Funny Tagalog Riddles Novels & Stories

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Papilosopong tanong niya rito “Oo naman sinabi n'ya yon. SInabi n'yang mahal nya ko.” “Talaga sinabi yon ni kuya sayo?” Gulat niyang tanong “Oo sa imagination ko.” Nakanguso nitong sagot “Haissst! Kutusan kita riyan eh. Puro ka talaga kalokohan paikutin mo na nga lang yang bottle.” Inis niyang utos

Squabble Jela "Paano ka nakapasok sa loob ng bahay ko?" ulit kong tanong. "Madali lang buksan ang lock ng pintuan ng bahay mo. At isa pa, nagpaalam ako kay Aling Rosing. Hindi ako nakita ng mga bata dahil nakatulog raw sila. Ayos na ba ang paliwanag ng gwapong ito?" sabay haplos pa sa baba nito at ngisi.

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na

inis na sabi nito at inirapan pa siya ng gaga bago tumalikod Naupo si Gabin sa tabi niya dala ang ballpen at notebook nito. nasa dulo siya nakaupo malapit sa bintana "So, anong lulutuin natin?" Tanong agad nito "Scramble egg?" Ha-ha lang ang sinagot nito "Menudo kaya?" Suggest nito at saka nag paliwanag kung paano lutuin at kung ano ano ang mga ingredients

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

maarteng tanong nito. “Kwek-kwek nga, gago!” naiiritang sagot ko. “What is the tagalog of this? Bilis-bilis?” tanong nito. “Putangina! Napaka bobo mo, literal! Mabilis kitang mapapatay, tangina ka,” banta ko sa kaniya. Ma-drama naman siyang humawak sa kaniyang dibdib. “Can you two shut the fuck up? We're eating!” Arthur said.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"