Freya Norse Mythology Novels & Stories

"Freya loves that scumbag." Hay, si Freya na naman… Hindi na ako sumagot at ininom na lang ang alak na nasa baso niya. Hinayaan naman niya ako at nagkuwento na lang nang nagkuwento tungkol sa imaginary sister niya yata. "Freya looks like our mother, but her eyes are green. She's charming, like a fairy. Maganda siya, mana sa akin.”

Ngayon ay hindi na ako mahihirapan sa pagbubuhat ng tubig dahil gagamitan ko ng aking kapangyarihan. "Ang suwerte mo naman, Savina. Ikaw ang napili para maging personal maid ng ating alpha," kausap sa akin ni Freya, isa mga aliping omega. Bakasa sa boses niya ang pagkainggit habang nagsasalita. Agad na sinang-ayunan naman ng iba ang sinabi nito.

"Hindi basta-basta ang kulungang iyan, lola. May nakapakalakas na pwersang bumabalot sa bakal na rehas na iyan. Para akong nakukuryente." "Ako na ang bahala, Alea." Ipinikit ni Freya ang kanyang mga mata. Ang kanyang kaliwang palad ay nakatutok sa kulungan kung nasaan si Artura at ang kanyang kanang palad naman ay nakatutok sa kulungan kung nasaan si Areya. Gamit ang kanyang mga palad, nagpalabas siya ng napakalakas na enerhiya na nagdulot ng saglit na pagyanig. Sa pagmulat ng kanyang mga mata ay sabay-sabay na bumukas ang pintuan ng dalawang kulungan. Nagising naman kaagad ang mag-inang nakakulong dahil sa nangyaring pagyanig.

Ang mga malalaki at matatalim na ugat ay sumasabay na din sa kilos ni Vreihya na walang awang pinapaslang ang bawat madaanan na kawal. Tila walang magawa si Mino kundi panoorin na lamang kung paano tila isang demonyo na pumapatay ngayon ang prinsesa habang gamit ang kaniyang katawan. Mas lalong bumaligtad ang kaniyang sikmura nang makita niya kung paano nadurog ang bungo ng isang kawal nang madiin na ikinuyom ni Vreihya ang kaniyang palad na nakahawak sa noo nito.

I even scrunch my nose. “Oh don’t mind your brother Ellé. He’s too strict kaya tingnan mo pati s’ya ay single hanggang ngayon.” Kitang-kita mo sa galaw at pilantik ng mga daliri n’ya ang pagiging sosyal. Very classic. “Miss Freya!” Isang humahangos na empleyado ang sumalubong sa ‘kin isang araw pagkapasok ko sa King Medusa. Months of working here and people are already acknowledging me as someone important.

Makikita mo rin na mayroong dalawang naka-itim na suit at nakasuot na salamin sa mata ang nagbabantay dito. Nagsimulang umikot ang panigin niya upang makita ang napakalawak na walking paths sa likod niya. Sa harap ng mansion ay may nakatalaga ding napakalaking fountain na nakadisenyo ang motif ng pamilyang Frey, ang Norse Myth Goddess of beauty na si Freija. Kapag tumingin ka naman sa kanan ay makikita agad ng mata mo ang malawak na garage ng mga sasakyan na animo'y mga nagmumukhang mga laruan sa sobrang dami nito.

Niyakap niya ang duguan katawan ni Freya, hindi alintana ang pagkalat ng dugo nito sa buo niyang katawan. “F-Freya!” Nanigas ang katawan ni Raven ng makita ang duguang kaibigan na buhat ni Alexander. “D-Diyos ko…” kung hindi pa umalingawngaw ang boses ni Alexander sa paligid ay hindi matatauhan ang babae.