calmly replied, taking a slow sip from his teacup as if he hadn't just dropped a massive bomb on my lap. "My sons the San Miguel triplets have been staying abroad to manage some of our international holdings. Pero pinauwi ko na sila. It’s time they learn some responsibility, and it’s also time they meet their new sister." 'S-Sister?! Fuking shit. Triplets?!'

Hanggang sa inihayag ng ospital ang balita ng kamatayan ay umalis si Scarlet kasama ang anak ni Allison sa mga bisig nito. Dahil sa maliwanag na ilaw ay mas naging matingkad ang kulay pulang dugo ni Allison. Natitirang tahimik ang delivery room, na tila mas dumoble pa ang lamig dahil sa nangyari. Pagkaalis ng lahat ay siya namang biglang pagtawag muli ng nurse sa Doctor. “D–Doctor, hindi ito maganda! May dalawa pang sanggol sa tyan ni Miss Allison!”

sabi ko, mabilis na iniba ang usapan sabay lingon sa van, kung saan naroon ang triplets nilang anak ni Sire na sina Styler, Spencer, at Shiloh. Tahimik na naglalaro ang tatlo habang binabantayan ng dalawang bodyguard. Nandoon din ang bunso nilang anak na si Shane, isang tatlong-buwang-gulang na sanggol, na karga-karga ng yaya na laging kasama ni Elise saanman sila magpunta. Kanina, habang abala kami sa paghahanap kay Russian, ipinahatid muna ni Elise ang triplets sa van para makapagpokus sa pagtulong sa akin sa paghahanap.

Ang triplets ay masaya para sa kanilang nga magulang habang ang kanilang mommy at daddy ay todo support sa kanilang mga anak. Sino nga bang mag-aakala? Matapos ang mahabang pangyayari ay ngayon malapit ng ikasal muli ang mga ito. This time, totoong kasal na iyon at wala ng haling kakaiba o biro. Pareho na nilang mahal ang isa’t-isa at nabiyayaan pa sila ng tatlong anghel.

Magaling rin na emcee ang dalawang clowns na nirentahan nila sa pagpapaganda pa lalo ng mood ng birthday party ng triplets. Ang gwapo talaga ng triplets niyang sila Ahmed, Ahnwar at Ahzik. Namana ni Ahmed ang blueish-gray eye niyang mga mata samantalang sina Ahnwar at Ahzik naman ay namana ang hazelnut brown eye color ni Trevor. Mga mestizo rin ang mga bata na ang physical appearance ay nakuha lahat kay Trevor. Panigurado na sa paglaki ng mga ito ay maraming mga babae ang mahuhumaling sa triplets.

Syempre, si Khalil ang mayroong pinakang traumatic na experience sa kanilang triplets kaya noong tinulungan sila nito na bumalik ang ala-ala nila sa mama Niña nila palagi niya itong sinusubaybayan. Hindi niya iniiwan ang dalawang mga kuya. Kapag hindi niya nakita ang isa, hahanapin niya ang isa pagkatapos pagsasamahin niya ang mga ito. In that way palagi silang magkakasamang tatlo. Namiss niya tuloy ang bonding nilang triplets. Simula ng mag ibang bansa sila wala na yun kaya pinagdarasal niya na sana matapos na ito para makabalik na sila sa dati.

KABANATA 8: STRONG AND BRAVE OF THE THREE Habang si Chellsey ay dinala pabalik sa kanilang bagong tirahan kasama ang tatlong maliliit na bata. Hindi nagtagal, nang lumabas ang tatlong maliliit na bata pagkatapos maligo, hindi nila nakita ang kanilang ina at bukas pa ang pinto, kaya't labis silang nag-alala.

Nauna pa kasi itong mawalan ng malay kaysa sa kanya na nanganak. "Ayos naman po mhie, kahit nanghihina pa," aniya. "Hey, wifey," nakangiting sambit ni Carter na papalapit sa kanya at tulak-tulak ang crib kung saan natutulog ang triplets. Dinampian siya nito ng halik sa noo at labi. Pagkatapos ay isa-isa nitong binuhat ang triplets at inihiga sa tabi niya. Naluluha niyang pinagmasdan ang tatlong anghel. Two boys and one girl.

napakunot noo ako sa sinabi ni Kuya Brent. “8 MONTHS?!” sabay na sigaw ng triplets. Yeah. Triplets sila dapat nga quadroplets pa isama na si Jared. “Don’t shout at us Da Silva Brothers,” pinaningkitan sila ng mata ni Kuya. Sumama rin ng tingin si Daddy.

Napaupo ako habang pinapanood ang payapang pagtulog ng mga anak ko. Chase, the eldest, was a spitting image of SV, his dark hair already thick and unruly, his eyes the same piercing silver gray that had once captivated me. Cross, the middle child, was a mix of both SV and me, with his olive skin and his sharp cheekbones. And Cameron, the youngest, was a mirror image of SV, his features delicate yet strong, his eyes the same intense silver gray that held a hint of mischief. They were triplets, a testament to the chaos that had become my life. But despite the challenges, the exhaustion, the constant worry, I still felt the unwavering motherly love for my sons that was all-consuming, a love tha