Tagalog Riddle Novels & Stories

Biglang nagsalita ‘yung bata sa Tagalog. "Talaga may momo dito? Hindi ka nagbibiro?" Napangisi ako. "Oo! Kaya sagutin mo ang tanong ko!" Kinamot niya ang batok niya. "Ah... kasi may sinundan akong ibon kanina, tapos napunta ako dito. Hindi ko alam may hukay pala!" Napaawang ang bibig ko. "Ah... Sandali lang! Kukuha lang kami ng hagdan!"

aniya. "Hide and Seek! Sa tagalog ay Taguan! Ano, okay lang ba?" tanong nito na nagkakamot pa ng ulo. "Oo ba! Sige, game ako riyan!" tuwang-tuwang wika ni Clowee. "Tagu-taguan maliwanag ang buwan, wala sa likod, wala sa harap, pagkabilang kong sampu nakatago na kayo…" sambit niya habang nakasubsob ang ulo sa may puno.

Tanong niya pabalik rito at hindi man lamang nag-abala na sagutin ang tanong nito. Roniel sat beside him and answered his question. "Yep. My last customer exhausted the hell out of me and my body is already dying to get some rest." Sagot ni Roniel habang hinihilot ang kaliwang balikat nito. "Ikaw ba? Hindi ka pa ba uuwi? I heard na wala ka padin daw customers ngayon."

medyo nag- aalangan na tanong niya rito. Hindi naman ito lumingon sa kaniya dahil abala ito sa paglalabas ng mga kung ano- ano sa dala nitong supot. Habang nakatingin siya doon ay tila ba alam niya na kung saan ito galing at bakit hindi niya ito nakita kaagad kanina. Mukhang galing itong namalengke, pero namalengke? Sa lugar na iyon ay parang wala namang malapit na isla.

Natatawang sabi ni Mang Nestor. "Hmmp! Tumigil ka nga riyan! Eh sa wala talaga akong maintindihan sa english-english na 'yan! Hija marunong bang magsalita ng tagalog itong nobyo mo?" Tanong sa akin ni Aling Tes na ikinakunot ng noo ko? "Nobyo?" Tanong ko kay Aling Tes. Napakamot naman siya sa ulo niya na para bang hindi kami nagkakaintindihan.

Umupo ito ulit, pero hindi na natulog ulit. Tinuro niya ang kama, "Ikaw na muna ang matulog doon. Sa sala muna ako." Tiyaka turo niya sa sala. Nagtaka naman si Alexus sa kaniya, "Gabi na, hindi ka pa matutulog?" Kapag nagsalita talaga ito ng tagalog ay napakalalim, animo'y sinaunang tao sa kapanahonan pa ni Rizal. Napapangiti siya tapos umiling.

“Bakit, gaano katagal mo na ba akong pinanood na magbawas kanina? Kababae mong tao, nanonood ka sa lalaking nagbabawas!” “Hoy, hindi kita pinanood, ‘no! Kapal nito.” “Liar! Kung hindi mo ako pinanood, paano mo nalamang marunong akong magsalita ng Tagalog? Aber?” “Bakit, nagsasalita ka bang mag-isa kanina?” “Kunwari ka pa! I was singing!”

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

tanong ko rito. “What’s bubwit?” tanong nito habang magkadikit ang kilay na nakatingala sa akin. Natawa ako dahil nga hindi nito maintindihan ang nasabi kong salita. Mukhang hindi sanay mag-Tagalog itong batang ito. Nasaan na ba ang bantay niya? “Ah… ‘bubwit’… ano iyon… maliit na daga lang ‘yun,” natatawang paliwanag ko rito.

did she speak Tagalog? Sumulyap ako kay Riel, pero kalmado lang siya. Sa huli ay pinagkibit ko na lang rin ng balikat ang kuryosidad. Pinakilala din naman ako bilang asawa. Ayos na 'yon. At teka nga lang, bakit ko ba bini-big deal lahat? "You're married?" tanong ni Nao bigla, ang mata ay kay Riel na nakatutok. "Yeah," sagot ni Riel, walang pag-aalinlangan. "A few days ago."