Running Sayings Funny Mga Nobela at Kwento

Matipid na ngiti ko rito. "Hindi porket sanay ka ng mapagod ay hindi mo na bibigyan ng pahinga ang iyong sarili. There's no harm na paminsan minsan ay magrelax ka muna. " Nakangiti rin nitong saad sa akin. Hindi pa ito tapos magsalita. " Money can't buy happiness, Sabby. It can ruin your life if you don't know how to handle it. " Seryosong saad pa nito.

Ngumisi naman ito ng nakaloloko at parang hindi naniniwala sa kan'yang sinabi. "Dumaan na kaming lahat d'yan bunso kaya hindi mo na kami maloloko. Tulak ng bibig kabig ng dibdib," kantyaw nito sa kan'ya. "Eiwww! Naging corny na kayong lahat!" "Corny my ass! We'll see kung hindi ka din gagaya sa amin, baka mas masahol ka pa." "Hindi mangyayari sa akin yan kuya!"

Hanggang sa tuluyan akong mapahagikgik. Naningkit ang mga mata niya. "What's funny?" "Sorry po, Boss." "You're laughing." "Konti lang po." "You're still laughing." Mas lalo akong napatawa. "Hindi ko po kasi akalaing may lalaking kayang magsabi ng 'You're so annoying' nang diretsahan." Tahimik siyang nakatingin sa akin. Pagkatapos ay umupo siya sa kanyang upuan.

“Ha? Akala ko ba ikaw ang may sabi na aalis tayo. Saan tayo pupunta? “Anywhere you suggest.” “Hmn,” nag-isip siya, “mahirap naman kung sabihin kong sa langit. Patay na tayo no'n. Ayaw ko rin naman sa impyerno, napakainit do'n.” “You know what? You're the most…i don't know. You always say funny things though there's nothing so funny.” “Ang lala! Ang hirap mong pasayahin, palibhasa ay wala na sa kalendaryo ang edad mo. Ang alam mo lang, i**t i**t i**t!”

"What the hell?!" Tawa pa rin ako nang tawa hanggang sa magseryuso ma ang mukha nito kaya umatras ako. "Run." Lumamig ang boses nya napaatras ako lalo. "Joke kasi 'yon. Ikaw naman wala kang sense of...h-humor." "Run." "Ahhhh!!!"

"At isa pa Francisco, hanggat 'di tayo kasal, hindi tayo magsasama ano!" "You're a torture." And we laughed. -------- Alam kong mahirap makapangasawa ng casanova. I am a living testimony of it. Pero sabi nga ng mga kasabihan 'Walang matigas na tinapay sa mainit na kape ' 'Kung may tyaga, may nilaga ' 'Try and try until you succeed'

"Don't. Even. F*cking. Say." ‎ ‎Ngumisi pa lalo ang mokong. "I'm just saying… bagay naman pala kayo, eh." ‎"Frown," banta ko. "Subukan mo." sabay pinanlisikan siya ng mata. ‎Shiniship ba naman ako sa kuya niya. Eh, hindi ko naman 'to type. Masyado syang kalmado. Feeling ko, lahat ng convo namin, para niya akong chine-check up.

Nakataas pa ang dalawa niyang kamay, animong sumusuko. "Kapag lagi akong tumatawa at ngumingiti sinasabi niyong ang weird ko tapos ngayong seryoso na ulit ako sasabihin niyong napaka-seryoso ko? What the fuck men!" Inis na singhal ko sa kaniya. "Hindi ka naman talaga ganiyan eh." Sabi niya tsaka ako iniwanan sa canteen, mag-isa.

Announced nito saka nagpatuloy. "Lahat kayo na buhay at nakatayo ngayon sa harap ko? Congratulations! Seuss, Cavalier, Rebellion, Vhilantro and Pinky." Should I congrats myself? Really? "Nabigyan ninyo ako nang isang magandang palabas." Palabas? You mean, lahat 'to isang malaking joke!?

Hindi typical na gawin ng isang Ashmer Guieco ang tumawa pero kapag ako kausap niya ay puro gano'n ang ginagawa niya. Like hell! Am I actually funny, or are my words just too dull and nonsensical for him to laugh at? "You're quite funny." Blangko ang mukha kong tumitig sa kanya. Sinabi na nga ba! Kung sa iba ay compliment ang gano'n, well, sa akin ay insulto. Haduf ang lalaking ito! "So, katawa-tawa nga ako sa'yo? Wow. Just wow." Nanlaki naman ang mata niya. "No, that's not my point. I mean, your sense of humor..."