روايات وقصص ضمن Funny Inspirational Work Quotes

tugon nito sa 'kin. "Mabuti naman. Wala ka na bang nababalitaan sa—" "Wala na. Hindi ko na pinakialaman 'yon after. Ikaw? Mukhang masaya ka na sa bago mong work, ah? Alam mo? Bumu-blooming ka, Mathia. Baka mamaya n'yan, may inspiration ka na, ha? Magsabi ka," pang-aasar niya. "Hindi ba pwedeng masaya lang kasi may work? Ito naman," pagbibiro ko pabalik.

panabay nilang sambit bilang pasasalamat kaya bahagya akong natawa. "Hardworks always pays off." Nakangiti kong sambit sa kanila. It's just a motivation token. "God bless you Ma'am! Pagpalain po kayo!" I smiled genuinely at tumalikod na 'ko mula sa kanila at umalis na rin ang dalawa matapos ang paulit-ulit nilang pasasalamat sa 'kin. Maliit na bagay lang iyon pero... laking tuwa ang hatid sa kanila. Lumingon ako sa gawi ni Jessy at kita ko kung paano ito nagtaas ng kilay doon sa dalawang trabahante.

Giit pa niya. I don't know but I feel insulted. He may not said it directly but it was a low-key insult to my job. Para bang ang liit kong tao dahil sa trabaho ko. Ano ba'ng mali sa pagiging interior designer ko. It's a decent job. Pinapakain ako ng trabaho ko tatlong beses sa isang araw. Nabibili ko ang kailangan at gusto ko. Higit sa lahat, masaya ako. What's so wrong with that? Kailangan ba'ng kapantay ang trabaho ko sa trabaho nila para maging masaya?

Gayunpaman, sa tuwing uuwi ito lagi pa rin nitong sinasabi na nami-miss siya nito. "How I wish pwede kitang isama sa trabaho." Mataman itong nakatitig sa kanya habang inaayos ng babae ang kanyang suot na kurbata. "Madi-distract ka lang sa kagandahan ko." Biro naman ng kanyang misis na nagpangiti sa kanya ng matamis. "You will never be a distraction to me, my Amber. Instead you are an inspiration to me."

Sa isang leadership workshop, ang facilitator ay nagbigay ng inspirasyon sa mga participants. “Ang tunay na lider ay hindi lamang nagtuturo kundi nagbibigay din ng inspirasyon sa kanyang mga tao,” sabi ng facilitator. “Kailangan mong ipakita ang iyong dedikasyon at pagmamahal sa bawat hakbang na ginagawa mo.”

Isang mahalagang impormasyon iyon para sa susunod kong galaw. Matamis akong ngumiti at tumango. Liberated nga pala si Dona. Gwapo si Zid at bilang ako si Dona ay dapat akong kiligin. "Gusto ko sana sa kung saan ka nagtatrabaho para ma-inspired naman ako na pagbutihin ang trabaho ko," sabi ko. Bahagyang natulala si Zid sa akin. Bigla ay gusto ko nang lamunin ng lupa. Nakakahiya! Alam niya naman siguro umaakting lang ako, hindi ba?

Kaya habang hindi pa sigurado, iniwasan muna namin mag-usap about work related kapag lunch break. Tumawid na ako sa pedestrian lane nang mag-green ang stop light. Nauuna kasi ako palaging bumalik sa dalawa, one thing I'd learned about working, ayoko na may napupuna saakin kahit tama naman ang ginagawa ko. Unless it was really something to be change of. I was about to run to the huge building when a hand stopped me from running. "Ay, Mr. Esqueza!" Someone laughed. "Seryoso, Mr. Esqueza?"

sabi niyang dahilan, countering me. I was taken aback sa sinabi niya dahil now I know why a lot of employees are quitting because of my poor handling to them. “Alam mo, marami na akong pinasok na trabaho pero madalas akong mag-quit at iyon ay hindi dahil sa sakit ko, ah, pero may isang trabaho na hindi ako umalis kaagad and that is teaching. Bukod sa marami akong natutulungan na mga bata, at kahit na maliit ang sahod sa akin, I stayed kasi people are treating me like one of them and not a threat, or a competitor. And that is because I love teaching, too. So if I were you, give them some appreciation. Give them bonuses para may rason sila to work with you more, at hindi ‘yung aalis na lang si

'' ''Kung masaya po kayo rito at hindi naman naaagrabyado sa trabaho, hindi po kayo dapat na alisin. ''Tama ka. Nakakapagod ang trabaho, pero gumagaan iyon kasi masaya kami.'' Napangiti ako habang nakamasid kay Josh na nagma-mop ng natapon na tubig sa sahig. Sana maging inspirasyon niya ang matanda at hindi na niya maisipan pa na mag-resign sa unang araw pa lang ng kanyang trabaho.

Habang nasa loob ng elevator ay hindi ko maiwasang isipin kung bakit gusto akong makausap ni Sir Emman. Isang tao na akong natatrabaho sa WorkSpot, isang networking company na kung saan naghahanap kumakausap kami ng mga tao para mag-alok ng insurance. . . Hindi rin gano'n kalaki ang sahod na nakukuha ko dahil unang-una, hindi ako college graduate kaya mababa lang ang posisyon ko—umaasa lang ako sa mga quotang makukuha ko kada araw.