روايات وقصص ضمن Funny Sayings About Work

Kaagad kong binasa ang text message ng kaibigan kung nagta-trabaho sa bar. Halos mapatalon-talon ako sa sobrang tuwa ng may trabaho siyang inalok sa’kin kaya kaagad ko siyang pinuntahan. “Grabe, basta talaga pera ang usapan mas mabilis kapa kaysa kay flash”bungad na sabi sa’kin ng kaibigan kung si Cheery. Malawak naman akong ngumiti sa kaibigan. “Syempre, pera lang ang buhay ko, e”nakangiti ko pa’ring sabi ko kaya napasimangot siya.

Pogi siya pero talagang strikto pagdating sa trabaho. "Pero bakit hindi mo ginagawa nang tama ang trabaho mo?! In-explain naman sa 'yo ang mga rules ko rito pero bakit kinakalimutan mo? Hindi porket na kaibigan ka nang pinsan ko ay hindi na kita p'wedeng pagalitan at p'wede mo nang gawin lahat ng gusto mo," galit na sambit nito na ikinagulat ko. Hindi ako nakasagot sa halip palihim na lang akong nanalangin mula sa itaas na sana huwag niya 'kong tanggalin sa trabaho.

Gusto niya lang magtrabaho ng tahimik at hindi ma stress sa araw araw. Dahil dito ay hindi na niya napigilan pang ngumiti at nag angat ng ulo at tumingin sa harapan niya. “Wow, congratulations sa pagpasok mo sa kumpanya na katulad ng ate mo ay parang may gate pass na makapasok sa kumpanya ng walang kahirap hirap.” puno ng sarkasmong sabi niya rito.

Sarkastong sabi ko sa kaniya. "Oo nga pero nililig--" "Hep! Hindi naman kasama sa trabaho 'yong panliligaw mo sa akin, so dapat magtrabaho pa rin ako kahit nililigawan mo pa ako." Diretsyang sabi ko. "Kung gusto mo, dagdagan mo na lang ang sweldo ko." Pagbibiro ko. "Good Idea--" "Hoyy joke lang! 'Di ka mabiro." Pagbawi ko.

"Busy ba sa kompanya ninyo?" "Ganoon na nga!" "Hmm.. huwag gaanong magfocus sa trabaho at bigyan rin ng break ang sarili." wika pa ng isa. "Mahirap na kapag di seryoso sa trabaho at kompanya lalo nat maraming competition ngayon." "Hmmm.. tama ka nga Mr. Kristoff." Napatanong ang isang lalaki, "Hindi ba dadalo ang mga magulang mo?"

Tumikhim siya at ngumiti ng bahagya sa harap ng mga empleyado. "It's a pleasure to meet all of you. I'm looking forward to working together to bring this company to greater heights," malumanay na sabi niya, malayo sa tono ng lalaking galit at iritable kanina. Napalunok ako, sinubukan kong maging professional din, pero alam kong hindi ako makakapagpanggap nang matagal. Kung hindi kami mag-uusap nang maayos tungkol sa bahay, paano kami magtatrabaho nang matiwasay?

“Kayong iba, pumunta na sa finance department at kunin n’yo na ang final pay n’yo, mga inutil.” Nag-panic agad ang mga hindi sumigaw. Kahit maliit ang sahod, komportable naman ang trabaho. Hindi na kailangang maghirap, nagpapalipas-oras lang sila araw-araw. Sino ba ang gustong mawalan ng trabaho? “General Manager Anton, sumigaw po ako!” sigaw ng isang guwardiya. “Sigaw mo mukha mo! Akala mo bulag ako?” sabay sampal ni Anton sa ulo nito.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa bote ng beer na nasa aking mga kamay. "Galing probinsya ka ba?" tanong ng lalaking katabi ko. Marahan akong tumango at pinili na lamang yumuko. "Kaya naman pala ganyan ang kilos mo. Hindi ka pa sanay sa trabaho, ano? Hindi bale at kapag nakatikim ka ng masarap na putahe ay mag-iiba ang pananaw mo sa trabaho mo..." makahulugang sabi ng isa pa nilang kasama.

Si Jasmine ay nagbahagi ng ilan sa kanyang mga pinaka-nakakapagod ngunit rewarding na sandali sa trabaho, at si Michael naman ay nagkuwento tungkol sa mga nakakatuwang pangyayari sa kanyang opisina. "Alam mo," sabi ni Michael habang naglalakad na sila pabalik sa kanilang kotse, "kahit gaano ka-stressful ang trabaho natin, itong mga ganitong oras ang nagpapakita sa akin na may dahilan para magpatuloy. Kahit simpleng jogging lang, masaya ako kasi kasama kita."

“Anong gusto mo? I-fire ko sila?” Napabuntong hininga ako. “‘Wag naman gano'n,” mabilis kong agap sa kaniya. Baka kapag dumaldal ako na medyo nabubully ako sa trabaho, eh baka kalampagin niya ang lahat at baka mas lalo lang magalit ang lahat sa akin. Masabihan pa akong sumbungera. Hindi ‘yon p'wede! “Wade, ayaw ko naman na mawalan sila ng trabaho dahil sa akin.”