Funny Kasabihan Novels & Stories

sisiguraduhin kong mamatay silang lahat, kasama kayo] "Sabi mo e" [And one more... 'wag mong hahayaan na mag-isa 'yang babae na nasa puder mo... baka mamaya wala na 'yan sa tabi niyo] "Don’t you dare, assholes!" [HAHAHA]

he said while grinning like an id¡ot. "Subukan mo" pagbabanta ko. "Joke lang" nag-peace sign pa ang g@go.

#FakeBBF Caitriona: paano kapag😕🐱 sinabi📢😱 kong😴 mahal💏💃 kita🙈👉👈 hmm😯😬 syempre😀😊 mahal💪💋 mo ko😛😙 magkaibigan👐👫 tayo e😘😁 diba😏😇

sarkastikong turan nito "Kita mo iba na naman 'yang isip mo eh. Mas mabuti pa matulog kana lang ulit hindi 'yong kung ano ano ang sinasabi mo." bulalas nito "Iyan ang mahirap sayo ang hilig mong takasan lahat, hindi mo makuha ang punto ko kaya ako ang makitid ang utak para sayo. Tell me now Jewel ano ba talaga ang meron sa inyo ni Cain, ha?"

“Sa bahay na tayo kumain ha. Nag-iwan ako roon ng niluto ko, e. Init na lang natin.” Ginilid ko ang mukha ko. “Fried chicken ulit?” “Hindi. Sinigenggeng,” sagot niya. Tumikhim siya. “May joke ako,” out of the blue niyang sabi. Hindi ako umimik. “Why do crabs never volunteer?” “Bakit?” “Because they're shell-fish.” Ipinaling ko ang ulo sa kaniya. Nakangisi siyang nilingon ako. Umiling-iling ako.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Kahit ang totoo, nasa langit ito, pero ang mga paa, nakatungtong naman pala sa lupa. Kaya nitong makipagsabayan sa payak na pamumuhay lamang. Heto nga at ‘bakya’ rin pala. Nanonood din pala ng mga lokal na drama sa tv. Sabagay noong minsan, nadatnan niya rin ito na nanonood ng Eat Bulaga. At aliw na aliw itong tumatawa sa jokes ng mga hosts ng programa. Ikinatutuwa niya ng sobra ang maraming mga bagay na nadidiskubre niya rito.

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

Inuna pa talagang pinagpagan ang slacks niya. "What are you fucking staring at?" Tanong niya. "Napaka ungentleman mo talagang gago ka." Nangagalaiti niyang sambit. Nakakahiya talaga. Tumatawa pa rin ang mga estudyante. "What the fuck are you all laughing at? Is there anything funny while looking at us?"

Pinitik ko ang ilong nito habang humihikbi. "Ano'ng tinitingin-tingin mo? Do I look pity to you na kung makatitig ka parang kawawa ako? Masaya kaya ako. Eh ikaw ba masaya?" Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko. "Siyempre masaya ka! Kasama mo na ang pinakamamahal mo. Nagawa mo nga ang magmakaawa dati 'di ba? Pero ikaw ba? Naawa ka ba sa akin?" Humihikbi ko pang saad na muling pinitik ang ilong ng stuff na baboy.