روايات وقصص ضمن Funny Sayings About Work

"Feeling ko kasi ang bigat na sa tyan pag yan ang breakfast mo." "Gurla okay lang naman sayo kahit di mabigat ang breakfast mo kasi di mahirap ang trabaho mo. Naka upo kalang sa office mo at computer lang. Kaya di ka magugutom nyan. Samantalang ako ang lapad ng lilinisan ko." "Sabagay, yan kasi sinabihan na kita don ka nalang mag work sa office ko pero ayaw mo pa e accept." "Ayan na naman tayo gurla. Diba sabi ko sayo okay lang ako sa trabaho ko saka subra-subra na ang naitulong mo sakin."

Humigpit ang pagkakahawak ko sa bote ng beer na nasa aking mga kamay. "Galing probinsya ka ba?" tanong ng lalaking katabi ko. Marahan akong tumango at pinili na lamang yumuko. "Kaya naman pala ganyan ang kilos mo. Hindi ka pa sanay sa trabaho, ano? Hindi bale at kapag nakatikim ka ng masarap na putahe ay mag-iiba ang pananaw mo sa trabaho mo..." makahulugang sabi ng isa pa nilang kasama.

Agad na sigaw niya kaya napayuko ako. "Tinanggal na po ako sa trabaho," mahinang sabi ko. "Ano? Anong sabi mo, Sol? Tinanggal sa ano?" "Wala na akong trabaho." Sagot ko sakanya bago mag-angat nang tingin. "Walang trabaho?" Ulit siya na siyang dahan-dahan kong

Bigla namang umingay ang paligid. “Uyyy si Jeffrey may gusto kay Ms. Forbes, uyyyyyyy.” Biro ng isa sa mga kasama namin. Tawanan at kantiyawan ang buong maririnig sa buong opisina. Napangiti ako sa kanilang biruan. Unjust realized na sa kabila ng stress na dala ng trabaho, joke like this can really changed the atmosphere. Ang mga ganitong sandali ng kasiyahan at katatawanan ang nagpapaganda ng aking loob.

Napansin naman niya ang pagbubulong-bulungan ng kanyang mga empleyado. “Wala na ba kayong ibang trabaho? di ba sinabi ko magsaya na lang tayo dito hindi yung mag chichismisan kayo!" galit nitong sabi. “Pasensya na po ma'am," sagot nito kay Jennifer.

Hindi n'ya rin maintindihan ang sarili kung bakit kusa na lang lumabas sa kan'yang bibig ang salitang sorry. "Wala akong pakialam kung ano man ang gagawin n'yong dalawa pagkatapos ng trabaho. But during working hours, unahin n'yo ang mga trabaho ninyo at hindi ang paglalandian!" matigas na sabi nito sa kan'ya. "Trina please, hindi kami naglalandian. Nag-uusap lang kami. At hindi na mauulit yon, pasensya na!" sabi n'ya.

nang-uuyam na sabi n'ya rito. "Syempre ser hindi na kita gagambalain at hahayaan na kitang magtrabaho para sa future natin pero ser bago ka magtrabaho, pahingi muna ng pera ser at bibili ako ng pagkain mo. Hindi mo kasi kinain ang ipinabaon ko sayo kanina at napanis na yon, kawawa ka naman kung kakain ka ng panis. Baka mapadali ang buhay mo at ang pakikipagkaibigan mo kay satanas kapag pinakain kita ng panis. Pero ok din kung mamatay ka ser, dahil ako na agad ang magmamana ng kompanya mo," mahabang sabi nito na parang timang habang nanghihingi ng pera sa kan'ya.

Nakakatawa ba yun? "Sabi ko nga..makulit talaga ako. Maganda kaya yung plano ko…tsk. Malaki naman sahod mo, pwede ring sasayaw ka o kakanta para naman hindi ako aantukin habang nagtatrabaho," taas-kilay nitong sabi habang may nakakalokang ngiti ang mga labi. For sure wala talaga itong matatapos na trabaho kung puro pang-asar lang gagawin nito sa opisina at ako naman itong pikunin.

wika nito sa mas kalma na boses. Kumunot ang noo ko. "Wala ka bang trabaho?" Ngumiti ito. "Meron. Tsk, pareho mo rin pala ang pinsan ko na tutok sa trabaho, na kahit coffee break ay subsob pa rin sa trabaho," napapailing nitong sinabi. Ngumiti naman ako. "Well, this is our nature." "Ang boring naman." "Sabi mo breaktime, e bakit ka nandito? Diba dapat ay nasa pastry ka at nagkakape?"

Naramdaman ni Lucky na masama ang loob niya kung maapektuhan ang kanyang trabaho ng isang maliit na bagay na tulad nito. Magaan na sinabi ng binata. "Maraming taon na akong nagtatrabaho sa kumpanya. I am a leader, and I have more freedom at work. You don't have to worry about affecting my work. No matter how much the bonus is, it is just a material thing. As long as you are okay, it's fine. Let's go, I'll accompany you back to your hometown.”