Funny Sayings About Work Mga Nobela at Kwento

hindi makapaniwalang tanong niya. “As far as I’m concerned, it’s none of your business,” pagsusungit ko. “I know, but you should stop baby-sitting your employees. Sa ginagawa mo, mas lalo silang aalis lalo na kapag hindi sila napaburan ng kahit isang beses lang. The people under Finance Team should do their job well. From what I see, they are nothing but bunch of incompetent people. Oo mahirap ang trabaho nila, pero napakadali lang ng reklamo kanina at hindi pa nila nagawa,”

ngunit hindi niya na natuloy pa ang sasabihin. "Magkaibigan kami sa labas ng trabaho. Superiors and subordinates kami sa kompanya. Kaya walang pag-aaway ang magaganap." Putol niya sa sinasabi ng kanyang ina dahil ayaw niyang ituloy nito ang kung anumang imahinasyon na binubuo nito sa kanyang isip na malabong mangyari. "Kikitain ko po kayo kapag natapos ako sa trabaho." Nagmamadali niyang saad.

seryosong sabi ko Kay loyd Pero Hindi pa din binitawan ni loyd ang kamay ko, at nagsalita sya ulit. "oo, wala kang ginagawang mali ,Ginagawa mo ang trabaho mo dito sa work, at nakikita yun ng mga katrabaho natin dito, pero nakakahiya lang, dahil kung asikasuhin mo ang trabaho mo dito sa kumpanya ,talagang sobra, pinaglalaanan mo ng oras lahat na dapat sa akin, Hindi mo naiisip na nagmumukha kang pera, dahil bakit, kung magkapagtrabaho ka ng maayos dito sa kumpanya ng pamilya ko, malaki ang makukuha mo ,malaki ang makukuha mong porsyento, at sayo lang yun chandria, pero ako hindi mo ako inisip, na kailangan natin magayos, pero hindi, busy ka ayusin yung problema ng kumpanya, busy kang magtrab

Kapag ngumingiti naman ito ay makalaglag pante kaya hindi na kataka-taka na natipuhan ito nang asawa nang boss niya. "Ay, kaloka naman 'yun, so nag selos yung amo mo kaya nagka initan kayo at sinibak ka sa trabaho" He shrug his shoulder. "Parang gano'n na nga, tsaka hindi naman ako nang hihinayang na natanggal ako sa trabaho. Kasi marami namang pwedeng mapasukang trabaho" Mahabang litanya nito. "True ka diyan tsaka alam ko naman na matatanggap ka agad kasi sa mukha pa lang pak na pak na plus masipag kapa sa trabaho"

He gave me a bottle of mineral water. "At ano? Mag stay sa office kagaya ng kuya mo? Boring." Natawa ako dahil sa sinabi niya. Kahit naman kasi ako agree sa sinabi niya. I also find works in desks so boring. Hindi ako tatagal sa loob ng isang araw na nakaharap lang sa isang lamesa. "Well are you sure na hindi natin yan pag aawayan yang trabaho mo future?" Natigil siya sa paghalo ng noodles at parang nabigla sa sinabi ko. "Joke lang."

"Is it my fault that you aren't doing your job well enough? If you don't know how to do your job, then quit! Stop wasting my money on your salary when your work isn't worth it!" Hindi ko alam kung paano lulunukin ang mga sinasabi nito sa akin. Pero dahil hindi ako pinalaking duwag ng mga magulang ko kaya hindi ako basta-basta mapapasuko ng mga panlalait n'ya. Taas noo akong tumingin kay Sir Zeus. "Ginagawa ko po nang maayos ang trabaho ko, Sir! Hindi ko po kasalanan na lahat ng trabaho ko hinahanap mo ng butas."

“Kung gano'n nga ang nasa isip mo, hindi ka matalino gaya ng sabi ng mga nakapaligid sa 'yo.” Mary Joy wanted to laugh at Guovanni's indignant expression. Mayamaya pa'y namula ang gilid ng mga mata nito. “'Wag mo sabihing madali lang ang trabahong gano'n. Kung madali 'yon, bakit hindi laging nasa bahay ang parents ko?! 'Wag mo insultuhin ang mga nagtatrabaho nang gano'n!”

Pumunta siya sa may sofa at humiga. “One year? One year na pahinga?” Hindi ko maiwasang tignan sila. “OA naman sa one year, ilang months palang ako rito 'no. At sabi ko na sa 'yo 'di ba? Working is so frustrating. May tauhan ka naman na puwedeng gumawa para sa 'yo. Pagod na akong magtrabaho buong buhay ko.” Napatawa ako dahil sa kasabihan niya. Nagpatuloy nalang ako sa pagtatrabaho.

“Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.” Namumulang tinulak ko ito palabas ng kwarto. “Umalis ka na nga kung ano-ano pa ang sinasabi mo!” “Hahahaha! Oo na! Oo na aalis na! Binibiro lang naman kita. Ikaw kasi masyado kang seryoso sa pagtatrabaho. Nakalimutan mo ng mag enjoy sa buhay. Kung inaamag lang ang love life malamag inaamag na iyang sa’yo!”

“Sabi mo gusto mo ng sariling bahay at agad kong ipinangalan sa’yo ang bahay sa sentro ng lungsod.” “Tungkol naman sa gusto mong magtrabaho, hindi ako pumayag dahil tingin ko ay masyado kang padalos-dalos.” “Para saan pa ang paglabas mo para maghirap?” “Sa tingin mo ba madali ang magtrabaho?” “Akala mo ba paglabas mo, tatratuhin ka ng mga tao tulad ng pagtrato ko sa’yo?” “Na sapat nang purihin mo ako nang ilang oras araw-araw, magsabi ng ilang matatamis na salitang hindi naman totoo at saka ka nila bubuhusan ng pera?”