Kasabihan Joke Novels & Stories

Maski sa’yo, Febi. Napatikhim na lang ako at kinalma ang sarili. Sinubukan pang makitawa sa usapan nina Isaac sa isang tabi. I usually don’t laugh with Isaac jokes dahil ang kokorni ng mga ‘yon pero para lang hindi ako mapatingin sa kanila ay tumawa ako sa mga walang kabuluhang joke ni Isaac. “Hoy, ayos ka lang?” tanong niya sa akin nang mapansin niya ako. Kinunutan ko naman siya ng noo dahil napatingin sila sa akin.

Sabi ko na napapadyak ang mga paa. "Joke lang love, hindi na ako lalaban, 'to na nga." wika niya na taas ang dalawang kamay. "Mabuti pa magbihis ka na lang love, hindi ka naman interesado sa mga kwento ko." kunwari nagtatampo na wika ko. Humalakhak 'to. "Hindi na mabiro!" kagat ang pangibabang labi na sabi sa 'kin. Humilig 'to at hin*likan ako. Tumayo ako sa kandungan niya.

"You don't know a thing about me. You don't know what I've been through kaya wala kang karapatang isama ako sa sinumang babaeng sinasabi mo. Hindi naman kita pinilit na tulungan ako ah. Ikaw yung lumapit. Nanahimik ang buhay ko ginugulo niyo. Kaya kung takasan yung mga naghahanap sa akin. Kung hindi man, hindi mo na problema yun. Sino ka ba sa akala mo ha?" "Caleb Lexus Sandoval." aniya sabay lahad ng kamay niya sa akin. "Pilosopo!" "I'm just joking." hilaw itong ngumiti. "Joking?!" mabilis kong pinalis ang luha sa aking pisngi. " You should have told me para ma-ready ko ang sarili kong tumawa sa pangit at walang kwenta mong joke!" he looks offended pero nakabawi rin agad. "Tsaka joke ba taw

Nawala naman ang kabang nararamdaman ko ng sabihin niya iyon ngunit isang beses ko pa siyang hinampas. "Ano na naman? Sinabi ko ng joke lang iyon, diba?" saad niya ngunit sinamaan ko lang siya ng tingin dahilan para ngumiti siya at magpeace sign. "Hindi magandang biro iyon, Jazz. Talagang malilintikan ka sa akin kapag ginawa mo iyan."

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”

Still unable to process this joke. "Nalasing kasi tayo pareho pagbaba natin sa bayan. Pinainom kita ng lambanog at hindi ko alam na hindi ka pala sanay roon. Mabilis kang nalasing at ayon, may nangyari." Obviously, her story is scripted.

HILSTON POV "You're joking right?". Kitang kita ko ang hindi maipintang gulat nito sa muka nang marinig nya ang tinuran ko. Lumalim at bumilis ang pag hinga nito at ano mang oras ay parang handa itong pagtatadyakan ako. Umiling ako at nagkibit balikat. "Am i?". Sarkastikong bigkas ko. "I don't know how to make a joke, all i know is about business at kung paano ko makukuha ang gusto ko".

Wala itong saplot, nakahandusay sa sahig. Hindi napigilan ni Lia ang mapangiti ng may maalala siya sa ganung scenario. "What's so funny?! Nag eenjoy ka ba sa nakikita mo?? Tatayo ka lang ba dyan o tutulungan ako? I thought that's the reason kung bakit ka andito.. para maging alila ko!" pilosopong pahayag ni Kurt. Busangot ang mukha nito at salubong ang mga kilay.

"Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?" "It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito. "What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa. "Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

“Sabi ko na nga ba bibigay ka eh!” Parang guguho mundo ko nang sinabi niya yun sa harap ko. Parang gusto kong pumatay ng tao sa gound zero at itapon siya sa 2nd floor! Tawa lang siya ng tawa na para nang gugulong sa sahig I am so embarrassed on what I’ve been heard, I’ve been fooled by him again. “Hey, okay okay! I’m just joking totoo yun tinitingn—“