Funny Inspirational Work Quotes Novels & Stories

“Boss, hindi naman sa pangingialam sa’yo ha? Pero hindi ba pwedeng gumawa ka ng time para sa kambal? Trust me, worth it lahat ng pagod mo sa trabaho. Magagawa mo pa ng mabilis at maayos ang work mo kapag ni-lolook forward mo na makita ang kambal. Hindi ba inspiration mo sila bakit ka mas nag tatrabaho? Gawin mo ‘din silang inspiration para matapos mo agad ang work mo sa araw araw.”

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

Bumungad sa akin ang notes niya. Daily reminder: ✓ Eat breakfast so my droplets won't be worried about me. ✓ Buy flowers for my little droplets and big droplets ✓ Visiting my baby grave ✓ Visiting my wife from afar ✓ Giving my salary to charity and orphanage. Like my baby does. ✓ Going to work in my company is always good. ✓ Drink a little because my baby will be mad. "Be a good man so you won't give your woman to another who is perfect in your eyes," my voice broke as I read the qoute.

“You need to eat. Lumalamig na ang mga pagkain.” “Perestan' byt' s ney takim grubym, chuvak. Ona prosto obozhayet svoyu rabotu. I ne uvol'nyay yeyo. Mne nuzhno vdokhnoveniye, chtoby snova i snova syuda prikhodit,” singit naman ni Doc Jacobs sa kanilang usapan. [translation: Stop being so rude to her, man. She just loves her job. And don't fire her. I need to have an inspiration to keep coming back here.]

"You don't have to apologize for that." Napatingin ako sa kaniya. Tahimik ang mukha niya. Pero may kakaibang lambot sa mga mata niya. "Pero nasa trabaho po ako." "And you're still a person." Diretso niyang sinabi iyon. Walang galit. Walang sermon. Simple lang. "People get tired." Bahagya siyang yumuko. "People get scared." Huminto siya. "And sometimes, people need help."

sabi ng isa sa kanila, “pero nung nawala ka, parang kulang ang opisina. Hindi lang dahil sa trabaho mo, kundi dahil sa aura mong nakaka-inspire. Baka akala mo fashion lang ang naiambag mo, pero mas malalim pa doon.” Napayakap siya sa mga ito, damang-dama ang pagkakaugnay-ugnay nila hindi lang bilang mga kasamahan sa trabaho, kundi bilang mga kaibigan at ka-alyado sa personal niyang laban.

“Nag-resign na ako. Assistant na ako ngayon ng dati kong mentor.” Napailing siya. “Deserve mo ng ‘Love Your Work’ award. Buntis Ka na't lahat-lahat 'di ka pa rin matigil sa trabaho." Tumaas ang kilay ko. "Pera na 'yon, eh, sino tatanggi?" biro ko. Tumawa siya nang malakas. “You should open your eyes wider. I can see a dollar sign on them.”

(Napangiti naman ako) Me: Hayaan mo kapag nagising na si Athena, babalik kaagad ako diyan. Zen: Sana nga dahil sobrang miss na miss na kita, wifey. Araw-araw at gabi-gabi ikaw lang nasa isip ko. Ikaw 'yong nagbibigay inspirasyon sa akin kaya kahit nakakapagod ang trabaho nagiging malakas pa rin ako. Me: Nami-missed din kita sobra. (Medyo naluluha na ako pero di ko pinahalata sa kanya dahil ayaw kong nakikita siyang nalulungkot)

The screen presents sentences and paragraphs. Sunod-sunod ang message sa social media ko kaya ni-log out ko na muna ‘yon para hindi sila istorbo sa pag-uusap namin ni Mom. I am glad a lot of my workers, interns, and planners are improving. It will help me a lot so that I won’t get tired easily. Dati kasi kahit hundred ang trabahador ko, parang ako lang ‘yung gumagalaw. I must say I disciplined them well when it came to their duties.

"Sabi ko naman kasi sa iyo, Vard, tumatanda na tayo. Kailangan natin ng mag-aalaga sa atin. Magiging makakalimutin din tayo kaya kailangan natin ng magpapaalala. Alam mo ba na ang mga may asawang tulad ko ay mas lalong gumagaling sa trabaho dahil palaging inspired?" Napabuga ako. Mga sira ulo 'tong mga 'to, ah. Kung ibuhos ko kaya sa kanila 'tong hawak kong kape? Bakit ba nila dinadamay 'yong pag-aasawa dito sa trabaho namin?