Fruits Basket Machi Novels & Stories

Muli akong napabuntong-hininga at mas minabuting ilipat na lamang ang tingin sa ibang direksyon kaysa sa sagutin pa ang banat niya. Hindi nagtagal ay huminto ang tingin ko sa may bintana nang makita ko ang malaking fruit basket. Nakapatong ito sa ibabaw ng maliit na lamesa, at sa loob niyo ay nakikita ko ang iba't-ibang klase ng prutas. Normal lang iyong tingnan, hanggang sa napansin ko ang pamilyar na ribbon doon. My eyes immediately narrowed. The pale cream ribbon wrapped around the basket looked familiar.

Agad naming kinuha ang mga basket at nagtulungan sa pagbubuhat. Ako ang may hawak ng palayok, si Yanna ang nagbitbit ng mga tinapay at mais, habang si Mama naman ang sa mga juice at iba pang prutas. Paglabas namin ng kusina at pagtahak sa damuhan papunta sa training field, ramdam ko ang init ng araw na unti-unting tumatama sa mga balat namin. Doon, kita ko kung paano sila hingal na hingal, halos lumuluhod sa pagod, pero hindi sumusuko.

Halos mapanganga ako nang puno ito ng pawis bitbit ang basket ng ilang prutas. Huminto ito sa harapan ko bago inalis ang farmer's hat niyang suot, nagulo ang buhok nito at punong-puno ng pawis ang mukha. Hindi maitatanggi na kahit gano'n ang suot niya'y malakas pa rin ang dating niya, kahit siguro pasuotin siya ng basahan ay malalaglag pa rin ang panty mo sa kagwapuhan niya. No wonder, he's had a lot of women before. Napalingon ako sa dala niya, and I saw mangoes, pineapples, and bananas on it. I want to ask, pero inunahan ako ng inis ko sa kaniya, "Gusto mo ba?"

Maraming persimmon ang nahulog mula kay Austin, pero tila may mahiwagang batas, wala ni isa ang tumama kay Cailyn. Mabilis na napuno ang dalawang malaking basket sa dami ng napulot niya. Yumuko siya upang buhatin ito, ngunit bago pa man siya makapag-ipon ng lakas, may isang malakas na kamay na humawak dito. Hindi pa siya nakakabawi, ngunit sa isang iglap, madali nitong naiangat ang mabigat na basket ng persimmon.

"Sabi ni Ate Aria, paborito n'yo raw ang strawberries at apples." Binuksan nito ang basket. Punong-puno iyon ng mapupulang strawberry at sariwang mansanas. "Hinugasan ko na po lahat. Pwede n'yo na pong kainin." Napatingin siya sa laman ng basket, hindi niya namalayang bigla siyang naglaway. Matagal na niyang gustong magpakuha ng strawberry mula sa taniman nila sa may lawa, pero palagi niya iyong nakakalimutang ipautos sa hardinero.

NIKITA "Ang dami mo talagang dalang prutas. Hindi naman ito mauubos ni mama." Sabi ko kay Kent habang nilalabas niya ang isang basket ng prutas at isang maliit na basket ng mga bulaklak, pink and purple flowers arranged in an elegant way. Hindi na ito sumagot pa at sinarado na ang compartment. I offered him help but he refused to. Kaya niya na raw.

Nagmamakaawang pakiusap ko sa kanya, Lumapit naman ito sa akin hindi ito nakinig sa akin kaya pumukit nalang ako para ihanda ang sarili ko at saka kumuha ng kahit anong bagay malapit sa akin pang proteksyon, "What the heck, let go of that hair comb now, I'm not going to murder you and eat these fruits." utos nitong sabi sa akin, Prutas? Minulat ko naman yung mga mata ko at nakita ko sa harap ko ang isang basket ng mga prutas " para kanino ito sir?" Takang tanong ko sa kanya,

Ang mga problemang nangyari sa kanyang pamilya ay hindi naman bagay ikuwento sa iba, at lalong wala siyang balak na ilantad ang mga bagay na matagal na niyang pilit itinatago. May dala si Frank na basket ng mga sariwang prutas. Makikintab ang mga ito, mapupula at mukhang napakatamis. Paborito iyon ni Kate kaya agad siyang natuwa nang makita ang mga prutas.

Ang mga salita ay pilit na lumabas mula sa pagitan ng kaniyang mga ngipin. Hindi gumalaw si River. Lalong bumigat ang paghinga ni Lucas. “River, lumabas ka rito!” Sa sumunod na segundo, inabot niya ang fruit basket na dinala ni River at ibinato iyon sa kaniya. Tumama ang basket sa sahig kasabay ng mapurol na tunog, pagkatapos ay sumalpok sa sapatos ni River. Mabuti na lamang at magkakatali ang mga prutas kaya hindi nagpagulong-gulong palabas.

“Ang laki ng sinayang mo, Irina. isa kang mahinang nilalang. Mahina rin ang utak mo!” May dala-dala siyang isang basket na prutas. Naisip niyang dalan ito ng kung ano-anong kailangan nito para lalo itong matuwa sa kaniya. Naisip niya kasi, kung sisipsip pa siya at magpapakita pa lalo, baka mapadali ang pagtanggap niya ng mana.